Wattpad'in Psychosis isminde yayımlanan ilk kitabıdır! -KESİT- Sen ne yaptığını sanıyorsun?!" Çınar beni yakalayıp terasın güvenli kısmına çekmişti. Belimden kavrarken çok sertti. Bahsettiğim sertlik, sanki biraz gevşek olsa tutamayacaktı ama iki üç kemiğim kırılsa daha iyiymişçesine bir sertlikti. O ilk temas ise çocukluğumdaki olayın yeniden vuku bulmasındaki en büyük etken olmuştu. Pencereden düşmek üzereyken aynı anda hissettim onları. Ablam ve Çınar aynı anda yakalamışlardı beni. Biri çocukluğumu kurtardı diğeri ise geleceğimi.. Gövdem zeminle buluşurken çocukluğumdaki Mavi bir hayalet edasında üzerime düştü ve yeniden yek vücut olduk. Sağımda hissettiğim acıyla kolumun üzerine düştüğümü anlamıştım. Gözlerimi dehşetle açtım, göreceğim ilk şeyin kehribar gözler olacağını bilmeden. Vücutlarımız birbirine paralel duruyordu. Çınar da tıpkı benim gibi omzunun üzerine düşmüştü ve kolu belim ile zemin arasında sıkışmıştı. Bu bizi birbirimize yakın tutan şeydi. Neler olduğuna anlam veremiyor gibi sorgulayıcı bakıyordu gözlerime. Sonra toparlanıp dizlerinin üzerine oturdu. Demin gözlerimin dehşetle açıldığını mı söylemiştim size? Hayır hayır kesinlikle öyle değildi. Asıl dehşetle açılan Çınar'ın gözleri idi. Yanıyordu dehşetle.

Mizah#1 Romantizm#2 "Balın ne uyduruk isim, anlamı ne?" Demek ismim ilgisini çekmişti ama aslında utangaç bir adam olduğu için beğenisini böyle dile getiriyordu. Kıyamam. "Bal işte, baldan türemiş." "Bal... Çok severim." O an kafamdaki her şey yerli yerine oturmuş ve zihnimi aydınlatan koca bir ampul yanmıştı. Hep hissettiğim o tanıdıklık hissi... Bitmeyen öfke, doymayan mide, sempatik bir canavarlık ve bal aşkı. "Kim olduğunu sonunda buldum! Sen Bal Porsuğusun!" ** Romantik Komedi'nin en tatlı en tutkulu hali olan Bal Porsuğu'na hoşgeldiniz. ** © Tüm hakları saklıdır! "BAL PORSUĞU'NUN KURGUSU TAMAMIYLA BİZE YANİ CİDDİKEDİLER'E AİTTİR. İNTİHALDE BULUNANLAR VE FİKİR HIRSIZLIĞI YAPANLAR HAKKINDA HER TÜRLÜ HUKUKİ YOLA BAŞVURULACAKTIR."

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

© Tüm Hakları Saklıdır. Karanlık Aşk ile başlayan macera Veliahtlar ile devam ediyor! Asal, Masal, Hale ve yoncanın dördüncü yaprağı Bahar... Üç yapraklı olduğunu sanan yonca dördüncü yaprağını keşfettiğinde hayatın kanayan dizlerinden çok daha fazlası olduğunu öğrenecekti. Yaprakların her biri, kendi hikayelerini yazmak isteyince dostlukları ve aşkları ile sınanacaklardı. * * * Dirseğimin üzerinde doğrulunca baktığım yerin çim değil de yoncalardan oluşan bir alan olduğunu fark ettim. "Batıl inançlarım yoktur ama hiç kimseyi de basit bir karahindibadan şans isterken görmedim. Şansa ihtiyacın varsa dört yapraklı yoncaya sahip olmalısın." Beni duymuş muydu? Ne yaptığımı görmüş müydü? Onu bunu bırak, inanmamasına rağmen benim için dört yapraklı yonca mı arıyordu? "Dört yapraklı yoncaya inanmam," dedim. "Çünkü daha önce hiç görmedim." "Bence şansı getiren, dördüncü yaprak."