Arkasından kısık ve boğuk bir sesle seslendim ''Gidecekmisin beni böyle bırakıp hah?'' arkasına döndü ve kısık gözlerle baktı ''Canını yakmak istemiyorum Malia.'' Ama gelecekti gidip gelen bir sürü şey oldu ama geri dönecekti.

Bilinmeyen: Canımı yaktığın kadar canını yakacağım Bay Mikaelson. Klaus: Seninle uraşacak vaktim yok bana mesaj atmayı kes. Bilinmeyen: Çok yakında olacak Bay Mikaelson hemde öyle kıskanacaksın ki. Klaus: Şimdilik bu hayallerinle yaşamaya devam et. Bilinmeyen: İstediklerimizi gerçekleştirebilmek için ilk önce hayallerimizi yıkmamız gerekir ve bende öyle yapıyorum.

"Eskiden karanlıktan korkardım,ama şimdi karanlığın içindeyim" "Bazı acılar asla geçmez.Ama zaman geçtikçe o acılarla yaşamayı öğreniriz.O acılar,bizim bir parçamız olurlar. ~~~~~~ Kahverengi gözlerini kızın yaşlı gözlerine dikti. "Yaptığımız hatalardan pişman olmak için bir ömrümüz varken onları yapmak için sadece birkaç saniyemiz var. Bazen de yapmadıklarımız için pişmanlık duyarız.Sen yapıp yapmamaya karar verirken zamanın bitmiştir,geç kalmışsındır. " Genç kız sessizce dinliyor,göz yaşlarını gözlerinde zapdetmeye çalışıyordu ama bir an bile genç adamdan gözlerini ayırmıyordu. Genç adam kızın yaşlı gözlerine son bir kez baktı ve ona doğru bir adım daha attı. "Ve eğer bunu yapmazsam asla yaşayamam " Dudaklarını kızın dudağı ile birleşti

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Yine kavga ediyorlar" dedi Irmak elindeki oyuncak ayıya daha sıkı sarılarak. Bahçedeki çimlerin üstüne, benim yanıma çöktü. "Ama artık alıştım" dedi gözlerini kaçırarak. "Gerçi yine de üzülüyorum" "Benim ailemde bazen kavga ediyorlar ama sonra hemen barışıyorlar." dedim kolumu onun omzuna atarak. "Benimkiler barışmıyorlar" dedi Irmak ağlamaklı ses tonuyla. "Onların sesleri ile uyanmak, kırılan bardakların seslerini işitmek ve bunları duymamak adına kulaklarımı kapatmak. Bunlara alışamadım." O kafasını eğip üzgün yüzünü benden saklamaya çabalıyordu. Çünkü biliyordu, onunla birlikte benim de üzüleceğimi. "Bu gece gökyüzü daha parlak" dedim onun dikkatini çekmek için. "Bilmiyorum fark etmedim" diyerek kafasını gökyüzüne çevirdi. O bunu yapınca ben de geriye doğru yatıp onunda yanıma uzanmasını bekledim. "Hadi yıldızları sayalım Clavel" dedim gülerek. "Böylece zaman hızlıca geçer çünkü o kadar çok yıldız var ki." "Evet çoklar, sayması zor olacak" dedi Irmak gülerek. İkimiz bir süre sessiz kaldık.Yıldızlar çok fazlaydı ve onları saymak neredeyse imkansızdı. "Ben saydım" dedi Irmak gülerek. "Tam 310 taneler" "Ben 250 tane saydım" "Neden ikimiz farklı saydık Zeynep" dedi Clavel şaşırarak. "Çünkü bazı yıldızlar sana özeldir Clavel, yalnızca sen görürsün" dedim ona bakarak. "Belki de benim matematiğim kötü olduğu içindir" Bu söylediğime ikimiz de kahkaha atmıştık. "Ama benimki iyi, ben seni çalıştırırım" ---

"Seni seviyorum, Malia." "Sana inanmıyorum Stiles." #texting

▪ Sen benim ruhumun bir tanesisin. ▪

"Kanatlarını geri aldığında herkes ölümü hissedecek.''

Yakın arkadaşlıklar kurmak her zaman zor olmuştur. Peki ya dostluk kurmak... Hikayemizin üç kız karakteri bunu fazlasıyla başarmış durumda. Üçü her zaman birbirlerinin yanında oldular. Ve şimdi hepsinin vermesi gereken bir sınav var.Bir daha karşılaşmak istemedikleri kişilerle bir günlük randevuya çıkmak zorundalar. Peki ya randevuları bekledikleri gibi geçmezse.... Bakalım bu üç kızımız mucizelerini bulabilecekler mi?