Titulli i meparshem - Dream Big. Permbledhje te disa historive njerezore. Bazuar ne histori reale me disa elemente trillimi.

Bazuar ne ngjarje te verteta. Ania,një 17-vjeçare e kompletuar. Nxënëse shumë e mirë,instruktore baleti dhe nje femer me pamje dhe edukate perfekte. Leo,nje 24-vjeçar i kompletuar nga ana profesionale. Arkitekt i cili ka biznesin e tij,me nje pamje fizike mahnitese,por me sjelljen e nje adoleshenti qe ka "harruar" te rritet. Çfare do te ndodhi kur ata te takohen????

Kjo eshte historia e tret qe publikoj ne wattpad dhe ashu si dy te parat as kjo nuk esht shkruar nga un, gjithashtu kte histori ma kan derguar ne inbox te faqes dhe kuptohet qe me lejen e autores un po e publikoj edhe ne wattpad. Shpresoj tju pelqej ;)

A mafia story, not advised for audiences under 18. Kjo ishte... Po ndodhte... Njerezit brohorisnin dhe numeronin: 10... Nje shikim... 9... Nje shtrengim duarsh... 8... Nje buzeqeshje e embel... 7... Nje frymemarrje e shpeshtuar... 6... Nje perqafim i ngrohte... 5.... Nje afrimitet i tepruar.... 4.... Nje shkelqim verbues... 3... Nje hene deshmitare... 2... Nje puthje e fundit... 1.... Dhe nje Pasion i Fshehte... Cover made by talented @CrazyllekXx

A wattpad featured story! Highest ranking: #1 in CHICKLIT 'Sjellja e tij indiferente e bëri Enxhin të pyeste veten a e kishte kuptuar vallë që ajo ishte aty. Po vazhdonte të shikonte dosjen, sikur në dhomë të mos ndodhej askush. Manuel. Manuel. E ripërsëriti disa herë emrin e tij ne kokë. Manuel. Bëri edhe disa hapa përpara dhe kroi lehtë fytin. -Përshëndetje, jam këtu për...- filloi të flasi me zë të ulët, edhe pse ai e dinte këtë gjë më së miri. -E di përse je këtu,- e ndërpreu menjëherë me zërin më të thellë dhe më autoritar që kishte dëgjuar ndonjëherë.' Jeta nuk ka qenë shumë bujare me Enxhin. E mbetur pa prindër dhe me një motër të vogël për të cilën të kujdeset, ajo nuk i ka lënë asgjë në dorë fatit. Por pikërisht kur mendoi se gjërat nuk mund të komplikoheshin më tepër, ishte rastësia që e vuri përpara Manuelit, shefit të ri kokëforte, për ndryshe, versionit njerëzor të një migrene. Përse fati vendos përballë njëri tjetrit një femër së cilës i është dashur të luftojë gjithmonë për atë që meriton, me një mashkull që në dukje ka gjithçka? Një histori ku kryqëzohen dy realitete të ndryshme, por dy shpirtra të njejtë. Një roman me pasione, premtime të thyera, fletë të bardha zyre, të shkuara të errëta dhe një dashuri të fortë.

Dashuria eshte e vetmja ndjenje qe njeriu nuk e komandon dot. Ai eshte nje police i cili e dashuron profesionin e tij, ose keshtu duket. Ajo nje nxense ne shkolle te mesme babai i se ciles eshte burgosur per shume krime. Fati i vendos ata perballe njeri-tjetrit por a do mundet dashuria e tyre te perballoj cdo sekret dhe cdo penges? A eshte ajo dashuri e vertete? "Ke te drejte nese ti do te me kishe treguar une nuk do te isha lidhur me ty, edhe sikur te dashuroja vertet" "Cfare do te thuash me sikur te dashuroja vertet?" -nuk ndjeja me asgje po prisja nga casti ne caste te bija ne toke "Te lutem Greis mos bej keshtu.Te dy e dim shume mire qe thjeshte kemi kaluar kohen me njeri-tjetrin thelle brenda asnjeher se kemi dashur njeri-tjetrin." Ndalon qe te merte pak fryme nuk mund ta shikoja dot ne fytyre nuk mundja po ndjeja aq shume neveri ne ato caste per ate njeri sa smundte te thuhej"Mos me thuaj qe ti mendoje se lidhja jone do perfundonte sic perfundoj perrallat 'dhe ata jetuan te lumtur pergjithmone'?" Nuk po mundja te merrja dot fryme gjithcka perreth po me rrotullohej....