Bir ritüele kurban edilmişti hayatım, Osmanlı'nın kaderini değiştirmek uğruna 1450'li yıllara itilmiş ve bilmediğim bir çağda yaşamaya mahkûm edilmiştim. İşler, hiçbir zaman umduğum gibi yürümedi demeyeceğim, tek umduğum şey ölümdü, fakat Mehmet'in aşkı beni yaşattı; Hem de tüm insanlığın üzerinde bir konuma yükseltecek bir aşkla. -- Bunun ne olduğunu bilmiyorum, fakat sen düşündüğün gibi bir kuş ya da uğruna hazinemi vereceğim bir resim değilsin, tüm bunlardan çok daha fazlasısın. Çok daha fazlası."

Tokmağı yılan gibi tıslayan ilginç bir ses eşliğinde indirdim. İçeriye girmek için adımımı attığımda, yaşlı kadın arkamdan kapıyı kapattı. Birkaç saniye için kapıya baktım ve sonra ileriye doğru ilk adımımı attım. Dük William Anderson sağ profili bana dönük, sol tarafıysa pencreye dönük bir halde dışarıyı seyrediyordu. Ve, yüzünün tamamını bana çevirdiğinde, onun kendisini izole etmesinin sebebine eriştim. William Anderson, yüzünün sol tarafını tamamen kaybetmiş eski bir düktü. 🌑 12 Ocak 2021 tarihinde yazılmaya, 28 Ağustos 2023 tarihinde yeniden yayımlanmaya başlamıştır.

Ve ben, güzelliğime rağmen kalbimde kibri taşıyordum. Bunun sebebi bir prenses olmam değil, aynaya baktığımda gördüğüm kutsal güzelliğin kendisiydi. Saatlerce aynanın karşısında dikilir, parmaklarımın ucuyla çilli yanaklarıma dokunur ve okyanus mavisi gözlerimin benden başka kimsede olamayacak bir renge sahip olduğunu fısıldar dururdum. Ve aynadaki kızı öperdim, yaşamımın her anında sabah uyandığımda ilk yaptığım şey bu olurdu. Kendime tapıyordum ve insanların bana tapmasını olağan buluyordum. Her yeni yaşımla birlikte aldığım farklı güzellik, bu tapınmaya ihtiyaç duymamla sonuçlandı. Bana saygı ve aşkla bakmayan bir göz dahi hayal edemiyor, fakat insanlara onların gözlerine bakacak kadar değer de vermiyordum. İnsanlar benim için gölgeler gibiydi; aniden beliriyorlar ve sessizce kayboluyorlardı. Sarayda yapayalnız büyüyor olmam Kral babamın canını sıktı ve beni biriyle tanıştırdı. Söylediğine göre bu çocuk, Mısır'dan Kızıl Krallığa sürülmüştü. Bunun sebebini bilmemekle birlikte, bu köle denen çocuğun aslında köle değil, prens olduğunu çok sonralarda öğrenecektim.

Ormanın ruhunu kalbinde taşıyan bir Elf ve çocukluğundan beri Elflerin varlığına inanan garip bir kızın hikayesi. ••• "Bana ismini söyledin. Bundan sonra kalbim seni takip edecek."

Volturiler'in dehşet saçan kalpsiz vampiri Felix, bu küçük kızın karşısında çıplakmış, elleri ayakları tutmuyormuş ve hatta ölümsüz hayatı son bulmuş gibi hissetti. Ve yıllar sonra alevlenecek bu aşk, ilk kez harlandı o soğuk gece vakti. ✒Bunun yalnızca bir aşk hikayesi olduğunu mu düşünüyorsunuz? Burada aşk olduğu kadar güç ve gücün olduğu kadar da intikam hırsı var; burada bir kadının aşkla doğuşu ve acıyla yoğruluşu var... 22 Ekim 2019 Tarihinde Başlamıştır. 27 Aralık 2020 Tarihinde Tamamlanmıştır.

! İlk ve tek Luna Lovegood - Tom Riddle kurgusudur! Luna Hogwarts'da geçirdiği son günlerinde Tom Riddle güncesiyle karşılaşır ve bu günlük, sahibiyle beraber onu kendi gizemine çeker. *** "Pekala." Luna kelimeler yok olduğunda tamamen suskunluğa büründüğünü anladı günlüğün- ama yanılmıştı "Alçakgönüllüsün ve iyi bir insan olduğunu hissedebiliyorum." Luna bu cümlenin ardından ne geleceğini tahmin edemiyordu. Hala alçakgönüllü olabilirdi evet, ama iyi olduğundan da emin değildi. Kurt kanı damarlarında dolaşırken ne kadar iyi bir insan olabilirdi ki? Bu düşünceyle bedeni titredi. Tom Riddle yazısına devam etti "Bir Hufflepuff mısın?" Luna seçmen şapkanın kendi başına bırakıldığında nasıl bir ikileme düştüğünü dün gibi hatırlıyordu. Hufflepuff ve Ravenclaw arasında dakikalarca gidip durmuştu. Luna üzgün bir halde tebessüm etti "Yanıldığını söylemek zorundayım Riddle." kağıdın kalemin ucunun altında titrediğini hisseder gibi oldu "Ben bir Ravenclaw'ım ve soracak olursan Hufflepuff olmayı tercih ederdim." Belki o zaman iyi bir kız olur ve günlüğü çöpe atardı- ama zekası onu meraka yöneltiyordu. Bu gizemli kişiyi merak ediyordu, biriyle konuşabiliyor olmak güzeldi.. bir kağıt olsa bile. "Luna Lovegood, bana hikayeni anlatmalısın." 01.02.2020

❝İsmini hiçbir zaman öğrenemedim ve o günden sonra bir kez daha çıkmadı karşıma. Hatta bazı günler yatağımda bir felçli gibi yatarken, onun bir hayalden ibaret olup olmadığı düşüncesi aklımı kurcalıyor. Gri gözleri ve zihnimde yankılanan sesiyle bir hayalden başka ne olabilirdi ki? O günden sonra her gün kütüphanede, onun oturduğu o köşede almıştım soluğu. Saatlerce orada hiçbir şey yapmaksızın oturuyor ve yalnızca onun varlığını düşünüyordum. Ama yoktu. Ben- belki de ayakta rüya görmeyi başarmış bir aptaldım. Aşkın varlığından hem öylesine korkmuştum hem de onu öyle yoğun bir şekilde istiyordum ki, zihnim bu ikiyüzlülüğe karşı bir oyun oynamayı doğru bulmuştu.❞

Brandon: Hey M. Michel: Seni dinliyorum. Brandon: Neden soğuk yaptın tatlım? Michel: Brandon kızının ağlayışını duyuyor musun yoksa yüzüne kusması için yan odaya mı gelmeliyim? Michel: Bana mesaj atma.

Thomas Brodie Sangster ABD'nin en ünlü oyuncularındandır. Ve masum yüzünün altında bir psikopatın yattığını kimse bilmez. O sadist bir adamdır ve kurbanlarını sinsice tuzağa düşürerek, öldürür. Peki ya günün birinde kurbanlarından birine aşık olacak olursa ne olur? Okumadan bilemeyiz 📖 İyi okumalar. 🌹 11 Eylül 2017'de yazımına başlanmıştır.

Ben Jane Volturi ve taşlaşmış kalbimde sakladığım bu hikaye, benim.