Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Hafif yağan yağmurun altında hızlıca karşı kaldırıma geçtim. O arabasına yaslanmış beni bekliyordu. Siyah gözleri, ona doğru yaklaşan beni görünce gözlerimle buluştu. Yanına ulaşınca alayla gülüp konuştum. ''Biliyorum beni görmeden duramıyorsun.'' Beni büyüleyen kahkahalarından bir tane patlattı ve dilini dudaklarının üstünde gezdirdikten sonra beni baştan aşağı süzdü. Ani bir hareketle beni arabayla arasına alınca küçük bir çığlık attım. ''Ne yapıyorsun sen?'' dedim sinirle. Alaylı gözlerle beni süzdü. ''Ne yapıyormuşum ben?'' dedi sakince. ''Salak,'' dedim kısık sesle. Yavaşça bana yaklaştığında donup kaldım. Gözlerimi gözlerine çıkarınca bana değil de dudaklarıma baktığında bende yavaşça gözlerimi kapattım. Birkaç saniye sonra nefesini boynumda hissedince vücudumda bir titreme dalgası oluştu. ''Benden etkileniyorsun Devrim ve ben de senin o eşsiz güzelliğine kapılıyorum.'' 30.01.2016