Hastanede başlayan hikayeleri, yine hastanede bitecekti. Bu onların değişmeyecek olan kaderleriydi...

Psikolojik sorunları olan veya öyle sanılan henüz on beş yaşında bir kızdı Hayat. Fakat en azından on beş yaşına kadar bir hayata sahip olabilmişti. Kimin tarafından organize edildiği meçhul olan H9 deneyi sayesinde hayatı ellerinden kayan Hayat aynı zaman diliminde farklı boyutlarda istemeden sürüklenmeye başlar ve bunu engelleyemez. Kendi bulunduğu boyutta kalan vücuduysa komaya girer. Hayat bu istemsiz yolculuktan nasıl kurtulacaktır? Ve de bu deney kim veya kimler tarafından organize edilmiştir? Bu boyutlar arası yolculukta hayatta kalmayı başarabilecek midir? Sürükleyici bir kitap daha sizleri bekliyor.

"Kimseye güvenim kalmadı benim." dedi kuru bir sesle. "Yanından gitmem için mi söylüyorsun bunu bana?" Sesimi onunki kadar ifadesiz tutmaya çalışmıştım ancak boğazıma oturan yumru buna engel olmuştu. "Yanımda kalman için söylüyorum." diye itiraf ettiğinde sesi acı çekiyormuş gibi çıktı. Yıkılmaz Doğu Keskin'i ilk defa yıkılırken görüyordum.

"Bu söylediklerine inanmıyorum, hepsi deli saçması! Hafızamı kaybettim diye benden faydalanmaya çalışıyorsun! Ben asla seninle birlikte olmadım!" "Ne derler bilirsin; 'Asla, asla dememek lazım.'" Karşımda durmuş yüzünde o nefret ettiğim ukala gülümsemesiyle bakarken bütün vücudum öfkeyle cayır cayır yanıyor. O ise bu halimden memnun kalarak yüzündeki sırıtışı büyütmekle meşgul. Tamam, o gülümseme birçok kızın aklını başından alacak kadar muhteşem olabilir, ara sıra bende dalıp gitmiyor değildim ama onun kim olduğunu biliyordum. Kendini beğenmiş, küçük dağları ben yarattım tavırlarından da nefret ediyordum. Bu yüzden söylediklerinin uydurma olduğundan yüzde yüz eminim, hafızam benden son 4 yılı çalmış olabilir ama kendimi tanıyordum. Bu ukala çocukla birlikte olacağıma ölürdüm daha iyi! Bu kadar büyük konuşmamam gerektiğini öğrendiğimde her şeyin için çok geç olmuştu. *** Bu hikaye bana aittir. İzinsiz kopyalanması durumunda işlem başlatılacaktır.