Ο Στέργιος πάντα ήταν τίμιος στη ζωή του... μέχρι που χρειάστηκε να κλέψει για πρώτη φορά! Δεν ήταν δύσκολο να σταματήσει να το κάνει απλά ήταν πολύ πιο εύκολο να συνεχίσει... Η Κατερίνα ποτέ δεν ένιωσε ελεύθερη, ούτε καν στο ίδιο της το σπίτι... έψαχνε την ελευθερία της και την βρήκε! Όταν όμως ένιωσε φυλακισμένη θέλησε να το σκάσει ξανά... άραγε θα τα κατάφερνε;

Η Άρια, μια δεκαεφτάχρονη κοπέλα, έχει μια ζωή που μοιάζει υπεροχή . Έχει το αγόρι της που την αγαπάει, τον αδερφό της που λατρεύει, τον κολλητό της τον Άρη, πολλούς φίλους και το σημαντικότερο έχει την ομάδα της που την κάνει να ονειρεύεται ότι θα γίνει σύντομα επαγγελματίας ποδοσφαιριστής. Περνά τις τελευταίες μέρες των διακοπών της με τους φίλους της και το αγόρι της στο εξοχικό του. Όλα μοιάζουν υπέροχα, όμως όταν γυρίζει στο σπίτι χάνει τη γη κάτω από τα πόδια της! Οι γονείς της χωρίζουν και η μητέρα της της ανακοινώνει ότι θα μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη. Η Άρια βρίσκεται σε τρομερό δίλημμα: να μείνει στα Γιάννενα με τον πατέρα της που πλήγωσε με το χειρότερο τρόπο τη μητέρα της ή να σταθεί στο πλευρό εκείνης αφήνοντας πίσω της τα πάντα; Η απόφαση που θα κληθεί να πάρει θα της αλλάξει όλη της τη ζωή! Πόσο εύκολη θα είναι η ζωή της μακριά από όλα όσα αγαπάει; Θα καταφέρει να διατηρήσει με το αγόρι της μια σχέση εξ αποστάσεως; Και τι θα γίνει όταν θα κληθεί να αλλάξει ομάδα και να βρεθεί αντίπαλη με όλους τους φίλους της και την ομάδα που αγαπάει από μικρή;

Ο Δημος. Η Ιωαννα. Δυο παιδια. Αδερφια. Ισως και οχι! Μπορει να νομιζουν οτι ειναι αδερφια. Ενας πλατωνικος ερωτας ομως πως θα μπορεσει να χωθει στην αδερφικη τους σχεση; Θα βγει σε καλο; Πως θα ανριδρασουν συνιδητοποιωντας την κατασταση αυτη; Διαβαστε την ιστορια για να μαθετε😇 ▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶▶

"Εμένα αγοράκι, δεν τολμάει να με πει καμία", μου λεει σιγά κοιτάζοντας με στα μάτια. Τα πρόσωπα μας απέχουν εκατοστά, καθως μπορω να νιώσω την ανάσα του στο πρόσωπο μου. Δεν μπορω να βρω λέξεις. Δεν μπορω να σκεφτώ τίποτα αυτη τη στιγμή, απλα το μυαλό μου εχει θολώσει. Κοιτάζω τα κατάμαυρα μάτια του. Τόσο σκοτεινά.. "Εχω και ονομα ξερεις. Με λένε Νίκο", λεει καθως με διακόπτει απο τις σκέψεις μου. "Με λένε 'δεν με μοιαζει' ", τον ειρωνεύομαι για ακομα μια φορά. "Ακόμα", μου ψυθιριζει στο αυτί κάνοντας με να ανατριχιάσω και με κοιτάει ξανά στα μάτια. Η Αλεξία ζει στην Αθήνα με τους πολυαγαπημένους της γονείς. Είναι δεκαέξι ετών και πάει πρώτη λυκείου. Είναι καλή μαθήτρια και έχει αρκετούς στόχους στην ζωή της. Ξέρει τι θέλει και έχει σχεδιάσει το μέλλον της. Καθώς όλα κυλούν μέλι γάλα στην φυσιολογική ζωή της, κάτι απρόοπτο συμβαίνει και την βγάζει τελείως έξω από την πολύ καλά οργανωμένη της ζωή.. Επιτεύγματα: #18 στην Εφηβική Φαντασία 30/12/2016

[ΠΡΩΤΟ ΒΙΒΛΙΟ]-ΥΠΟ ΔΙΟΡΘΩΣΗ Με κοιτούσε υποτιμητικά και με εκανε να αισθάνομαι ακομη πιο άβολα.Ειναι η στιγμή να του πω αυτο που ηθελα εξαρχής; Μετα απο πολυ σκέψη πηρα το θάρρος να του μιλησω ξανά και να του προτείνω αυτο που ειχα βάλει στο μυαλό μου απο την ώρα που το σκέφτηκα. 'Αυτο π-που ηθελα ν-να σου π-πω...'το τραύλισμα μου δεν βοηθούσε καθολου!Με κοιταξε απο πανω μεχρι κατω και αρχισε να προχωράει κοντα μου κανοντας μου νόημα να συνεχισω. 'Χ-χρειάζομαι την β-βοηθεια σου.'τραυλισα πηγαίνοντας ολο και πιο πισω καθως η στενή επαφή επισης δεν με βοηθούσε καθολου. 'Και εγω γιατι πρεπει να στην δωσω;'ρωτησε σηκώνοντας το φρυδι του και εχοντας το γνωστό του μισο χαμογελο στο υπέροχο προσωπο του. 'Και οι δυο ξ-ξερουμε το γιατι.'απαντησα χτυπώντας στον τοιχο και κοιταξα τα καταγάλανα σαν την θάλασσα ματια του,έντονα. 7/1/16-31/10/16 © All rights reserved Please don't copy the story