Miraç Çağrı Aktaş'tan "Sen On Yedi Yaşımsın" kitabının sözleri...

Lütfen okuyun ve yorum yapın

Hayatına heyecan katmak için kendinden yaşça büyük bir mahkuma mektup gönderen genç kız... Her şey böyle başlıyor ve olanlar oluyor. ÖpüldünüzZzZz<3

İki kalp cerrahı, Biri başarılarıyla tanınan ünlü bir kalp cerrahı adı Afra Korkmaz Diğeri ise babasının hastanesinde çalışmayı kabul etmeyip kendi başına birşeyler başarmak isteyen ER sağlık grubunun yakışıklı varisi, soğukluğuyla dillerden düşmeyen cerrah Ömer Asım Er Biri İzmir'de biri İstanbul'da iki ayrı hayat Birgün bazı durumlar onları zoraki evliliğe götürürse ne olur? Güçlü sarsılmaz kimliğiyle tanınan bir kadın, soğukluğuyla hiçbir kızı yanına yaklaştırmayan bir adam. Aynı eve düşerse ne olur. Bu savaşı kim kazanır? _________________________________________ ~küçük bir kesit~ "Şu hastanenin dilinden bir türlü kurtulamadık." "Siz böyle acayip bir ikili olduğunuz sürece biraz zor kurtulursunuz.Adam psikopat kadın rambo. İnsanlar da konuşmakta haksız sayılmazlar." "Hadi kardeşim boş yapma. Geçmiş olsun dediysen git. Başımızı şişirdin." _________________________________________ Uzaktan sevmiştim seni, Uzağımın yakın olacağından habersizce... İlk yedi bölüm ürün yerleştirme gibi oldu. Biraz sıkıcı gelebilir ama umarım ilerleyip devamını okursunuz. Bu bölümleri çıkarmayı düşündüm. Ama bu bölümlerde karakter tanıtımı yaptığım için çıkarsam hikaye çok kopuk olacaktı. Başlama tarihi: 26 şubat 2020 Bitiş tarihi: 11 Mayıs 2020 Kapak tasarımı için @gozlerimdekissen 'e teşekkürler ☺️ 01.05.2020 #hastane 1. Sırada #doktor 1. Sırada #romantik 3.sırada 27.05.2020 #hastane 1. Sırada #doktor 1. Sırada #kardeşlik 1. Sırada #gençkurgu 6. Sırada #güncel 1. Sırada #romantik 20. Sırada

yeni bir hababam sınıfı...

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.