Kahramanlığa giden yol bazen çok karanlık ve kanlıdır... Talek Shaknar Darak'ın ışık adına verdiği savaş cehennemin içinden geçmek gibi olacaktı. Her şeye rağmen içinde taşıdığı sevgi onu hiç tahmin edemeyeceği biri olmaya götürürken kabuslarında hep aynı kişi eşlik edecekti yolculuğuna; katledilen annesi. Karanlığı keşfettiğindeyse ona artık başka bir isim vereceklerdi : Karia, Kıyametinin Habercisi!

#1 FANTASTİK / Bildiğiniz bütün fantastik ve büyülü okul hikayelerini unutun. Size bambaşka bir hikaye anlatacağım. Yaşadıkları evrenin en iyi yetenek ve büyü gelişimi akademisine girmek için can atan ikizlerin hikayesi bu. Gelin hep beraber, Daria ve Naria ile Ü.K.A.'ya gidelim ve onların büyülü maceralarına ortak olalım. Renda ikizleri alıştığınız bütün karakterleri kafanızdan silecek ve sizlere hiç bilmediğiniz bir evrenin kapısını aralayacak. İkizler akıllarınıza kazınmakla kalmayacak, sizi kendine hayran bırakacak. Başarı, hırs, dostluk, aşk, sadakat, savaş, kıyasıya mücadele ve birbirini tetikleyen iki kehanet. Bu kitapta beklediğiniz şeyler oluyor sanırken aslında en beklenmeyenin içine düşeceksiniz. Size hayal dünyamın kapılarının anahtarını veriyorum. Yapmanız gereken şey çok basit, anahtarı kullanın! Haydi! Orada öylece durmayın. Kapıyı sonuna kadar açın ve içeri girin. Pişman olmayacaksınız...Ve hatta geri dönmek bile istemeyebilirsiniz... Renda İkizleri 4 Kitaplık Bir Seridir: 1 - Renda İkizleri ( Üç Krallık Akademisi ) Kitap oldu! 2 - Renda İkizleri ( Ejderin Gölgesi ) Kitap oldu! 3 - Renda İkizleri ( Analous'un Dönüşü ) Kitap oldu! 4 - Renda İkizleri ( Kan Çağı ) Kitap Olacak!!

WolfireCity'de vampirler ve kurtadamlara göre hayat huzurlu, ve televizyonlarda yayınlanan Vampir-Kurt müsabakalarını izlemek çok eğlenceliydi, ama 17 yaşındaki kurt Mackenzie Young bundan hiç memnun değildi çünkü müsabakalara sadece erkekler katılabiliyordu. Sinirli feminist ruhunu daha fazla içinde tutamadı ve kılık değiştirerek müsabakalara katılmaya karar verdi. Sonrasını bilirsiniz, zorluklar, maceralar, ve daha bir çok şey. Bir kadının mücadelesi hiç bu kadar eğlenceli, belalı, ve heyecanlı olmamıştı!

"Ben.." dedim yutkunarak. Yüzüne baktım. "Ölmek istemiyorum." Gülümsedi, yüzü hüzünle gölgelenmişti. "Ölmeyeceksin." Kayıp Tanrıça serisi 2.kitabıdır. 6 Haziran 2015 Tüm Hakları Bende Saklıdır. ©

Helen ondan intikam istememişti. Helen asla ölümüne sebep olan kişinin sonunu istememişti. Bu David'in isteğiydi. Travis ve Luthor'un ölümü David'in planıydı. Bu onun hayaliydi. Nasıl Helen son nefesinde çaresizliğe boğulduysa aynısını onlarında yaşamasını istemişti. Ve olmuştu. Ama bunu yaparken karısının tek isteğini unutmuştu. Yalnızca bir istek. Tek nefeste söylemişti. Mükemmel gülümsemesi solmadan hemen önce, sadece Gabriella'yı istemişti. David hıçkırıklar içinde boş şişeyi fırlattı. Cam karşıdaki ağaca çarpıp paramparça olmuştu. "Onu kurtardığımı sandım!" "Bittiğini sandım!" Bağırışlarının ardından kısık sesle, "Özür dilerim." dedi yine. "Özür dilerim, özür dilerim, özür dilerim." "Senin için her şeyi yaparım." Ses tonu iyice düşmüştü. "Onun için de." "Ama bir insanı kendinden nasıl kurtarabilirim bilmiyorum Helen." "Bilmiyorum..."

Arkamı döndüğümde görmeyi umduğum son kişi orada duruyordu. Dağınık saçları, beni her gören kişide olan şaşkınlık ve bir çift siyah göz. Bütün beklediğim bu değil miydi? Koşup kollarına atılmam gerekiyordu. Tabii gerçek olsaydı. Brad bana doğru iki adım attı. Artık karşımda duruyordu. Adımı yineledi. Sabit siyah gözlerini benden bir an bile ayırmadan bakıyordu. Başımı iki yana salladım. Değildi. O değildi. Artık ona bakmak dayanılmaz bir hal alıyordu. Elini yanağıma koyarak parmağını yüzümde dolaştırdı. Dokunuşuyla gözlerimi kapattım. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülmeye başladı. Şefkat, özlem ve çaresizlik kalbime doldu ve boğucu bir çaresizlik hissettim. Ben ona bakınca, gözleri biraz irileşti, ama ifadesi ve duruşu değişmemişti. ''Gerçeksin.''

Oda çoktan dumanla kaplanmış görüşümü engelliyordu. Ciğerlerime hava çekmek için öksürüp hırlarken bir yandan da odadaki rafların arasında koşar adımlarla ilerleyip Brad'i arıyordum. Sonunda onu duvar boyunca uzanan dolabın dibine tünemiş bir şekilde buldum. Yanına eğilerek onu sarsmaya başladım ama kıpırdamıyordu bile. Canlı olduğunun tek belirtisi nefes alırken inip kalkan omuzlarıydı. "Brad!" Burada biraz daha kalırsam yanına da ben yığılacaktım. Kafamdaki bütün soruları bir kenara ittim, elimi çabuk tutmalıydım. Onu doğrultarak yüzüne vurmaya başladım. Uyanmalıydı. Tanımıyor olsam da onu burada bırakmazdım. Tüm vücudum yanıyor, durmaksızın öksürüyordum. Bilincimi kaybetmeden önce gördüğüm son şey Brad'in bağırarak burada ne aradığımı sormasıydı.

(SATIŞTA) O an, bana döndü ama yüzü yoktu. Şaşkınlıkla ona baktığımda gözlerimi kıstım, korkudan nefes alamıyordum. Başında bir pelerin olduğunu ve o yüzden yüzünü sakladığını anladığımda derin bir nefes alabildim ama korkum hâlâ geçmemişti. Ve sonra konuştu. "Gelmişsin," dedi korkunç bir sesle. "Seni arıyor." Sonra garip bir şey oldu, havalandı ve üstümden uçarken bana saldırdı. Bir el ateş sesi duyduğum zaman bilincimi kaybettim. 28 Ağustos 2014