Je hoort het niet, je ziet het niet, je merkt het niet. Pas als het al te laat is. Een onzichtbare oorlog. Wat als je te horen krijgt dat je je familie nooit meer terugziet? Wat als een ongeluk je hele leven omgooit? Wat als je beste vriend en jij je leven op het spel gaan zetten? Wat als je moet vechten voor je leven? Wat als je moet vechten voor het leven van anderen? Wat als je vertrouwt? Britt Waters en haar beste vriend Raphael van Huijzen zijn eigenlijk twee normale pubers. Totdat één ongeluk beide levens omgooit. Zij hadden de dag van het ongeluk niet meegewilt met hun familie. Het weigeren had hun leven gered. Ze besluiten samen in het leger te gaan nadat beide families zijn overleden in een auto-ongeluk. Iedereen was op slag dood. In het leger raken ze goed bevriend met hun patrouille en ze vormen een sterk team. Uiteindelijk het sterkste team. En dat ze sterk zijn, brengt ze in gevaar. Want het ontgaat niemand.

Je bent niet populair en leeft een normaal leventje, buiten het feit dat je een spionnenopleiding volgt voor geheimagente. Als Hanna nieuwe buren krijgt verandert haar hele leven. Nooit meer alleen rondlopen door de gangen van school, nooit meer ongezien en onzichtbaar zijn, zoals vroeger. Maar is dat wel goed?

Wat een gewone schooldag lijkt te zijn, draait uit op een ramp. Op het moment dat je school volloopt met gewapende mannen weet je dat je einde nabij is als je niet oplet. De gehele school wordt gegijzeld, behalve twee mensen: Emily en Oliver. Zij blijven hulpeloos achter in de klaslokalen. Moeten ze wachten of ontsnappen? Moeten ze op veilig spelen of risico's nemen? Ik heb maar één boodschap: Do it or die.