Min Yoongi hep yalnız ve hastaydı. Park Jimin ise aşıktı. #Yan çift vkook#

Uzun, kemikli parmaklarını küçük kızının, parlak kahverengi saçları arasına geçirdi yavaşça. Okşadı, kızının istediğiyle tek bir örgü yaptı omuzlarına kadar gelen. "Baba.." dedi sakin bir sesle. Adam, onun sesini duyunca gözlerini kapattı huzurla. Kızı, her hareketiyle ona annesini hatırlatıyordu. "Güzelim." diye cevapladı kızını. "Baba, annem nerede?" Kızının saçları arasında gezinen elleri duraksadı. Kızını kendine çevirdi ve ellerini yanaklarının iki yanına koydu. Aynı annesine benziyordu, tıpa tıp aynılardı ve bu, adama her geçen gün daha çok acı veriyordu. "Bilmiyorum," dedi çaresizce. "Bilmiyorum, bebeğim. Gideli çok uzun zaman oldu." "Çaresiz ve aşık bir babanın, kızını koruma hikayesi."