"Bazı kurallarım var Patron." Hadi ama bu konuşmayı yapacak mıydı? "Dur tahmin edeyim. Sana aşık olmamalıyım yoksa kalbim kırılır." Pis bir sırıtış ile ona baktım. Ne klişe bir adam. "Fazla aşk filmi izliyorsun. Birinci kural; gece beni arayıp yanına çağıramazsın. İkinci kural; insan içinde sana aşk kelimeleri kullanmam. Üçüncü kural; dışarıdayken benim dediğim olur." Gözleri alayla bana baktı. Normal şartlarda asla böyle birşey yapmazdım ama dediğim gibi normal şartlarda. Ve şuan şartlar normal değil. Elimi uzattım. "Anlaştık." Elimi tutma zahmetine girmeden arabasına ilerledi. Kapıyı açıp binecekken bana bağırdı. "Sen yinede bana aşık olmasan iyi edersin. Kalbin kırılmasın patron." Hızla uzaklaşırken bunun pekte doğru bir karar olmadığını düşünmeye başladım. Ama intikam almak istiyorsam denemeliyim.

'' Sanırım sende benim gibi karanlığa meraklısın , ha? '' Alayla sırıttı ve gamzeleri görüş açımdan çıkıp yeşil gözleri yerini aldı. '' Aslında hayır karanlığa meraklı değilim. '' Kaşlarımı kaldırıp sorgularcasına ona baktığımda gülümsemesi yüzünden silinmişti. '' Çünkü güzelim ben karanlığın ta kendisiyim. ''

"Bahse girerim..." diye başlayan bir cümleye , tüm cesaret kırıntılarınızı toplayarak atlamanız sizi aşık biri yapar mı? O'nu yaptı. O her defasında , buna hiç kalkışmamayı diledi. Çünkü acı çekmeye başlamıştı ve bu acı , onu günden güne eritiyordu. Fakat bahse girerim...sonunuzun nasıl olacağını siz de bilmiyorsunuz. Üstelik O'nun sonu , sadece 30 gün uzağındaydı.