😈 《Cyrograf》 - pakt zawarty z diabłem, na mocy którego zły duch ma prawo do duszy człowieka, który podpisał cyrograf. Diabeł czynił w ten sposób zastaw za służenie podpisującemu przez pewien czas lub spełnienie jego określonych życzeń, ustalonych uprzednio w niniejszym „dokumencie". W takim ujęciu cyrograf najczęściej podpisywany był krwią interesanta. [Wikipedia] Ale co zrobić, gdy podpiusje się cyrograf z diabłem... Przebranym za anioła? • He led her onto the wrong path. But she followed him gladly. • Całe uniwersum HP oczywiście należy do J.K. Rowling. Zakończone. Kontynuacja: Pact With The Devil: Chapter II.

-Zna profesor mugolską opowieść o Królowej Śniegu?- zapytała a jej oczy zabłyszczały.- A raczej sam początek tej starej baśni? -Ten o magicznym zwierciadle?- dopytywał Dumbledore. -Właśnie ten.- uśmiechnęła się smutno.

Nie jesteś bezużyteczna. Jesteś jego Madelyn. Nie jego bronią, ale jego diamentem. ''Zegar wybił jedenastą, gdy Tom wyszedł na balkon, aby zaczerpnąć świeżego powietrza. Czuł podirytowanie, aż mocniej ścisnął szklankę ze złotym płynem, klnąc pod nosem. Madelyn spóźniała się często, ale tylko o kilka nikłych minut, a teraz minęły już dwie godziny. Nie rozumiał uczucia, które mu towarzyszyło. Nie wiedział, że martwił się o to co dzieję się z nią. Nie wierzył, że cokolwiek mogłoby się jej stać. Nie sądził też, że się obraziła, bowiem już wcześniej miała do tego mnóstwo powodów. Nie mogła również zapomnieć. Czy Madelyn zaczęła go obchodzić?'' Uniwersum H.P. należy do J.K. Rowling.

- Jesteś słodki, Luke. - Słyszałem żałosny, beznadziejny, irytujący, prawa ręka diabła... Ale słodki? Uderzyłaś się w tę piękną główkę? - Nie. Skąd. Jesteś słodki jak Eklerka. I wszystko byłoby w porządku gdyby nie fakt, że Margaret Langford nienawidziła eklerów bardziej niż zmarszczek, niekompetecji i wytrawnego wina. Może zacznę jak w AA? Cześć, jestem Luke Hemmings, nie piję dużo wódki, ale Mike z recepcji szepnął, że tutaj mnie wysłuchają. Zatem mam na głowie ślub siostry, marudzącą z tego tytułu mamusię, sprawę rozwodową ze zdradzającą żoną i ośmioletniego syna. W pracy robią restrukturyzację, to znaczy po prostu zwalniają ludzi, mój szef właśnie wyleciał. Na jego miejsce natomiast wsadzili jakąś bucowatą angielkę ze zbyt wysokim ego, która prawko znalazła najpewniej w chipsach. Jeśli ona mnie wyleje, skoczę z Brooklyn Bridge. Żartuję, zapewne zniszczę jej Hondę, a potem będę uciekał przed NYPD śmiejąc się histerycznie w rytm Guns'n'Roses. Ja mam się spowiadać? Nie mam się z czego spowiadać! No już... Siedzę. Dobry wieczór, moje imię: Margaret Langford, dyrektor kreatywny, przełożona nowojorskiego zespołu kopiowania projektów w Hood&Dunning. Ta, kogo to obchodzi. Niedługo stuknie mi trzydziestka, jestem zaręczona z nudnym prawnikiem i codziennie rano buudzę się skacowana moralnie widząc szczęście mojej siostry, jej cudownego mężą i dzieci, a potem muszę oglądać te kanalię, Hemmingsa. Och, chciałabym go zrestrukturyzować, ale im bardziej rozpiera mnie taka ochota, tym bardziej on udowadnia, że jest na to za dobry. W którym Luke nie radzi sobie z dorosłością, a Margaret zapomniała już jak to jest się śmiać. napisane: czerwiec 2018 - wrzesień 2019

Gdy Mary stała przed tyranem, spodziewała się wszystkiego. Była gotowa na śmierć, która mieszkała w oczach przywódcy. Nie przypuszczała jednak, że stanie się kimś, kogo Tom Riddle zapragnie tak bardzo jak samej władzy. Co do powiedzenia ma młoda dziewczyna na szczeblu marnej sekretarki, kiedy lider magicznego świata chce, aby wszystko szło po jego myśli? Co do powiedzenia ma Mary Bennett, gdy staję się powszechnym obiektem zainteresowań Toma Riddle'a? Opowiadanie publikuje i kontynuuję po raz drugi z drobnymi poprawkami.

Co stanie się, gdy spotkają się ogień i woda? Czy jedno przejmie władzę nad drugim? A może zniszczą się nawzajem? Gdy Tom Riddle spotyka na swojej drodze piękną Lily Black, przekona się, że ludzie nie są tak przewidywalni jak mu się wydawało. Ich historia pełna zwrotów i cierpienia może nas nauczyć, żeby poświęcić się każdej chwili aż do końca jej trwania. ​„Jednak gdy spojrzała na Toma, zauważyła, że się pomyliła. On się nie śmiał. On płakał. Leżał na ziemi, a całe jego ciało drgało niekontrolowanie. Krzyczał. Na kolanach podsunęła się do niego. Widziała zimny pot, który spowił jego czoło jak wodna pajęczyna. Drapał swoje ręce, a krew obficie wypływała z jego ran. ​ Bała się go dotknąć. Była jak spetryfikowana. Mięśnie odmówiły jej posłuszeństwa. W uszach dudnił jej jego krzyk." Okładka wykonana przez utalentowaną @KUPUAS

"Patrząc na rodziców Iris Martin, jako nauczyciel, albo raczej jako człowiek, uświadomiłem sobie parę prostych faktów dotyczących życia. Po pierwsze - biedna cheerleaderka. Po drugie - pieniądze zdecydowanie piorą mózgi bardziej niż gry wideo. Po trzecie - urodę ma po mamie. Po czwarte - albo jakimś cudem pozwolę jej zdać z angielskiego, albo oni dojadą mnie do takiego stopnia, że kolejne wypracowanie, które do mnie dotrze, będzie przykładową mową pogrzebową do przeczytania na moim pogrzebie." Gdzie szkolna przewodnicząca wszystkiego co się rusza ma problem z napisaniem eseju na lekcje u sarkastycznego nauczyciela. ______________ Druga matka tej patoli: originalqueer napisane: listopad 2019 - maj 2020

,,(...) -Bo jesteś tylko małą, głupią Francuzką, która od samego początku popełniła błąd i zwróciła na siebie uwagę.'' Hogwart, Beauxbatons, Durmstrang. Te trzy magiczne szkoły biorą udział w projekcie, w którym wybrana grupa uczniów spędza kilka tygodni w każdej ze szkół. Adeline już na samym początku po przyjeździe do Hogwartu popełniła błąd, który wywołał całą lawinę innych. #czarodziej >> miejsce 2 (16.04.'19r) #Riddle >> miejsce 3 (16.04.'19r.) #tomriddle >> miejsce 1 (26.04.'19r.) #Beauxbatons >> miejsce 1 (26.04.'19r) #tomriddle >> miejsce 1 (17.05.'19r)

Rozdziałów jest dużo ale nie są jakoś szczególnie długie. Chłodny, arogancki i skryty - taki właśnie był. Zbyt późno zorientował się, że już dawno go przejrzała, a dusze miała czarniejszą niż nocne niebo. Ten moment, kiedy twój największy koszmar staje się najbardziej pożądanym marzeniem. Alexandra nie wiedziała, że istnieje ktoś równie irytujący co czarujący, a Riddle tym czasem nie miał zielonego pojęcia o tym, że pozna kogoś kto przejrzy go bardziej niż ktokolwiek inny. Bo ludzie mają tendencje do wybierania właśnie tego co dla nich najgorsze. *Opowiadanie zgodne z kanonem J.K. Rowling*

Ona ma ataki paniki, a on ataki agresji.