Alt üst olan bir hayatın son solukları... Atılan adımın, düşüşlerin başlangıcı olabileceği Tanrı'nın bile aklına gelmezdi. Tutunurken açılan yaralarından yeşeren mor bir papatyanın hikayesi... Koku, en son kaybedilen duyudur. Papatyanın kokusu tüm derinliklerine işleyecek...

Hiç yokluğu hissetin mi ? Evet yokluğu. Yoklukla kavrulmuş bedenlerin sessiz çığlıklarını dinledin mi ? Uzandı mı ellerin boşluğa... Bir gece ansızın kalbinin kapısı çalındı mı? Kapı aralığından baktın mı gidenlerine... Hiç konmadı mı gönlünün pervazına o serçe. Yüreğinin sesini, şimdi aç sonsuza kadar... ❤❤❤ Hey sen... Evet sen. Çıkar üzerindeki üzüntü abiyesini. Sil hüzün maskeni... Ceblerindeki gülüşleri tepsiye koyma vakti. Yokla arşivinin dosyalarını. Bir bir koy gözlerine, o büyük sabrı. Dillerinde dolansın sevda türküleri. Ve ellerin hep aynı şekil selamlasın semayı...