Belki şimdi gelirdi girerdi kapıdan yine Bagırır çagırır giderdi yine aglatırdı ama daha çok güldürdü. Şimdi niye birdaha aglatıyorsun... (Tüm hakları beynime saklıdır)

Yıldız Koleji, sınav senelerinden önce on birinci sınıf öğrencilerini rahatlatmak amacıyla yaz kampına götürür. Yaz kampına gittikleri için sevinen öğrenciler, düşman okulları Kaya Koleji' nin de aynı kampa geldiğini görünce sinirlenir. Gerek dersler, gerek yarışmalar, gerekse spor dallarında düzenlenen turnuvalarda birbirlerinin hep en büyük rakibi olan iki okul, kampın düzenlediği yarışmalarda da birbirine rakip olur. Yıldız Koleji' nde ki öğrencileri örgütleyen, genelde kararları veren ve bir nevi onların başı olan Melis ile Kaya Koleji' nin bir nevi başı olan Barış birbirlerinden pazartesiden nefret eder gibi nefret ederler. Bir öğrencinin pazartesiyi sevmesi ne kadar zorsa, onların birbirini sevmesi de o kadar zor imkansızdır. Fakat üç aylık bir zaman diliminde her insanın fikirleri değişebilir. " Benimle koşu yarışı yapmak istediğine emin misin? Lisansım var ve beni geçmen çok zor, Melis." " Ben zoru severim, Barış. " Yazılma Tarihi 2015 Ağustos-2020 Haziran

Mizah içinde #34. Olmuştur. Onlarınki aşk değil! daha fazlası onlar aşka inanmıyor inanacaklarmı? Hadi beraber görelim. ... İki insan düşünün ikiside aşka inanmıyor. Biri annesine kin beslerken bir diğeri ise babasına olan kini yüzünden ve çevresindeki insanların yaşadıkları çektikleri acılar yüzünden aşka olan inancını yitirmiş. Ama sorun şu ki geç kalmışlığının doruklarını yaşayan kızımız okula yetişmek için çabalarken üzerine sıçratılan yağmur suyu onun bu geç kalmışlığına eklenince iyice sinirleri alt üst olur ama ukala beyimiz ise kendinden taviz vermez ve olanlar olur. Bu ikilinin birbirini son görüşü değildi. Aksine bu bir başlangıçtır. Sonun başlangıcı yada..... Aşka inanmayan iki insanın... Kesit!.. "Ben hergün senin denizinde boğuluyorum." "Ben hergün senin ateşinde yanıyorum. " "Hangimizin canı daha çok yanıyor?"

"Eğer bir dilek hakkım olsaydı, ne dilerdim biliyor musun?" Kafasını salladı. "Tüm acılarının yarısını almak. Çünkü bu sefer bende senin düşündüklerini, hissettiğin acıları tadacaktım. Ve ben sana göre düşünecektim. Kendini böyle harap etmeni istemiyorum." dedim yüzünde ki her santime bakarken. "Sen harika bir insansın." Alnımı öptü ve ellerini saç diplerime götürdü. Dudakları hâlâ alnımdaydı. O kadar güven vericiydi ki bana karşı olan dokunuşları. Ve ben onu tekrar sevmiş, tekrar aşık olmuştum. "Seni hak edecek ne yaptım ben?" "Sadece sevdin." Dudakları yanağıma geldi bu sefer. Ve benim kollarım tekrar yerini bulmuş, boynuna sarılmıştı. *** "O yeşillerin var ya... İçinde kayboluyorum." "O kahvelerin var ya... İçinde boğuluyorum." *** "Seni varya... Acayip seviyorum." "Ben seni daha acayip seviyorum." ***

Hayatı bir türlü düzene girmeyen bir Prenses. Tekrar sevdiklerinden ayrılıyor. Tekrar yeni bir hayata başlıyor. Yeni arkadaşlar, yeni ülke, yeni ev, yeni sırlar... Ortada kalan Claris bir çok seçim yapmak zorunda. İçlerinde en önemlisi sizce hangisi? Macera bu sefer Amerika'da devam ediyor. Claris'e yeni hayatında eşlik edin ve bizimle birlikte Amerika'ya gelin. ÖZEL GÜÇLER AKADEMİSİ'nin devamı.

Herkes benimle olmak isterken, sen, neden benden kaçıyorsun? Sıradan iki insanın büyük aşkı

Jennifer 16 yaşında genç bir kızdı.Ailesi vampir ve kurt olmasına rağmen cadıların yaptığı büyüden dolayı o insan. Ama bu büyü anlaşılan pek bir işe yaramamış ve 16 yaşına girdikten bir süre sonra tanımadığı birisinden gelen mesajla hayatı altüst oluyor ve kendisinden saklanılan o büyük sırrı öğreniyor artık asla hayatı eskisi gibi olmayacak. İYİ OKUMALAR

"Bırak beni!!" Kolumu birkez daha çekip gecenin karanlığında hızlı hızlı ilerlemeye başladım. Boş sokakta yankılanan topuklularımın sesi hiç olmadığı kadar sinir bozucu geliyordu. "Beni dinliyceksin!" Kolumu tekrar kurtarmaya çalıştım ama benden kat kat daha güçlü olduğunu hesaba katmamıştım. Beni kendine çevirdi. "Seni dinlemek istemiyorum aptal!!" "Dinlemek zorundasın sarışın!" Kurtaramayacağımı bile bile kolumu çekiştirmeye başladım. "Yüzkez söyledim bırak artık. Seni istemiyorum!" dedim hissettiklerimin tam aksine. Gözlerine bakmadığım için yalan söylediğimi anlayamazdı ama giderek güçsüzleşen sesim anlaması için başka bir açıklık veriyordu. "Bırak.." Benim aksime güçlü çıkan sesiyle "Bırakabiliceğimi mi sanıyorsun? Benim elimde mi bu?" diye bağırdı. "Seni bırakmayı denedim Mira. Seni üzdüğüm her an. Değiştiğimi farkettiğim her an. Ama başaramadım çünkü.." diyip elimden tuttu ve başına getirdi. "Ben buramla düşündüm." dedi sinirle. Gözlerimin tam içine bakıyordu. Avucunun içindeki elimi kalbine götürdü. "Ama sen buradasın." Göz yaşlarımı saklama savaşlarımda yenilirken hıçkırıklarım duyuluyordu. "Seni bırakmıycağım baş belası." Onu onaylamazcasına başımı salladım. Titrek çıkan sesimle "Senden nefret ediyorum!" dedim. Ama hiç bir şey kalbimin onunla attığı gerçeğini değiştirmiyordu. Yanaklarımdaki yaşları eliyle silerken gözlerimin tam içine baktı o denizi aratmayan mavi gözleriyle. "Bende senden nefret ediyorum." Öpüşünü dudağımda hissettiğim an karşılık vermeye başladım. Elimi yumuşaklığını ezberlediğim saçlarına daldırdım. Kolları güven verircesine belimi sardı. Öpüşü ise zaten, renkli dünyanın ta kendisiydi.

Viniciler gelsinn....♥♥♥♥ Sadece resim ve az bilgi var yani bulabildiklerim♥♥ Yorum ve voteeeelrrrr♥♥ #wattys2017

Bilinmeyenlee ve hayatı