Ailesini şüpheli bir yangında kaybeden Arya, kimliği gizlenerek yetimhanede büyümek zorunda kalır. Vasisi olan aile avukatının izniyle küçüklüğünden bu yana yalnızca telefonda konuşsalar da aralarında bir bağ oluşan gizemli bir kadının vesilesiyle on sekizine basmasına yakın bir zamanda yetimhanede çıkar ve kendi evine yerleşir. Kader ağlarının örer, geçmişin silik raflarından bir tanıdığı, bir yabancı olarak karşısına çıkarır, çarpıştırır, bir kaldırımda kader ağlarını birbirine dolaştırır. Bu tanıdık yabancıyla yolları kesişip dururken bazı olaylar silsilesi sonucunda onunla özel bir bağ kurar, zaman zaman da geçmişin perdesini aralar. Acı bir sır gün yüzüne çıkmak için gün sayar. Aşktan kaçmak ve aşkın öznesini korumak arasında kalan Ulaş, yok sayamadığı bir fizik kuralıyla baş etmeye çalışırken Arya çoktan hayatının merkezinde yerini alır. Sırlarınsa zamansız anlarda ortaya çıkmak gibi kötü huyları vardır. Ben bir kelebeğim. Yarına ihtiyacım var. Biraz da sana... Biraz dediğime bakma. Kelebekler için biraz ne kadar önemlidir bilemezsin...

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Yasak bir aşkın bedelini, kaç hayat öder? Bir taht için, kaç masum hayat söner? Vâris olduğunu bilmeyen halktan bir kız, hakikati ögrendiğinde neyi tercih eder? 🌹🌹🌹 Bir prenses, bir savaşçı ve ortak bir kader...

"çek ellerini üzerimden! O sürtüğün bedeninde dolaştırdıgın ellerinle dokunma bana!" Tüm bedeninin titrediğinin farkında değildi bile. Genç adamı ilk kez ağlarken görüyordu. Şaşırmıştı ama asla acımamıştı. Kendisinin neredeyse iki katı olan bedeniyle önünde diz çöktüğünde ise yumuşamamak için başını çevirdi. İste o zaman gözyaşları tekrar sel olup aktı. "Cennet.. nolur... bir hataydı. Onu sevmediğimi biliyorsun." Başını eğip sarı saçlarına ve yere eğdiği yüzünde ok gibi duran kirpiklerine baktı. O biçimli dudaklarıyla başka bir kızı öptüğünü düşündü. Bir zamanlar kirpiklerine kadar onundu oysa. Ve kendiside kirpik diplerine kadar aşıktı... Ondan başkasıyla bir geleceği hayal dahi etmemişti. Hıçkırıkları arasında kesik kesik konuşmaya çalışırken ,gözyaşlarından bulanıklaşan görüsüyle yüzünü seçmeye çalıştı. " ben senin... ben senin hayalini bile aldatmamıştım." Hıçkırdı ve titreyen ellerini boğazına götürurken devam etti " sense beni öz kuzenimle aldattın."