Valerie nienawidzi samej siebie. Osiemnaście lat jej życia było nudne, zwyczajne i bez wyrazu. Jedna chwila sprawiła, że jej życie się załamało. Spotkała tajemniczego mężczyznę, który nigdy nie opuścił jej myśli, przez co nieraz wpadała w niemałe kłopoty. Coolnes jest dla niej zagadką, czymś wręcz nieosiągalnym, a ona dla niego - uzależnieniem. Ich drogi nigdy nie powinny się spotkać, to nie on był jej pisany. Jednak los zakpił z nich po raz kolejny, a oni się temu poddali.

Świat po Wielkiej Wojnie zaczyna się odbudowywać. Rząd Federacji czuwa nad porządkiem przy pomocy tajnej Agencji. Jej żołnierze to armia przywróconych do życia samobójców, maszyn, które nic nie pamiętają i są posłuszne rozkazom Dowódców. Pewnego dnia ktoś się buntuje. "- Skaczesz? - Nie wiem skąd pojawił się głos, tak jak i jego właściciel. Zaskoczył mnie. Złapałam się mocniej barierki na wypadek, gdyby chciał mnie stąd ściągnąć. - Nie musisz na to patrzeć i nie próbuj mnie powstrzymywać - rzuciłam cicho odwracając głowę. Dostrzegłam tylko jego oczy, złote obwódki rozjaśniały ciemność nocy. Przelewały się, skrzyły, żyły nienaturalnym życiem. - Nie zamierzam - odparł. Poczułam tylko jego dłoń na plecach. - Zamierzam ci pomóc - i silne pchnięcie strąciło mnie wprost w otchłań czarnej rzeki." Zdjęcie do okładki ze strony tapetus.pl Praca bierze udział w konkursie literackim "Splątane nici" organizowanym przez @adriananitaniteczka