Selinanna
- Reads 53,135
- Votes 1,862
- Parts 8
Her şeyi mahvetmişlerdi. O uçağa binip gidemezdi. Her şeyi beraber mahvetmeye devam etmek zorundalardı. Yalnız olmazdı.
İşte içine düştüğü o düşünce sarmalı tam da o an başladı. Beklemekten başka çaresi yoktu, bekledikçe saniyeler sünüyor sünüyor ve uzayarak dakikayı anca buluyordu. Sıraya giren insanların yüzlerini inceleyip onunkini ararken ise zihni onu farklı yerlere s ürüklemeye kararlıydı. Önemli anlarda anılar daha da canlanıp üşüşürdü insanın başına. Mesela... mesela şimdi etraftaki ayak seslerine sırasına düşen iki parça boyanın çıkardığı belli belirsiz ses eşlik ediyordu.