❝Proszę, powiedz coś❞ bo noya popełnia błąd [ 2018 ]

Z każdym dniem jest ich coraz więcej. Z każdym dniem coraz ciężej złapać mi oddech. A gdy róż jest coraz więcej, coraz mniej zostaje mi czasu.

„ Widziałem go dziś przez okno, Siedział w kawiarni Silver Spoon Zacząłem iść dalej Ale coś mnie zatrzymało Kiedyś bardzo mnie kochał " Fragment utworu „ She used to love me a lot " Johnny'ego Cash'a. Pozwoliłam sobie na potrzeby opowiadania zmienić płeć odbiorcy utworu.

O̷ k̷o̷c̷i̷e̷ s̷y̷p̷i̷ąc̷y̷m̷ p̷o̷d̷r̷y̷w̷a̷m̷i̷ i̷ k̷o̷t̷c̷e̷ b̷i̷j̷ąc̷e̷j̷ k̷o̷t̷a̷. C̷e̷r̷i̷s̷e̷ U̷s̷a̷g̷i̷ t̷o̷ p̷ół j̷a̷p̷o̷n̷k̷a̷, p̷ół f̷r̷a̷n̷c̷u̷s̷k̷a̷ z̷ c̷i̷ężk̷ą s̷y̷t̷u̷a̷c̷j̷ą r̷o̷d̷z̷i̷n̷n̷ą. P̷o̷ r̷o̷z̷w̷o̷d̷z̷i̷e̷ r̷o̷d̷z̷i̷c̷ów̷ z̷a̷m̷i̷e̷s̷z̷k̷a̷ła̷ z̷ o̷j̷c̷e̷m̷, j̷e̷d̷n̷a̷k̷ t̷e̷r̷a̷z̷ z̷ p̷e̷w̷n̷y̷c̷h̷ p̷o̷w̷o̷d̷ów̷ m̷a̷ z̷a̷m̷i̷e̷s̷z̷k̷a̷ć z̷ m̷a̷t̷k̷ą, a̷ r̷a̷c̷z̷e̷j̷ z̷ s̷y̷n̷e̷m̷ j̷e̷j̷ n̷o̷w̷e̷g̷o̷ m̷ęża̷ p̷r̷z̷e̷z̷ c̷a̷ły̷ r̷o̷k̷. J̷a̷k̷ p̷o̷r̷a̷d̷z̷i̷ s̷o̷b̷i̷e̷ s̷i̷e̷d̷e̷m̷n̷a̷s̷t̷o̷l̷a̷t̷k̷a̷ w̷ l̷i̷c̷e̷u̷m̷ N̷e̷k̷o̷m̷a̷ i̷ c̷o̷ w̷a̷żn̷i̷e̷j̷s̷z̷e̷ p̷o̷d̷ j̷e̷d̷n̷y̷m̷ d̷a̷c̷h̷e̷m̷ z̷ c̷h̷ło̷p̷a̷k̷i̷e̷m̷, k̷t̷ór̷y̷ w̷ ży̷c̷i̷u̷ n̷i̷e̷ s̷p̷o̷t̷k̷a̷ł s̷i̷ę z̷e̷ s̷z̷c̷z̷o̷t̷k̷ą? Z̷ K̷u̷r̷o̷o̷ T̷e̷t̷s̷u̷r̷o̷u̷.

Aya Hotate - zwykła dziewczyna ze zwyczajną rodziną, a przynajmniej tak myślał... Poznajcie historię o starszej siostrze Hinaty Shoyo, która jest jednocześnie wielką miłością samego Oikawy Tooru! Największe rangi #66 w Haikyuu

Kontynuacja książki "Be Mine". Wcześniejsze rozdziały dostępne na poprzednim koncie : ➡️Majka7121⬅️

Ai przenosi się z Aoba Johsai do Shiratorizawy, na ostatni rok nauki w liceum. Podczas spaceru znajduje psa i oddając go, spotyka kapitana drużyny siatkarskiej, a zarazem jednego z wrogów swojego przyjaciela z poprzedniej szkoły.

Tsukishimę nigdy nie obchodziły kolory. Zawsze twierdził, że widząc je świat wciąż byłby czarny i biały. Dlatego też nigdy do nikogo się nie uśmiechał. Nie szukał bratniej duszy. Nie starał się. Bowiem w tym świecie ludzie wiedzieli. Uśmiechali się do siebie i wiedzieli. Wiedzieli kto mimo wszystko zostawi w ich sercu głęboką ranę. Ich wyborem było, to kogo wpuszczali do swojego życia. Oczywiście, istnieli i tacy, których los pokarał. Tacy, którzy nigdy nie dostrzegli kolorów. Krążyła pogłoska - Wierzono, iż jeśli w tym życiu nie widzisz kolorów, płacisz za zbrodnie, które popełniłeś w poprzednim. Ludzie szaleli, by tylko zobaczyć błękit nieba, czerwień krwi... By zwyczajnie odkryć kolor oczu ukochanego, czy też ukochanej. Szaleli, by ujrzeć coś więcej po za czernią, bielą i szarością. A mimo to 'tolerancja' dla niektórych wciąż była zupełnie obcym pojęciem. Jeśli chłopak miał za bratnią duszę chłopaka lub dziewczyna dziewczynę, mówiono, iż 'bogowie musieli się pomylić'. Jeśli twoja skóra była bardziej czarna niż biała czy też szara, dla nielicznych byłeś wyrzutkiem. W świecie gdzie rządziła tylko czerń i biel nietolerancja nie była tak wielkim problemem, lecz wciąż istniała. Jednak podczas, gdy wszyscy tracili głowę dla kolorów, Tsukishima nie chciał nawet o nich słyszeć. Kolory nie były mu potrzebne do zdobywania wiedzy, do rozwijania się i doskonalenia. W swoim życiu nie widział miejsca dla miłości. Nie widział potrzeby dla kolorów. To śmieszne jak jedna osoba może wszystko zmienić. Wiem, że opowiadanie miało długą przerwę, ale wróciłam z nową mocną, weną i pomysłami i tym razem bez większego zwlekania napiszę je do końca.

Kto by pomyślał, że gburowaty i wredny Tsukishima Kei, ma siostrę bliźniaczkę? Tsukishima Kanchou postanawia wyjechać do Tokyo, by mieć lepsze możliwość... i dopiec braciom. (W czasie poprawek) Nie jestem właścicielem postaci anime "Haikyuu". Jest nim Haruichi Furudate.

Gdzie Akaashi wciąż pisze do Bokuto, a Bokuto wciąż pojawia się w telewizji. Bo miałam ochotę na słodycze.