Այս գիրքը մի աղջկա մասին է , ով հոր մահից հետո կորցրել ինքն իրեն ։ հայտնվում է նրա ճանապարհին սերը . Գտնում է ինքն իրեն ու սերը նրան թևեր է տալիս ...

․․․երբեք ոչինչ հավերժ չի լինում, միշտ հիշեք մարդիկ․․․

Ոչ ծավալուն պատմվածք:

Մի աղջկա պատմություն, ով իր կոպիտ ու համառ բնավորության պատճառով իր հետ շփումը դարձրել է անհնար...բայց կշարունակվի արդյոք այդպես?

Երբևէ պատկետացրել ե՞ք կամ մտածե՞լ եք այն բանի մասին,որ մի օր ձեր կյանքում կհայտնվի մեկն ով կփոխի ձեզ,ձեր կյանքը ու ձեր կյանքի մասին պատկերացումները:Մեկը,ով կլինի ուղղակի ընկեր,բայց միշտ մի բան այդ «ուղղակի ընկերոջ»ից առավել կլինի, ու կապ չունի նա կլինի աղջիկ թե տղա:Իսկ միգուցե հենց դա է այդ «հարազատ հոգի» ասվածը:Ես էլ չունեի այդ հարցի պատասխանը մինչ այն օրը երբ հանդիպեցի ՆՐԱՆ՝խորհրդավոր տղային:Նա առանձնապես ոչնչով չէր տարբերվում կողքովս անցնող բոլոր մարդկանցից,բայց իր աշխարհը... Իր աշխարհը տարբերվում էր այն բոլոր աշխարհներից որոնք ես երբևէ տեսել էի:Նա ուրիշ էր,թե ինքն իրենով,թե իր իսկ ստեղծած աշխարհով:Նա առեխծվածային մի տղա էր,այնքան առեխծվածային,որ մի պահ մտածում էի թե մի օր ինքն էլ առեղծված կդառնա:Հենց այդ առեխծվածն էլ տվեց «ի՞նչ է հարազատ հոգին» հարցիս պատասխանը...