Her zamanki haliydi baktığımda. Gözleri yerde,dalgın bir şekilde. Hiçbir şeyi aldırmıyormuşçasına... Dudaklarımdan çıkan sözler onun sigarasını daha da alevlendirdi. "Ağlattılar".dedim sesimin en titrek haliyle. "Boğ." dedi. Sözlerime devam ettim. "Canımı yaktılar." "Aleve ver." dedi sigarasından bir nefes daha çekerken. "Üzdüler." dedim gözyaşlarım elmacıklarıma akarken. "Gül." dedi ifadesizce. Hıçkırıklarım benimle boğuşurken,dudaklarımdan çıkan son söz olmuştu. "Geçmiyor." "İyileşiyormuş gibi yap." Sert Koruyucu Kız adlı hikayenin birinci serisidir.

Hani bir karanlık çöker ya, hani etraf sesizleşir ya Hani hayata varsın ama yokmuş gibi yaşarsın ya sanki dökülen yaprak gibi, sanki kuruyan ağacın dalları gibi. yalnızım... Benim hikayem. Ben henüz doğmadan önce yalnızlığımı kimsesizliğimi anlamıştım fakat tek bir kişi vardı, onun gözlerine baktığımda o tatlı gülümsemeyi ve o sıcak his asla unutamam.. kim olduğunu merak ediyorsanız + tuşuna basmanız yeterli :) kitabımı okumanızı tavsiye ederim. İyi okumalar

İnsanın bu hayatta gönülden seviyorum diyebildiği biri olmalı. Eğer birini severken bir yerde eksiğimiz varsa o eksiğimizi tamamlayıp yeniden kaldığımız yerden sevmeye devam etmeliyiz. Yani sonuç karşımızdaki kişi kim olursa olsun onu gerektiği gibi sevmeliyiz. Düşünün siz onu seviyorsunuz ancak o sizi sevmiyor yani siz karşılıksız aşk yaşıyorsunuz. Ayrılık yaşadığınızda karşılıksız sevilirken üzülmüyorsunuz. Siz birinden ayrıldığınızda siz hep ya kendi kendinize ya da tanıdığınız birine onunla şunları yaptım diyerek onu nasıl sevdiginizi karşınızdaki kişiye göstermiş olursunuz. Sevilmek ayrı şey sevmek apayrı şeydir. Sevilmek kolaydır ama sevmek için yürek yok ise isteseniz de istemeseniz de yürekten sevmenin ne demek olduğunu hiçbir zaman anlayamazsınız. Çünkü sevilen değer kazanır seven ise; sevdiğine kıymet verir, onu koruyup kollar. Yani seven kişi mücadeleci olur

Ölümün ne olduğunu biliyor musun? Peki ya şu an tam olarak nerde olduğunu biliyor musun? Ben bunların cevabını bilmiyorum. Neredeyim? Kim tarafından, buraya nasıl getirildiğim hakkında hiçbir bilgim yok...

Beni kendine doğru çekip son kalan iç çamaşırımı da yırttığında artık saklanabilecek bir yerim kalmamıştı.. Bacaklarımı aralayıp üstüme uzandığında sadece fısıldayabildim.. -"Ben hala bakireyim... Lütfen.. Lütfen.." Ama bu sözlerim onu pek etkilememişe benziyordu.. -"O halde en eğlencelisinden başlayalım" dedi ve beni yüz üstü çevirdi.. Çığlıklarım hıçkırıklara dönüşmüş, yalvarışlarım ise fısıltıyla sessizleşmişti..

Gece, aslında içinde birsürü anlam taşıyan bir kelime değil mi? Bazıları geceleri çok sever, bazıları geceleri üzülür, bazıları geceleri sokaklara çıkar, bazıları gece şarkı söylemeyi sever, bazıları geceleri içer, bazıları geceleri ilaç kullanır, bazıları gece işe çıkar, bazıları ise gece korkar...

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."