Serap turizm okuyan sıradan bir üniversite öğrencisiyken, ünlü bir turist rehberinin yanında yapacağı stajı sırasında sıradan hayatını bir Arap masalına çevirecek Dubai'li bir iş adamı olan Omar ile tanışacağını nereden bilebilirdi ki? Omar sadece sıradan bir iş adamı değildi. Onu tanımlayacak birçok sıfat vardı. Çapkın, Yakışıklı, Başarılı, Zengin, Centilmen ve hepsinden önemlisi Tehlikeli!  Onun için para her kapının anahtarıydı ve her şekilde o istediği her şeyi rahatlıkla satın alabilirdi. Şimdiye kadar alamadığı hiçbir şey yoktu. Serap'ı ilk gördüğünde onda farklı bir şey olduğunu biliyordu. Fazla masumdu... Fazla güzeldi ama Omar'ı etkilemeye çalışan hiçbir çaba içine girmiyordu. Omar için bu da farklı bir baştan çıkarma taktiğiydi ve Serap fark etmeden çoktan Omar'ın yeni hedefi olmuştu bile. Peki Omar Serap'ı elde edebilecek miydi?  Serap gerçekten de onun sandığı gibi sadece onu baştan çıkarmaya çalışan diğer kadınlardan biri miydi? Tüm yaşananlar bir oyundan mı ibaretti? *** Bu hikayenin tüm hakları tarafım ve Doğan ve Egmont Yayıncılık ve Yapımcılık Tic. A.Ş. tarafından saklı olup kurgunun kullanılması, ticari amaçla kullanılması, çoğaltılması yasaktır. Böyle bir durumla karşılaşılırsa yasal işlemler başlatılacaktır. 13.08.2014 itibariyle yazılmaya başlanmıştır.

Kamuflajlı kollarının kızın sarı bukleleriyle oluşturduğu tezata gülümsedi. Sonra gözlerini aşağıya indirdi. Bedeniyle duvar arasında küçücük kalan bir kız. Beyaz dantelin örtemediği göğüslerin arasındaki muhteşem vadi. Kızın kokusuyla sarhoş olmuş burnunu o çukura gömmemek için kıvranırken mırıldandı. "Ben askerim. Barut kokarım." Kızın inip kalkan göğüslerinden gözünü ayıramadan devam etti. "Sen dantelsin, parfümsün." Kendini güçlükle bir adım geri çekip o mavi gözlere baktı. "Bizden bi sikim olmaz. Şimdi git, o ütülü pantolonla evlen."

"Bir varmış bir yokmuş, diye başlardı ya masallar; işte benimki de, olsa olsa hep yokmuş hiç varmıştı. Neyin hayaliydi kurduğum? Neyin cesareti, cüreti? Hiç yokmuş bir hayatın, hüzünlü umut kırıntısıydım ben, onu da kuşlar gagalamıştı..." ... İsmini siz seçin; isterseniz Cansu, isterseniz Hacer... Yaşamda, özensizce açmış bir çiçekti o. İstismarı yaşayan ve şiddete şahitlik eden, bir kimsesizdi. Geçmişinin izlerini, ruhunun en derinlerinde saklayarak hayata tutunurken; direndiği gerçeklerle hiç ummadığı bir yerde, hiç ummadığı bir anda, yüzleşecekti. Geçmiş hesaplarını kapatılırken; kimse yaralarının kanatılıp, sarmalanmasına hazır olup olmadığını sormamıştı. Timur, mahkûm olduğu önyargılarla hayatına girdiğinde, aşkın mucize iksirini tadacağını hayal dahi etmemişti. Timur; hayatın olgunlaştırdığı ve sorumluluklarla katılaştırdığı, kalabalığın içindeki yalnızlıktı. Sistemin doğurduğu ne suçlu, ne de suçsuz bir sistemsizlikti. Hayatını, doğruları için feda edilebilecekler ve edilemeyeceklerin ayrımını yaparak geçirirken; vereceği en yanlış hüküm, onun en doğru kararı olmuştu. O, özensiz bir çiçeğin, özenle açılmış yaralarını sarıp sarmaladığında; kendi üşüyen ruhunu ısıtacağını, asla hesap etmemişti. Kesişen yollar, önyargılar ve tehlikeli planlar arasında doğan, kalbimizdeki en masum aşk; FREZYA. Nefes alıyorsak, bir çıkış muhakkak vardır... ... 'FREZYA' sizi ağlatırken aşkla sarmalayacak sımsıcak bir sokak hikayesi... ... Dip not: okuduğunu anlayamayanlar ve başlıkları okumayı es geçenler için bu sadece bir ön okumadır!