(Duraktaki Katil kitabının devamıdır.)
Uyandığınızı hayal edin. Her zaman yaptığınız uyanmak ama hepsinden daha farklı. Bu sefer gerçeklere, anılara , yalanlara uyanış. En kolayı ama en fazla can yakanı. Belki de en pişmanlık yaratanı. Uyananların hikayesine hoşgeldiniz.
"Ruhumu cezalandır güzel adam.
Bedenimin hisleri tatmasını sağla.
Bir Anka kuşu misali,
Önce usulca yakmaya başla beni,
Daha sonra küllerimin içinde boğ bedenimi.
Ruhumu cezalandır hisli adam.
Hak ettiğim tüm günahların bedeli,
Bedenimin üzerine usul usul bırakılsın.
"Kanatlarındaki o katran karası tüyler ile,
Ruhumun mürekkepini tüketen kişi ol.
Ey güzel adam,
Alevler ile bezenmiş cehennemin Azraili,
Hak ettiğim şekilde öldür beni."
Varoluşun Hissi'ne hoşgeldiniz.
Üç kişi hayal edin.
Üç birbirinden farklı karakter. O üçünün de kendine ait farklı fikirleri var ve sizin birinin yolundan gitmeniz gerekiyor.
1) "Bazı anlarda kalbinde olan kişinin, hayatında olamayacağını anlarsın."
2)"Gelmeyeceğini bile bile beklemek saflık değil, aşktır güzelim."
3)"Sevmediğim bir şeyi seviyor gibi yapabilirim. Zor olan; sevdiğim bir şeyi sevmiyormuş gibi yapmak."
Sen o üç kişiden hangisi olursun?
Yanıtını bulmak istiyorsan, İmkansız'a benimle ulaş...
Bir çöldeyim ben.
İhtiyacım olan sadece bir damla.
Küçücük bir damla su...
İçimdeki o sonsuz sussuzluğu gidermek için istediğim tek şey o damla. Hayatıma dönüş biletim belki de. Karanlığa mahkum olan ben yaşadığım o sonsuz çöl gecelerinden sonra hiç beklemediğim anda çölün ortasında bir kaktüs bulmuştum. Herkes bilir kaktüslerin dışı dikenler ile kaplıdır. Doğru yerden tutmazsanız elinizi parçalayabilecek niteliktedir ama ben o kaktüsü düzgün bir şekilde tutmuştum. İlk başta anlamak için küçük yaralar almıştım ama o yaralara değen bir sonuç ile karşılaşmıştım. İçini açtığım anda aylardır istediğim şeye kavuşmuştum.
Ben hayata döndürecek o küçük damla suya.
Kana kana içmek isteyeceğim o bir damlaya kavuşmuştum. O yıldızlı çöl gecesinde yolumu bulmamı sağlamıştı o damla. Hiç beklemediğim bir anda pusulam olmuştu. Mahkumiyetinin acılı olduğu o dipsiz yerden kurtarmıştı beni.
Wattys 2015 kazananı
Sevgili minnoş okuyucum,
Bu benim ilk hikayem ve en başta hatalarım olabilir ama lütfen unutma ; her yeni bölümde kendime bir şeyler katıyorum ve limitlerimi zorluyorum :) İ
Donuk gözlerini ucunda durduğu uçurumdan çekti. Bakışları beni bulduğunda gözlerindeki acı ifadenin ne kadar can yaktığını hissedebiliyordum.
"Ve ben o gün..." durakladı. Kelimeler boğazına diziliyor, nefes almasını engelliyordu.
"Ben o gün annemin tavanda sallanan cesedini izledim... "