Ruhuma yayılan şeytanın izleri beni bir hataya sürüklemekle kalmayıp; beni bir günahın en dibine itiyordu. Bir cehennemin en kor ateşleri, bir cennetteki en masum çiçekleri yakıyordu. Ama asıl garip olan; o çiçeklerin yanmaktan zevk almasıydı.

Ben artık ben değildim sanki hayat üzülmem için her şeyi düzenliyor. Beni yavaş yavaş tuttuğum son dalı bırakmamı söylüyordu. Ya ben bırakacaktım ya dal artık beni taşımayacaktı. Hayattaki tüm mesele bu değil miydi zaten. Ben hep taşımayacağım yükler aldım bu yükler beni yavaş yavaş ölüme, ölümüme yaklaştırdı. Ve ben bu ölümün son çizgisindeyim. Ben artık yokum. Ben, ben değilim.

Artık klasik wattpad karakterlerinden sıkıldıysanız sizi buraya bekleriz. Dip not: Karakterler ile ilgili araştırma yapmamaktayım. Sadece hesap adlarını veriyorum. Umarım istediğiniz karakterleri bulursunuz. İyi okumalar..💖