*Perseus Yayınevi ile kitap olmuştur. Hayatın kimilerine göre daha acımasız davrandığı bir avuç insanın yaşamı er ya da geç kesişir. Yaşam piyesinde, bir amaç için paylaştırılan rolleri oynamaksa fanilerin kaçınılmazlığıdır. Yasak Meyve, kişilik bozukluğuna sahip bir kızın 'sıradan' olana uyum sağlama mücadelesidir. Yaşama güdüsü etini, kemiğini terk eden birinin tutunduğu cılız ve titrek umudun mücadelesi. Yasak Meyve, doğum ve ölüm arasındaki esnek çizgide, hayatın aleladeliğini kabullenmeyip sınırların dışında yaşamayı tahayyül eden Ecrin'in potansiyelinin hikayesidir. Eşsizin, sıradana ulaşma çabasının beyhudeliğini ECRİN'den dinle, geçmişin kirini bir gölge gibi taşımanın ağırlığını ARAS anlatsın sana. Kendi değerine, başkalarının sadaka gibi verdiği sevgiden pay biçmeyi SAYRA'dan, en yakın olmak istediğine adım dahi atamamayı KUTAY'dan, hırsın talim ettiği yolda yürüyen insanın deforme olmasını YAĞIZ'dan öğren. Yolun sonuna gelindiğinde asıl meselenin varılan yer değil, yolculuğun kendisi olduğunu BENDEN öğren.

Grinin elli tonu, Gabriel'in cehennemi, Secret... Hepsini unutun. Çünkü bu hepsinden farklı. Tek ortak noktaları, ana karakterlerin doymak bilmeyen cinsel arzuları... Bir kadın hayal edin. Her şeyi olan bir kadın... Gerçek anlamda her şeyi olan bir kadın... Kirli sırlar, karanlık bir geçmiş, sinir krizlerini tetikleyen iş toplantıları ve bitip tükenmeyen cinsel isteklerde bunlara dahil.Tüm insanlardan nefret eden, hayatının büyük çoğunluğunu düzene lanet ederek geçirmiş bir küfürbaz... Ruhsuz bir kaltak... Bir adam düşünün... İstediği her kadının yatağını ısıtabilecek kadar yakışıklı bir adam... Çapkın, esprili ve hayatla dalga geçen duyarlı bir adam... İş bulamamaktan yakınan, ee birazda çulsuz bir adam... Sizi çok fazla düşündürmek istemiyorum. Son olarak bu ikilinin yollarını kesiştiğini düşünün... Sizce ne olur? Aşk mı? Hiç sanmıyorum. Bu bir klişe değil. İlerledikçe kalbinizin parçalandığını hissedebilirsiniz, aldırmayın. (+16)

Koruyucu bir meleğin karmaşık bir hayatı kanatlarıyla alevlendirip yeniden renklendirmesinin masalsı hikâyesi. Koruyucu Melek serisinin 1.kitabıdır.

SABV serisinin ilk kitabıdır.

İnsandan ayrı bir tür... Yemek yiyorlar, uyuyorlar, ölüyorlar... İnsanlarla neredeyse aynılar. Sadece insanlardan biraz daha üstünler. Kendilerine ait yetenekleri ve güçleri onları insanlardan ayrı kılıyor. Vampirler, kurt adamlar gibi artık sıkıcı gelen varlıkları unutun! Çünkü Lupinuslar sizi bu bayatlamış konudan alıp bambaşka bir aleme sürükleyecek!

Sonbaharda dökülen yaprakları biliyorsun, değil mi? Aslında başlangıçta hepsi harikadır, o kadar yeşil ve canlı gözükürler ki, onların buruşup çirkinleşebileceğine inanamazsın. Fakat o yapraklar dökülür, sonra İlkbahar geldiğinde yeniden eski hallerine dönerler. Kısır döngü gibidir. Dökülmelerini umursamazsın; çünkü zaten eski hallerine döneceklerdir, değil mi? Bir şekilde dönerler. Aklına hiç, ağacın hastalık kapabileceği, yok olabileceği gelmez. Sen her geldiğinde, ilkbahar gibi hissettiriyor. Ama sonra.. Dökülüyorum, Zayn. Eski halime döneceğimi biliyorsun ama ya yok olursam? Sen gelmeden önce, sonbaharın yalnızlığı beni yok ederse? *** Merhabalar! Bu benim wattpad'de yayınladığım ilk hikayem, ve çok heyecanlıyım aslında. Bu tanıtım amaçlı değil de, daha çok hikayenin adıyla bağdaştırabilmeniz için yazdığım bir kesit. Her neyse, okuduğunda beğenen kaç kişi var bilmiyorum fakat oy verip yorum yapmayı unutmazsanız, çok çok memnun olurum. Tanımasam da -ki tanışmamız size bağlı :D- sizleri çok seviyorum. İyi okumalar!

Liseye giden bir çocuk. Her lisede de bir kaç tane olduğu gibi ezilen çocuklardan biri Stark. Başından geçen olaylar, aşk, yalan, üzüntü, sevinçler ve hayal kırıklıklarıyla Stark'ın sıradan hayatının ne kadar değişeceğini merak ediyor musunuz? Evet biraz klasik bir konu ama güzel olacak. Bu tür konuları sevenler için tavsiye ederim, eğlenceli olacak.

~*~ Önce dudağının kenarında kalan kusmuk parçasında gezindi gözleri.Oradan daha demin kusup, tükürdüğü siyah ama sarı renge dönen botuna baktı üzüntüyle. Ardından televizyonun ekranından kayıp yere yapışan, üzerinde diş izi olan köfteye çevirdi bakışlarını. Dudaklarını birbirine bastırarak gülmemeye çalıştı.Ayakkabılarını kirlettiği için sinirlenebilirdi mesela.Ama bir türlü içinden bunu yapmak gelmiyordu. En son ne zaman güldüğünü hatırlamayan Adrian, şimdi gülmemek için bütün çabasını ortaya koyuyordu. Jamie kıpkırmızı bir yüzle sevdiği adamın karşısında daha ne kadar küçük düşebileceğini merak etti.Keşke o köfte boğazında kalsaydı da ölseydi. En azından Adrian ondan böyle iğrenmezdi. ~*~ Hikâyenin en cıvık ve komik yeri burası sanırım.:D Şimdi ben de kusacağım, müsadenizle...

Siyahın en koyu tonu sinmişti geçmişime Belki tonunu değiştirebilirdim Ama siyah yine siyahtı...

Ahsen yaşadığı hayattan feci derecede bunalmıştı . Üstelik sırf ailesi istedi diye sosyetenin azılı çapkınlarından Selim ile evlenmek üzereydi. Her şey ayarlanmıştı.Düğün yeri,konuk listesi,giyeceği gelinlik,yaşayacakları ev,balayında gidecekleri yer bile. Peki kızımız ne yaptı dersiniz? Düğünden bir önceki gece ardında bir mektup bırakarak gizlice kaçtı.Kiminle mi? Tabi ki çatlak arkadaşı Suzi'yle. Zaten o olmasaydı muhtemelen ertesi gün evleniyor olacaktı. Yeni bir hayat ve zorlu bir süreç onu bekliyordu.Ama umurunda mıydı peki ? - Kesinlikle hayır. Özgür olmanın düşüncesi bile onu delicesine mutlu etmeye yetmişti.