Kitap Tamamlandı. SOKAK LAMBASI; Bu benim ilk kitabım desteklerinizi bekliyor ve destekleyen her kişiye ayrı ayrı teşekkür ediyorum. Allah sizlerden razı olsun Allah'a emanet olun ve takipte kalın..... Sokak Lambası; Karanlığı aydınlatan noktasal bir ışıktır. Bir ışıkta ben yakmak istedim. Denizdeki bir damla misali karanlıkla mücadelede bir nokta ışıkla aydınlığa katkı sağlamaya çalışıyorum. Biz öğretmenler her zaman karanlıklarla mücadeleyi değişik alanlarda devam ettirmekteyiz. Bıranşım Fizik olmasına rağmen dilim döndüğü kadar elim yazdığı kadar şiir dalında da katkı sağlamaya çalışmaktayım.... Umarım bir katkım olmaktadır. Kitabıma begeni yorum ve desteklerinizi her zaman bekliyorum.... Saygılar sunarım ....Allaha emanet olun. Ramazan DURAN Fizik Öğretmeni

-18 Sevgisizlik miydi, bizi bu hale getiren? yoksa inandığımız değerler mi? Doğru ve güzel olan neydi? İyi kimdi? İyilik var mıydı sahiden? Utanıyordum. Ama utanılacak bir şey yapmadım ki ben. Bitmeliydi artık bu üstüme çöken karabasan. Korkuyorum. Ama neden? kimden? Küçücük, ufacık bir merhamet kırıntısı arıyor, yaralı yüreğim. Kirlendin diyorlar bana. Kirlendin mi sahiden? o iğrenç eller bedenimin her bir santiminde dolaşırken, sessiz feryatlarımla tek bir isteğim vardı ondan, katilimden; "Ne olur! bedenimle beraber ruhumuda al. Al ki, merhametsiz yüreklere yük olmasın bu naçiz bedenim. Al ki, kara bulutlar toplanmasın evimizin tepesinde. Al ki, babamı katil, beni maktul eyleme. Al ki, bir daha kimse dokunmasın zavallı, bahtsız, kadersiz Zarife'ye" **** KAÇAK'taki Devran'ın kız kardeşi Zarife'nin hikâyesidir. Kısa bir hikâye olacaktır. Kasım 2013'de kurgulanmıştır. 2015'de yazılmaya başlanmıştır.

2015 Genel Kurgu #9 İki kayıp ruh. İki yaralı yürek. Hızla, akıp giden zamana karşı yüreklere nakış nakış işlenen duygular. Birbirine kaçamak değen gözler. Cehennem gibi yakan bir sevda... Kader ağlarını örerken, her bir çelmede tökezleyen iki beden. Her düştüğünde hayata inat, ayağa kalkabilen iki kalp, sıra kendilerine geldiğinde ayrılığın acı ve keskin tadını dibine kadar hissedeceklerdi. Aşktan kaçmak mı? Aşta yanmak mı? Hayatın acımasızlıklarıyla yüzleşmiş iki yaralı kaçak, kaderin cilvesi mi yoksa tesadüfi mi bilinmez. Karşı karşıya geldiklerinde aralarına giren acı geçmişlerine mi sarılacaklardı? Yada; Aşk'ı vücutlarının her zerresinde hissettiklerinde, bu yabancısı oldukları duyguya karşı mı koyacaklardı? ~♥~ ***** Tüm Telif Hakları Saklıdır ***** Kurgulanma ve yazılma tarihi 2013 Kasım BU İLK HİKAYEM UMARIM SİZLERDE BEĞENİR DESTEKLERİNİZİ ESİRGEMZSİNİZ.

Ellerini göğsünün üzerinde bağlamış,sessizce bavulumu hazırlamamı izliyordu.Acı çekiyordum,hemde daha önce hiç çekmediğim kadar. "Eminmisin?"diye sordu. O ana kadar bütün serin kanlılığımla gözyaşlarımı tutmuş,bir damla gözyaşı akıtmamıştım.Ama bu soru,tamamen dağıtmıştı beni.Kirpiklerimi kırpmadan dökülüyordu yaşlar. Kendimi engelleyemiyordum.Yanına yaklaşıp burnunun dibine kadar girdim.Gözlerinin içine bakarak,"Şimdi neden bunu soruyorsun?Sen beni istemiyorsun ki!"dedim. Gözlerini kapattı."Beni hiç kalbine sordun mu?"diye cevap verdi ve gözlerini açtı. "Kalbime sormama gerek yok,aklımı kullanabiliyorum."dedim ve bavulumu alıp kapıya yöneldim. Tam yanından geçerken, "Bu kapıdan çıkarsan,bir daha geri dönemezsin."dedi. Olduğum yerde durdum, birkaç saniye bekledim,yüzüne bile bakmadan "ELVEDA"deyip dışarıya çıktım.

Raflarda

Otakular/Animeciler toplansın... ARKADAŞLAR BURAYI LÜTFEN OKUYUN: otakunun ne kadar kötü bir şey olduğunu biliyorum hatta çoğu kişi biliyor, eskiden bende bilmiyordum,her neyse anlamını bilmiyorsan kitabın ilk bölümüne özetledim. Arada hatta çoğunlukla konuşmalarımızda otakuyuz gibi cümleler kuruyoruz bazıları anlamını bilmediğimiz halde etrafta dolanıyoruz sanıyorlar('･ﻌ･')(눈▽눈) yanlış anlamayın ben sinirli de değilim zaten~(⁰▿⁰)~. Zevkine diyoruz Bea :3 dostluk gibi geliyor eş sesli kelime gibi yani orda öle anlanır bizde böyle anlanır. Sizi seviyorum canlarım (◕‿◕✿）