"Başından beri yalan mıydı ?" dedim yavaşça. "Evet." dedi ruhsuzca. "Pişman mısın?" diye sordum. " Hayır." "Peki mutlu musun?" derken vereceği cevaptan korkuyordum. "Evet." Kaslarım izin verdiğince gülümsedim.Yüzünü ezberlemek istercesine,son kez,uzun uzun baktım.Daha sonra arkamı döndüm.Sanki kalbimi sökmüşler sonra da parçalamışlar gibi hissediyordum.Ama haketmiştim,boyumdan büyük işlere kalkışmıştım.Ve bu sefer dönüşü olmayan bir yolun sonundaydım.

Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.