Hayata da aşık olmam diyen zalim bir ağanın yolu berdelle masum ve saf bir güzele karşılaşırsa ne olur . AŞK olur mu sizce ?

"İntihar en iyi kaçış yoludur,asıl zor nedir bilirmisin? herşeye rağmen yaşabilmek". -Yazdıklarımın çoğu kendi kurguladıklarım bir kısmı ise alıntıdır,sevgiler!

Her şeyi geride bırakıp kaçmak korkaklıktı evet ama kalıp ne yapacaktı ki? Eşyalarını evde bırakıp kitlediği ruhunu alıp sırra kadem bastı Algan. Hayat fark edilmeyecek kadar kısaydı lakin hayat ne kadar kısa olursa olsun sevmek gerekti birini. Hak eden birini sevilmeye, değecek birini ve onu sevdiğini anladığı an şımarıp istediği haltı yeme özgürlüğüne sahip olduğunu düşünmeyecek birini. En önemlisi ise sevgiyi ayakları altında binlerce kez ezmeyecek birini sevmek gerekti. Algan tamda sevilmeyecek bir insanı sevmişti sonrası ilerleyen satırlarda...

" Bana vereceğin son hediyeyi istiyorum Demirhan." yutkunup, "Hediyemi verecek misin?" diye sordu. Elinde olmadan sesi titremişti. Kömür karası gözleri de titrek bakıyordu. Aslında tüm bedeni titriyordu. Adam kızın titreyen vücuduna baktıkça kalbinin acıyla sıkıştığını fark etti. İstediği neyse tabii ki yapacaktı. Onun kendisinden son isteğini yerine getirecekti. "Vereceğim." dedi kendinden emin bir ses tonuyla. "Nasıl bir hediye istiyorsun?" Kızın titremesi biraz geçmişti. Karşısındaki adamın ne olursa olsun sözlerinin arkasında durduğunu bilmesi içine bir ferahlık verdi. Omuzlarını dikleştirdi. Kendisi de kararlarının arkasında durduğunu belirtmek istiyordu. "Senin olmak istiyorum. " * * * * * Yasemin Mercan & Ares Demirhan Küçük bir hediyenin, acı veren unutulmamış bir aşkın yeniden doğmasına vesile olacağı bir hikaye; SON HEDİYE... *** 05.07.2015*** Son Durak Serisi 2. kitabı olup, serinin ilk kitabından bağımsızdır. Tüm hakları tarafımca saklıdır. ***

Kalbi paramparça olan bir kız. Aşkın en kötü halini yaşamış, yıllarca kendini duvarlara hapseden suçsuz olan bir mahkum. Adının hakkını sonuna kadar veren masum, ürkek ve bir o kadar da cesur olan Derin Özgün... Dünyaya maviliklerini açtığından beri hayatın acımasız tarafını yaşamış bir erkek. Hayata karşı dimdik durmayı öğrenmiş, duygularını köreltmiş acımasızlığın onu çekmesine izin vermiş olan Doruk Kalkan... Farkında olmadan aynı hayatı paylaşmış olmaları sizce de fazla ironik değil mi?

Mazide kalmış bir aşk... Ondan hala vazgeçemeyen bir vampir. Masum,güçlü,düşünceli Julie... Sadık ve duygusal Sebastian. İçine kapanık,gizli duygusal ve gizemli Cast... Bu zamana kadar bir insan olduğunu sanan Julie,başından beridir bir vampir olduğunu öğrenirse? Bir öz ablasının ve gerçek annesinin kim olduğunu bulursa? Bu evrede yanında kim olacak? Yoluna Sebastian'la mı,yoksa Cast ile mi devam edecek? Her şey masum bir aşkla başladı. Bu hikayenin sonu nasıl bitecek? Not: Bu hikaye 15 yaşında deftere yazılmaya başladı. 17'ye ilk girdiğimde buraya yazıp,yayınladım. Acemicedir,ona göre okuyunuz. Düzenlenecek...

Her zamanki haliydi baktığımda. Gözleri yerde,dalgın bir şekilde. Hiçbir şeyi aldırmıyormuşçasına... Dudaklarımdan çıkan sözler onun sigarasını daha da alevlendirdi. "Ağlattılar".dedim sesimin en titrek haliyle. "Boğ." dedi. Sözlerime devam ettim. "Canımı yaktılar." "Aleve ver." dedi sigarasından bir nefes daha çekerken. "Üzdüler." dedim gözyaşlarım elmacıklarıma akarken. "Gül." dedi ifadesizce. Hıçkırıklarım benimle boğuşurken,dudaklarımdan çıkan son söz olmuştu. "Geçmiyor." "İyileşiyormuş gibi yap." Sert Koruyucu Kız adlı hikayenin birinci serisidir.