İstanbul... Anıl... Bu ikili belki de gerçekten mutlu olacak ...

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."

İçimdeki paslı parmaklıklardan firar etti bugün kelimeler. Kirli havayla bayram etti körpe ciğerleri, mavi göğe yenik düştü düşleri. Bereli parmaklarıyla, kırık kalemleri vardı bir tek. Yazdıkları asla silinmedi. Sonra kara kalemini çıkarttı içimdeki çocuk. Mutluluk dedi, mutluluk ince iş. En incesinden hem de. Varlar yoktu hep o dehlizlerin kazındığı simalarda. Ve tek bir gülüş kalmamıştı koca dünyada. Kapak: @golgehayaller

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Sizce ; aşk mı , güven mi..... Gerçek aşk, bu hayatta kolay bulunabilen bir duygu değildir. Kimi insan aşkı ve sevgi birbirine karıştırır. Herkesi, herşeyi sevebilirsiniz ama her insana aşık olamazsınız. Herkese güvenmek de kolay değildir. Bir insana olan güveniniz gittiği zaman kolay kolay geri gelmez , belki de hiç gelmeyebilir. ( bence, herşeyden önemli olan güvendir. Güvenin olmadığı bir yerde aşkın bir anlamı kalmıyor...)

Günümüze rağmen osmanlıyı kendilerine düstur edinen ve osmanlının geleneklerini severek hayatlarına geçirmeye çalışan bir köy... Bu köyde birbirlerinden habersiz,dışarıdan bakıldığında ölesiye nefret eden ama içten içe birbirine sevdalı iki kalp...Ömer ve Hümeyra... Ömer sevildiğinden habersiz,sevdiği kıza kızarak,arkasında kırık bir kalp bırakarak,vatanını ve ailesini terk ederek Amerika ya okumaya gider. Hümeyra ise sevdiği adam gittikten sonra çaresizlik,hasret ve pişmanlıktan hayata dair neşesi söner.Tıpkı inci gibi kabuğuna çekilir ve kendisi için en değerli olan sevdasını muhafaza etmeye çalışır... Genç kızı kabuğundan çıkaracak tek kişi vardır; ÖMER Ya genç kızın sevgisini farkedip kabuğunu kırıp gün yüzüne çıkaracak yada genç kızla beraber karanlığa gömülüp kadere boyun eğecektir...

Erkek kabininde aşkını bulmak? Hatta ona bağlanmak? Erkek kabininde aşkı nerede buldu Zeynep? Mert Saraçda bulmuş. Zeynebin erkek kabininde ne işi var? Neden aşklarını evliliğe döküp gizlice evleniyolar? Zeynep'in kalabalık ailesine karşın mert ne yapacaktı? Abisinin prensesi zeyneple Çapkın beyimizin ne gibi bi işi olabilir? Johny bravo mu çapkınlığı bırakır Mert Saraç mı? Mert Saraç onun tabiriyle yobaz bi kızda ne buldu? Çok sorular çok cevaplar imkansızı da mı bulduk o erkek kabininde?

Pek güzeIdin, pek Iatiftin. Börek oIsan seni yerdim.az soğanIı,boI etIiydin.Iafa daIdım,dibin tuttu.gönüI bu,hemen unuttu.❤ İNSAN SEBEPSİZ YERE TERK EDER Mİ SEVDİĞİNİ ? DAHA EL ELE TUTUŞMADAN KALBİMİ TUTUŞTURAN ADAM.***

Aşk...1 kelime 3 harf. 'Ee bunu zaten biliyoruz'diyenleri duyar gibiyim. Evet kesinlikle haklısınız.Aşk'ın bir kelimeden ve üç harften oluştuğunu biliyorsunuz.Ama kesinlikle bilmediğiniz birşey var; SİZ AŞK'I BİLMİYORSUNUZ..! Bildiğinizi sanıyorsunuz.Bunu Toprak'ın Yağmur'a olan aşkını okudukça anlayacak,anladıkça da bildiklerinizi unutacaksınız... Yağmur'un inatla,tüm saflığı ve temizliği ile yağdığı,Toprak'ın ise Yağmur'a beden olmaktan asla kaçınmadığı,onu sarmaladıkça içine hapsettiği ve Yağmur'un içinde kaybolurken etrafa armağan ettiği o aşkın kokusunu duymak ister misiniz bu sayfalarda? Öyleyse Bildiğiniz Tüm Besmelesiz Aşk'ları unutup,güzel bir Besmele çekerek başlayın Aşk'ı okumaya,yaşamaya,duymaya ve hissetmeye. Aşkı birde Toprak ve Yağmur'dan dinleyelim mi? Öyleyse Aşk kokan bu sayfalara; HAYDİ BİSMİLLAH.. 7 KASIM 2015-Yayın Tarihi

'' Yazan insan, Yalnız insandır, çaresiz insandır. Yalnızız , çaresiziz azizim. Okuyan insansa, Mutsuz insandır, dertli insandır. Bizim dertlerimizi saydığımız sayfalardan derman arayandır azizim.''