Avcı, EPHESUS YAYINLARI aracılığıyla raflarda! Kirli oyunlar dönüyordu ve herkes bu oyundaydı. Sırlarının ardına gizlenmiş Jay Sullivan bile... Peki, bu oyunda onun yeri neresiydi? Annabelle Jefferson henüz bunu öğrenemese de, artık kendi yerini biliyordu. Asırlar öncesinden beri her şeyin merkezinde o vardı. Peki, gerçekte neydi o? Ya da kimdi? Bu soruların cevabı birilerinin bataklığı olacaktı. Ve... bakalım kimler bu bataklıktan kurtulacak, kimler tamamen dibe batacaktı? Artık karşılarında bir Av değil, Avcı vardı. - *Tüm hakları bende saklıdır!

Kitabın telif hakları bendedir. Herhangi bir durum karşısında gerekli işlemler yapılacaktır. (NOT: Başlangıçta ''Revenge'' adıyla yayınladığım hikaye. Adını değiştirdim.) Gecenin Yaratıkları Serisi 1 İNTİKAM Tür; Mitoloji, Aşk, Fantastik Yalanlarla dolu Dünya da yaşayan bir kız... Rebekah Diana Blackwood... Ailesini bir gün içinde kaybetti. Anne ve babasını aynı gün içinde kaybetmenin acısı yeterince zorken bir de gerçekler kanattı onun yaralı kalbini. On sekiz yıl boyunca yaşadığı hayatın tamamen sırlar ve yalanlar üzerine kurulduğunu öğrendi. Anne ve babası sandığı kişiler tarafından kandırıldı. Artık tek başınaydı ve etrafı kabuslarında gördüğü yaratıklarla çevriliydi. Kabuslarından ve korkularından kaçan Rebekah her şeyin başladığı yere gitti. Ama felaketler onun peşini orada da bırakmadı. Büyük bir savaş yaklaşıyordu ve bu savaşta herkes tarafını seçmişti. Olimposlu Tanrılar bile... Gerçek Dünyanın kapıları aralanıyor... Sırlarla dolu bir Dünya... Kayıp Prensesin hikâyesine hazır mısın?

İnsan nə zaman öldüyünü bilsə mənən ruhən məhv olar, yoxsa?.... Bəs ömrünüzə son 30 gün qaldığını bilsəniz nə edərsiniz? 30 günün hər saatına hər dəqiqəsinə nələri yerləşdirərsiniz?

Birleşince kısa devre yapan parmaklarımız öldü önce. Sonra yeşil öldü benim için sonra kahverengi... Sen gittin ve herkes ölmeye başladı.

Həyatmı? Nəfəs alarkən yaşamağı unutduğum andanmı bəhs edirsən, yoxsa yaşayıb da nəfəs ala bilmədiyim? Öz mənliyimi qorumağa çalışarkən dibə batdığım andanmı, yoxsa daha güclü olmaq üçün çabalarkən qorxaqlarla yer aldığım eyni sıradanmı?

O acımasız bir mafya, nitelikli bir sosyopat... Şimdiyse aşık ve yapacaklarının sınırı yok! Mafyanın istekleriyle sıkışmış zavallı bir kız. Onun aksine merhametli ve iyi biri. Ondan kurtululabilecek mi ? yoksa gerçekten ondan kaçış yok mu? Kapak tasarımı: bittiruya (Dilara Candan)

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Təsəvvür et ki, səni izləyirlər. Sən bütün baş verənlərdən sonra həyatına yeni səhifə açmaq istədiyin halda, keçmişin səni izləyir. Və bu keçmiş dediyin qısa müddət ərzində sənin sevəcəyin, inandığın insan olacaq. Səma da həyatına yeni səhifə açmaq istəyənlərdən idi. Lakin bu başlanğıc onun keçmişinin davamı oldu və heç gözləmədiyi hadisələr baş verdi. Bəs Səma bunlara hazır idimi? QEYD: İlk hekayəmdir, ciddi mühakimə etməyin. Hekayənin əvvəlindəki bölümlər qısa və təcrübəsizliyi ilə seçilsə də, dayanmayın, oxuyun. Get - gedə daha yaxşı yazmışam. Bəlkə də, yox. Hekayəmdə təkcə mənasız sevgi hisslərindən bəhs olunmur. Bəlkə də, olunur. Bəli, oxuyun, məncə, peşman olmazsınız. Bəlkə də, olarsınız. Bilmək olmaz, bunu artıq siz oxuyub qərar verin. Müəllifin özü isə bu hekayədən narazı olsa da, "unlublish" etməyə qıymır. I // 08.06.2015 - 28.11.2015

"Bu konuşmanın nereye gideceğini biliyor musun?" Öykü büyük bir yutkunmayla cevap verdi. Tamer kırık bir gülüş gönderdi kadına bütün kasları gergin ve hazırdı, onu istiyordu. "Bana nasıl güvenebiliyorsun, benim iyi biri olduğumu nereden biliyorsun tutkum" derken üzerine daha çok eğilmişti. Masanın köşesinde olan Öykü belini yay gibi gererek arkaya doğru yaslandı. "Be.. ben bilmiyorum sadece ben güveniyorum" diyerek kekelemeye başladı. Tamer onun tatlı dolgun dudaklarını tatmak istiyordu. Teni yumuşacık görünüyordu acaba bütün vücudu bu kadar yumuşak mıydı? Bu kadının yüzüne bakarken vücudunda kan ters yöne akıyordu, bu kadına karşı tek bir kasının oynamasını dahi istemezken, bedenindeki hareketlenmeyi bir kez daha duyumsadı. İki kolunu kadının yanların doğru uzatarak onu masaya sıkıştırdı. "Bir gün pişman olacaksın Öykü ve o zaman bu dediğimi unutma. Ben aziz değilim". "Hangimiz o kadar masumuz ki"