ეს მოთხრობა არ არის ჩემი დაწერილი. უბრალოდ ძალიან მომეწონა და რომ არ დაკარგულიყო ავტვირთე აქ.ყვითლების ისტორია წყვილზე რომელიც ერთმანეთის გამო ყელაფერზეა წამსვლელი

როცა სამართლიანობისთვის ბრძოლა მხოლოდ უფსკრულისკენ მიგაქანებს.როცა ხასიათი ისეთი მძიმეა რთულია გაგიგონ და შენს სულში ჩაიხედონ.სწორედ მაშინ იწყება დაუსრულებელი პრობლემები. "გიყვარდეს თავად პრობლემა"-ეს კი ყველაზე დიდი პრობლემაა.

"ციდან ეშვება ფარდა ვარსკვლავთა, და ისადგურებს სრული სიჩუმე, ხეებზე წყდება სუნთქვა ფოთოლთა, ბაღში მგოსანი ტოტზე იყუჩებს."

"-რატომ? რატომ არ მითხარი?-დანანებით კითხულობს. მის სახეზე ტკივილს ვამჩნევ, აწყლიანებულ თვალებში კი სევდასა და შიშს. -რა შეიცვლებოდა?-ვჩურჩულებ ღიმილით. ის კი ხელებს მხვევს და გულში ძლიერად მიკრავს."

ოთახის განათება მკრთალად ეფინებოდა სახის ოქროსფერ კანს, გადადიოდა მოვარდისფრო, მწიფე თუთებივით შეპუტკუნებულ ტუჩებზე , ყელზე , ხელებზე.