aşkla. **ne sahnem var ne rolüm bu dünyada, Var git rolü olanlar sefa sürsün yanında , Cefasını çekmeye geldik madem, Gelmesin mutluluk bu gün hüzün durağıma...

Doğum Günü Yarın doğum günün sevgili Boşboğaz ömrümden bir gece daha bitti Yaşamımda bir sen eksiktin bir sesin Kim görecek seni kim bakacak gözlerine şimdi ... Bahçemde açelyalar kurumuş bu gece Dalsız budaksızım Yarın doğum günün sevgili Ben yokum yanında Sen yoksun yanımda Kim kutlayacak gününü Kim sevecek seni Pörsümüş yıldızlardan bir hediyem var sana Karanlıklarda kaçınsam da Gelsem yanına ... Keşke... İyi ki doğdun ...12 MART /2013 melike göktaş

hüzünler durağı

yoksulluk gibi keskindir çaresizlik

hayatta en kötü şey tahammül bile edemediğimiz insanlarla bir arada yaşamaktır

Herkesten farklıydım ve herkes de bunu biliyordu. Bilmekle kalmıyor benden korkuyor, benim yok olmamı istiyor, tiksiniyor ama bana şaşırmaktan da kendilerini alamıyorlardı. Avcılar denen illet bir kuruluş beni ve benim gibi olan 9 kişiyi bulup insanları güvende tutmaya and içmişlerdi. İnsanların koruyucu melekleriydiler. Ama ne Avcılar ne de kalan tüm insanlar aslında çocukluğunu güçlerini kontrol etmeye çalışmakla harcamış masum bir kız çocuğu olduğumu göremiyorlardı. Taki Avcılar beni buluncaya kadar. İşler artık daha kötü olamaz derken hem eğitmenimi, hem de yıllardır sakladığım kimliğimi birden kaybetmiştim. Ama her beyazın içinde bir siyah olduğu gibi, her siyahın içinde de bir beyaz vardı.Nereden bilebilirdim ki Avcı karşıtı güçlü bir grubun var olduğunu ve aslında binlerce kişinin Avcılar'a inanmadığını?Nereden bilebilirdim ki kalan numaraların istikametinin tam olarak bulunduğum yer olacağını? Ve nereden bilebilirdim ki hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını.

Sana demlenen şiirler var