Türkiye'nin gizli servislerden birinde çalışan, Kod Adı; Gölge olan ajan, her zaman ki gibi görevini yapıyordu. Fakat o gece başına geleceklerden habersizdi. Meraklı, panik ve güzel bir kız yüzünden hayatının mahvolacağını düşünüyordu. Ama o kız hayatı olacaktı. Bağımsız gazeteci olan, Ay DEMİR, yine gece yürüyüşünü yapıyordu. O da, o gece başına geleceklerden habersizdi. Yakışıklı, kul ve aşırı sakin görünen bir adam yüzünden hayatının çıkmaz sokağına gireceğini düşünüyordu. Ama o adam çıkmaz sokağı olacaktı. Hikâyeden Oturmuş, emir komuta olan, Mavi ile konuşuyordum. Fakat hiç iyi şeyler söylemiyordu. "Bak Gölge, kızın peşine düşebilirler. Sonuçta onu kurtarmak için, en önemli kişiyi öldürdün. Senin için önemli olduğunu düşüneceler. Bende öyle düşünüyorum aslında. Şimdi söyle, o kızla aranda bir şey var mı, yok mu? Olması hiç iyi olmaz çünkü." dedi. "Birincisi, onun bir adı var. Ay. İkincisi aramda bir şey yok. Sadece, Cenk onu öldürecekti. Göz mu yumsaydım." dedim. Bana uzun uzun baktı. Ve şunları söyledi. "O kızın babası, ünlü bir holdingin başında. Annesi, ünlü bir avukat, kendisi bağımsız gazeteci. Bunlar bizim başımıza iş açıcaktır. Tek iyi yönleri ne biliyor musun? Kızları umurlarında değil." dedi, ve hayatımı değiştirecek o sözleri söyledi. "O kızı koruyacaksın, peşine düşmüş olabilirler. Ve, BU BİR EMİRDİR. Tüm kişi ve kurumlar SAHTEDİR. Tamamen benim hayal ürünümdür.

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."