Evet yine ordaydı ve bana bakıyordu. Ne zaman bu cafeye gelsem hemen karşı masada oturan adam bana bakıyordu. Anlamadığım şey ise sadece bana gözünü dikip bakması gelip konuşmuyor ya da gözlerini ben bakınca bile kaçırmamasi beni gerçekten şaşırtıyor ama adam cok fazla yakısıklıydı

Geçmişten uzaklaşmak o kadar zordu ki. Onca yaşanmışlığı unutmak güç istiyordu. Ne kadar onlar unutmaya çalışsalarda yakalarını hiç bırakmıyordu. Ağladıkları, bağırdıkları, utandıkları, kızdıkları bazen de güldükleri, sevdikleri, iç geçirdikleri, gıcık oldukları şeylerdi yada sadece hayatını cehenneme çevirendi geçmiş. Bunca şeyi unutmak için önce hepsini tekrar hatırlamaları gerekiyordu. Sonuçta hatırlamakta öncesinde unutulan birşeyi tekrar düşünmekti...

Fatime Hanım ise öyle derin düşüncelere dalmıştı ki eşinin ona baktığının farkında dahi değildi. Zihninde tuhafiyeci kadının söyledikleri yankılanıyordu....