Öğretmen Meyra ve yüzbaşı aybars'ın aşkı. Onların kaderi yıllar önce birleşmişti. Ben Meyra adımın anlamı'nın aksine karanlıktı hep yollarım... Kimsesiz geldiğim bu mahallede kocaman bir aileye birde dünyanın en güzel aşkına sahip oldum. Peki gerçekler aramıza giricek mi bizi ayırmaya yetecek mi bu gerçekler. çoçuk esirgeme kurumunda büyümüş bir kız. İlk deneyimim olduğu bir hikaye yazım yanlışları ve hatalar olabilir...

-yorumlarda spoiler olabilir- "Sevmezler Öğretmen Hanım. Burada öğretmenleri sevmezler. Acımadan öldürürler seni, Aybüke Öğretmen'i Necmettin Öğretmen'i şehit ettikleri gibi seni de şehit ederler. Acımazlar, gözlerini bile kırpmazlar. Hiç mi acımıyorsun canına? Daha dün vuruldun, daha dün yandı canın!" "O zaman sen de acımıyorsun Komutan canına." dedim titreyen sesimle. Kaşları çatıldı. Benden bu çıkışı beklemediği kesindi. "Benim görevim bu." dedi dümdüz bir sesle. "Benim görevim de bu. " dedim duruşumu daha da dikleştirerek. "Görevini yapacak daha güvenli yerler bulmalısın kendine." Alaycı bir gülüş kondurdum yüzüme. "Buradayım komutan. Burada kalacağım. Alınacak karar senin fikrin doğrultusunda olsun ya da olmasın ben burada kalacağım. Gerekirse o çocuklara tek tek evde eğitim vereceğim ama başaracağım. Ne sen ne de bir başkası buna engel olamayacak!" - Vatana sevdalı kadınların ve adamların hikayesi... 2 yıldır atama bekleyen genç bir öğretmen. Doğu'dan başka yerde görev yapmak istemeyen genç bir asker. İkisi de inatçı, ikisi de vatana aşık. Birisi özgür ruhlu diğeri tutsak. Ya birbirlerine de aşık olurlarsa? Dengeler değişir miydi? Aşka yenilen düşmana da yenilir miydi? Aşka yenilen ölür müydü? Aşka yenilen mutlu olur muydu? Ağlar mıydı, üzülür müydü? Yoksa aşka yenilen sadece aşık mı olurdu? Bu kurgunun gerçek kurum ve kuruluşlarla hiçbir ilgisi yoktur.

Gelen tehditler küfürler hakaretler tak etti . Tam 3 kişiye hakaret davası açtım. Yetti artık yetti ağır olduğunu söyledim size kitabın ben bir yazarım. Onca ağır kitap varken bana takılı kalmanız çok saçma ve mide bulandırıcı. Okumayın rica ediyorum . Ne oy Ne yorum istemiyorum okumayın...

🌹 Genç adam, karşısında melekleri kıskandıracak derece güzel olan karısına doğru adım attı. Tam önünde durdu ve siyah gözlerini kısıp derin bir nefes aldı. Elindeki kırmızı kutunun kapağını açtı ve yüz görümlüğünu çıkardı. Genç kız heyecandan titreyen elleri, deli gibi heyecandan atan kalbi ile gelinliğin eteklerinden tuttup arkasını döndü. Kocası yüz görümlüğünü takacaktı. İçindeki heyecana engel olamıyordu. Kocasının ellerini bir anda boyunun da hissedince istemsizce bir ürperdi. Tekrardan kocasına doğru döndü. Bu sefer elleri duvağı tuttu ve kaldırdı. Mavi gözlerindeki heyecan ile kocasının gece gözlerine baktı. Kocaman ellerini genç kızın yanağına koydu. Yüzü o kadar küçüktü ki, elleri arasında kaybolmuştu eğildi ve anlına bir öpücük kondurdu. - Yeni evine hoş geldin Gül." Dedi kalın gür sesiyle, genç kız uzun kipriklerini kıpraştırdı, ve kocasının aksine ince olan bir sesle konuştu. -Benim adım Gül değil ağam. Gülhanım." Gülhanım & Yusuf Mirza 🌹 Yayınlanma Tarihi:05.11.2022 Not; Çiftlerimin arasında yaş farkı vardır rahatsız olanlar okumasın lütfen.🌸

Kıskanıyorum anladın mı ! Ben böyle bir adamım senin tabirinle geri kafalı ; sana gülerek bakan , gülümsemeni özgürce dağıttığın herkesten , benim haricim de şuranda yer eden herkesten deyip parmağını şakağıma koydu , sen benim buram da tütüyorsun deyip parmağıyla burnunu gösterdi , buramda atıyorsun dedikten sonra elini kalbinin üzerine koydu. Peki ben neredeyim ... aklın da , Özlem'in de , kalbinde ...

Final oldu, tamamlandı. ❝Bir düş, bin ağıt.❞ Marin Alakan çok küçük yaşlardayken doğduğu topraklardan ayrılmak zorunda kalmıştır. Babası, kaderin sancılı ağlarının önüne geçmek için yıllarca kızının doğup büyüdüğü Mardin'e gelmesini yasaklar ve İstanbul'da herkesten gizli bir hayat sürmesini sağlar. Marin, abisinin yaptığı bir hata yüzünden kendini tekrardan doğduğu topraklarda bulduğunda ise artık hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktır. Eski adıyla Karan Ağa olan kitaptır.

Abisinin arkadaşına yaptığı sosyal medya akımından sonra hayatı değişeceğini kim bile bilirdi ki? ○●□■ Siz : Seni bir arkadaş bir dostum gibi sevdim... Yusuf abi: Hayırdır Nazlı, ne diyorsun? Siz: Sen oturmuş bana aşktan dem vuruyorsun... "Bir şey mi duydu acaba ? Gerçi duyması imkansız kimse bilmiyor ki. Belli de etmiyorum aslında " Diye düşünüp telaşlandı Yusuf. Yusuf abi: Ne dem vurması. Tövbe tövbe... Siz: Sende sevdiğim çok şey var adı aşk değil... "Bende sevdiği çok şey olmasına mı sevinelim, yoksa aşk olmamasına mi üzülelim anasını satayım" diye homurdandı Yusuf...

"Hani bana dokunmayacaktın ne oldu" dedim sorar bir şekilde. "Şuan tam dokunmuyorum ama daha farklı şekilde dokunabilirim istersen" dedi. Mal gibi ortada kaldım.

Предупреждаю! Это моя первая история, которую я написала чисто для развлечения. Описание: Что необычного может случиться в лагере ? Вот так же думала Полина, пока не наступило то самое утро отъезда. Боль в животе, лагерь в горах и молодой доктор. Такие банальные вещи превратили жизнь Полины в сплошной круговорот событий, но получится ли у неё выдержать все проблемы, которые несут за собой отношения ? Я сидела на его кровати в полной растерянности и недопонимании. Глеб встал и навис надо мной . Моя грудь тяжело поднималась, втягивая аромат его духов, смешанный с лекарствами. - В следующий раз будь осторожна, - тихо сказал доктор мне прямо у самого уха. - Хорошо, - я быстро подскочила и надела штаны, вылетая пулей из комнаты.

- Каково это быть свидетелем? Обычно, по классике жанра, свидетелей убирают тихо и без следов, но в моем случае "обычно" произошло в точности наоборот. Это был простой день, я шла на работу в школу со своей младшей сестрой, мы опаздывали, тогда сестра предложила пойти в обход и сократить путь до школы, я посчитала это хорошей идеей и согласилась, но, если бы я только знала, чем это всё закончится и какие будут последствия, я бы никогда не совершила эту ошибку... Я стала свидетелем убийства, увидела то, чего не должна была видеть. Меня зовут Мануэла Мартинелли и я свидетель, который попал в ловушку опасного убийцы. Я оказалась на прицеле главаря Сицилийской Мафии, того кто не знает таких слов, как пощада, прощение и отпущение. Того, кто холоднокровно и без единой эмоции нажимает на курок пистолета. Он убивает без оглядки, пожирает невинные души, будто сам Сатана стучится в твои двери. Его зовут Арландо Моретти, но местные называют его "Папочка". Из этого случая, я вынесла главный урок, никогда не пытайся сократить свою дорогу и выбрать путь покороче, ибо однажды он приведет тебя к обрыву...