Yaşadıklarımı unutmak istemiyorum. Rüyalarımı bile hatırlamak istemiyorum. Hayır bazı şeyler hatırlanacak kadar güzel değiller biliyorum. Ancak kötü şeyler olmasa iyi şeylerin anlamı kalmaz. Kötü şeylerden ders çıkarıp daha güçlü bir kadın olarak yaşamak istiyorum. İşte benim günlüğüm. Umarım sıkılmadan zevkle okursunuz. ;)

"Ve ateş kül oluncaya dek yanmaya devam etti. Su ise buhar olacağını bilmesine rağmen savaşından vazgeçmedi.'' Masal on sekiz yaşını doldurduğunda kaldığı yetimhaneden ayrılmak zorunda kalmıştı. Bu arada eski yurt müdürü tarafından ona İstanbul'da bir kolejde burs ayarlanmıştı. Kendine kalacak bir yer bulması gerekiyordu artık. Bir yandan da İstanbul'a geldiğinde etrafında ilgiyle dolaşan insanlar ve karşısında köle olacak bir beyaz atlı prens hayal ediyordu. Ancak ne yazık ki hayat masallardaki gibi değildi. Zaten "Bir varmış bir yokmuş" yerine "Lanet olsun!" ile başlayan bir masaldan ne beklenirdi ki? Masal, karşısına çıkan, sırlarla dolu, karanlık Rüzgar'ın gizemini çözmeye çalışırken kendini ona âşık buluverecekti. Bu kitap 2015 yılında Epsilon Yayınevi ile raflarda yerini aldı.

✤ Fırtına mı daha sert eserse yaprağı düşürür? Yoksa yaprak mı daha güçlü tutunursa fırtınayı yıldırır? Başını suratıma eğdi ve lafına devam etti. "Bende sana ilgi çekici şeyler gösterebilirim." dudaklarıma doğru fısıldadı kelimelerini. Sıcak nefesinin suratıma çarpmasıyla gözlerimi yumdum. Üzerimde bıraktığı bu etkiyi farkettiğinde geri çekildi ve iç tırmalayıcı bir tınıyla gülmeye başladı. "Titriyorsun." dedi dudakları zevkle yukarı kıvrılmışken. "Yaprak gibi. Fırtınanın ortasındaki bir yaprak. Bunu sevdim." Tüm hakları saklıdır. İletişim için; Instagram: zeynep_bozik Twitter: zeynep_bozik Snapchat: bozikzeynep

Bu hikaye kesinlikle şu çok romantik vıcık vıcık aşk hikayelerinden değil.Bu ukala bir çocuk ve hazır cevap bir kızın hikayesesi.@idilyangin ve @jerrytime'ın yazdığı okurken eğleniceğiniz ve güleceğiniz bir hikaye. 'Neden bu kadar bahtsızım.Ama bir yandan da iyiki olmuş o kaza diyorum.Belki ruh ikizim değil ama kesinlikle ruh öküzümü buldum.Ama sadece BENİM ÖKÜZÜM''

Aşk hiç bu kadar karanlık olmamıştı... Bir tarafta zenginlik ve lüks içinde yaşayan Buket, bir tarafta herkesin korktuğu, tehlikeli ve insafsız Kağan! Buket'in hayatı babasının iflasıyla değişir ve eski kusursuz günlerini İzmir'de bırakarak zorlu bir yaşam süreceği Ankara'ya taşınmak zorunda kalır. Buket, çevresine ve yeni başladığı liseye uyum sağlamaya çalışırken öyle büyük bir hata yapar ki her tavrıyla belayı temsil eden Kağan'ın tüm dikkatini üzerine çeker. Hiçbir sınır tanımayan Kağan, Buket'e olan öfkesini göstermekten geri durmaz. İkisi de birbirinden ölesiye nefret ederken, kaçınılmaz sona doğru adım adım yaklaşıp kendilerini imkânsız bir aşkın içinde bulurlar. Tehlike, bir gölge misali Buket'in üzerine çöktüğünde, Kağan'ın ürkütücü karanlığını aşkıyla aydınlatabilecek mi? Yoksa etrafını saran karanlığa yenilerek ruhunu siyaha kaptırıp yok olup gidecek mi?

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Bir aşktan çok daha fazlası.. Sadece aşk değil benim hissettiklerim, yaşadıklarım ve yaşamak istediklerimden oluşan bir kurgu aslında. Bazı insanlar sevmekten çok daha fazlasını yaparlar onu yaşamak gibi.. Senden ne kadar uzak olsa bile hatta o senin varlığından haberdar olmasa bile ve hatta onun aklına bir saniye gelmesen bile sen hep onu düşünür, onu hayal eder, onu istersin. Yavaş yavaş kandırırsın kendini sonra. "Unuttum" dersin. Ama aslında hep yalan söylersin. Çünkü sen de bir insansın ve biz insanlar daha çok unuttum derken hatırlarız. Belkide kendinizi bulursunuz bu hikayede. Belki sizde benim yaşadıklarımı yaşamışsınızdır. Kim bilir? Sadece sizlerden bir isteğim var; bu hikayede kendinizi bulun. İçinden kendi cümlelerinizi seçip alın. Hatta hayat felsefeniz olsun bu sizin. Benimseyin kendinizce. Ve hatta "Benim" deyin. İşte ben o zaman en büyük mutluluğu yaşarım. Aradığınızı bulmanız dileğiyle iyi okumalar...

"Aslına bakarsanız oldukça garip bir hikaye nereye varacağı konusunda hiçbir fikrim de yok. Bugün yaşadıklarım beni bu hikayeyi yazmaya itti belkide. Ben yaşanan olaylardan çok düşüncelerle ilgileniyorum. Belki sizlere sıkıcı gelebilir. Ama akıl hastaları da böyledir belki. Aslında hepimiz deliyiz. Hepimizin aklından bu sorular milyon kez geçti belkide. Saçmalama deyip kendi iç sesini boğan da oldu, onu dinleyip boyun eyende... Bence ikiside yanlış, doğru olan mı ne? İşte bu konuda hiçbir fikrim yok. İç sesini kelimelere döken kıza merhaba deyin. "

Bir kez daha gözlerine baktım. "Böyle olmamalıydı." O sert bakışlarının arkasında ilk defa umutsuzluk gördüm. "Belki de en doğrusu bu."