"Her şey tam da hayal ettiğimiz gibi Mira. Çabaladık ve başardık" "Evet güzel arkadaşım" "Ya balkonumuza bayıldım oraya bence asma lamba alalım akşamları oturup çay ,kahve içeriz karşılıklı .Işıl ,ışıl olur" "Olabilir tabi..Bak ben ne diyeceğim .Boya yaparken aklıma gelmişti ,seninle paylaşmayı unuttum şimdi sen balkondan söz edince aklıma geldi. Asma çiçeklerden de alalım rengarenk açsınlar. Güzel olmaz mı ?" "Aklımdan geçenleri okudun resmen Mira .Güzel de ne demek şahane olur bence de alalım" "Umarım güzel anılarımız olur" "Umarım Mira"

Hayatı sırandandı. Ta ki yan eve birileri taşınana kadar...

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.

Okula geç kalmamak için hızlı hızlı giderken çok beğenerek aldığım ayakkabıcıklarımın bağcıklarınin gazabına uğradım ve yere kapaklanıcakken kolumdan tutulmasıyla yerle öpüşmekten kurtuldum. Kafamı kaldırdığımda teşekkür edicektim ama ultra yakışıklı yunan tanrısı tipli kasları ben burdayım diye bağıran çocuk "Tanışmak istiyorsan düşme numarası yapmana gerek yoktu tamam biliyorum cazibeme karşı koyamıyosun ama daha yaratıcı fikirler bulmalısın bence. "dedi. 04.06.2017 tarihinde Gençkurgu #1.

Not : Kitapta +18 içerik olacaktır . Rahatsız olan okumasın lütfen .. Anne ve babamın boşanması üzerine hayatım mahvoldu . Babamın şehirden taşınması ile birlikte kolejden alınıp mahalle lisesine yazdırıldım. Ve işte .... Yeni lisemde; - Ayaz'ı gördüm... Bir gülüşü vardı ki ömre bedel .Aşık olmak istemediğim karanlık gibi adama aşık oldum . Ama her zaman mutluluğumu engelleyecek bir şey oluyordu.Bela peşimi bırakmıyordu. Acaba mutlu olabilecek miydim ? İstediğim hayatı yaşayabilecek miydim ?