No to co, czas na rundę drugą. Wydawać by się mogło, że ta zwariowana, pokręcona do granic możliwości historia z tyloma tajemnicami już się skończyła. Hah, ale kto by się na to nabrał? Sądziłeś, że po tych wydarzeniach Felixa i Hyunjina czeka spokojna i szczęśliwa przyszłość? Tą dwójkę, która nie powinna nigdy się spotkać, a tym bardziej razem żyć? Życie jest przewrotne, a ta książka to kolejne przygody waszego ulubionego duetu i nie tylko. Jakie problemy napotka Jeongin wraz z Chanem? Czy Minho na pewno zna całą przeszłość Jisunga? O czym starannie chce zapomnieć Seungmin i próbuje ukryć to przed Changbinem? A co najważniejsze, gdzie właściwie jest Felix z Hyunjinem? Przed wami druga część ''Już nikt nie umrze'', kontynuacja dzieła, z którym nie tylko ja się zżyłam. No i co, mogę wam obiecać przednią rozrywkę i na prawdę wiele zwrotów akcji. Tutaj wszystko jest możliwe...

Blackvale Academy to elitarna szkoła z internatem położona na odludziu, gdzie trafiają chłopcy z bogatych rodzin, którzy „zawadzają" rodzicom. W Blackvale panują surowe zasady - brak telefonów, rygorystyczny reżim i obowiązkowe zajęcia, które łączą klasyczne nauki z tajemniczymi i mrocznymi lekcjami. Finn West, syn słynnych aktorów, trafia tu niechciany i nieufny wobec wszystkich, szczególnie wobec Ray'a Vale'a - aroganckiego syna dyrektora, który wraz z dwójką przyjaciół rządzi szkołą żelazną ręką. Pierwsze dni to lawina konfliktów, ale pod powierzchnią czai się znacznie więcej niż tylko rywalizacja. Między nimi narasta napięcie, które z czasem przeradza się w coś zupełnie innego. Wraz z Rayem i jego tajemniczymi przyjaciółmi Finn zaczyna odkrywać, że za pozorami luksusu i porządku kryje się coś znacznie mroczniejszego. W miarę jak Finn i Ray zbliżają się do siebie, zaczynają odkrywać przerażającą prawdę o akademii i jej mieszkańcach. W cieniu luksusu i pozornej doskonałości rozgrywa się historia pełna zdrady, walki o władzę i mrocznego pożądania. Czy Finn i Ray zdołają przełamać mur nieufności i wspólnie stawić czoła potężnym wrogom? A może tajemnice Blackvale pochłoną ich na zawsze?

Marou i Samael znowu doświadczają reinkarnacji duszy, zwanej Anima Mundi. Tym razem Marou jest nowym uczniem liceum, który nie cieszy się zbytnią popularnością. Rówieśnicy go nienawidzą, a nauczyciele nie widzą żadnego problemu. Jednakże to nie stanowi największy problem dla Marou. Problemem jest to, że wśród gnębiących go osób należy jego Przeznaczony. Od momentu ich pierwszego spotkania Marou miewa sny, a raczej wspomniana swoich dwóch dawnych żyć, w których to Samael był całkowicie inną osobą. Marou nie zamierza przyznawać się, że to on jest Przeznaczonym Samela, którego tak usilnie poszukuje. "Black Roses for the Wicked One" jest sequelem "Anima Mundi" więc zanim zapoznasz się z tym dziełem, upewnij się, że przeczytałeś poprzednią część!

Samael to dwudziestoczteroletni mężczyzna, którego nie interesuje to, czy znajdzie sobie przeznaczoną połówkę, czy też nie. Przypadkiem w barze spotyka Marou mężczyznę, który jak on nosi te samo znamię w kształcie dziewiątki, takie same jak jego. Samael i Marou są sobie przeznaczeni jednak Samael ma dziwne wrażenie, ze już kiedyś znał Marou... Kiedyś dawno temu.

Marou jest Aniołem, a Samael Upadłym Aniołem. Mimo różnic są sobie Przeznaczeni. Początkowa niechęć szybko przeraża się w większe uczucie, na które nie mają oboje wpływu. Zdając sobie sprawę z zagrożenia, jakie ich czeka, postanawiają złamać zasady. Jednak nie wiedzą jednego, że są częścią czegoś innego - większego planu Stwórcy, na który nie mają wpływu. Prequel do Anima Mundi i Black Roses for the Wicked One, a całość jest niewielkim rozwinięciem pobocznych rozdziałów z obu książek.

W pewnym lesie swoją posiadłość ma zastępca Onyksowej Armi - elitarnej jednostki wojskowej, do której należą najwyżej urodzone wampiry - Silvan Lazarus, białowłosy szlachcic wraca do swojego domu po kilku miesiącach nieobecność. Kiedy wraca okazuje się że jego przyjaciel Obsidian ma dla niego prezent - młodego elfa, który zbiegł ze swojego królestwa z powodu toczącej się wojny domowej pomiędzy jego braćmi. Został złapany przez członków Onyksowej Armii i wysłany na targ niewolników. Silvan z uprzejmości przyjmuje podarek od przyjaciela. Arel, bo tak nazywa się młody elf, jest księciem Cynatheas, królestwa elfów, w którym po śmierci jego ojca, pomiędzy jego braćmi doszło do konfliktu. Bojąc się, o swoje życie, postanowił uciec z kraju, szukający schronienia w sąsiednim królestwie Idris, które zamieszkują wampiry. Arel nikomu nie zdradził swojej prawdziwej tożsamości, więc kiedy do Idrisu dociera wiadomość o zbiegłym księciu Cynatheas, Silvar początkowo chcę odesłać księcia do jego domu, lecz po wysłuchaniu jego historii, decyduje mu się pomóc (co zazwyczaj nie leży w jego naturze) i decyduje poślubić się elfami Jako jego życiowy partner, książę Arel nie będzie musiał wracać do Cynatheas i popierać któregoś z braci. W dodatku ślub Silvana z Arelem ociepli stosunki pomiędzy królestwami.

Podczas pełni księżyca wilki śpiewają swą pieśń. Snują opowieści o swoim życiu. Niekiedy do milczącego księżyca a niekiedy do swoich braci i sióstr. A każda z tych historii jest niezwykła. Linadel jest najstarszym synem i od zawsze wiedział, że to on kiedyś przejmie po ojcu władzę i pozycję Alfy. Gdy był dzieckiem, wydawało mu się to proste. Z czasem pojął jak wielka to odpowiedzialność. Obserwował oboje swoich rodziców. Uczył się. Wykształcił w sobie poczucie obowiązku. Jego stado to rodzina. A rodzinę trzeba chronić. Za wszelką cenę. Sira od maleńkiego wydawał się przeciwieństwem swojego bliźniaczego brata. Gdy starszy myślał o sprawach przyziemnych, młodszy snuł marzenia o szalonych przygodach i życiu pełnym wrażeń. Stado jest domem i ważną częścią jego życia. Jednak powolne i spokojne życie zdaje się niszczyć potencjał drzemiący w wilczym sercu. Eris to oczko w głowie starszych braci. Od zawsze łączyła ich silna więź i o ile kocha ich obu, tak wszyscy dostrzegają, jak wiele łączy jego i Sirę. Od trudnego charakteru po umiejętność pakowania się w tarapaty. W drobnym ciele chłopca drzemie ogromna pasja i ciekawość świata podsycana przez opowieści dziadka i marzenia, którymi dzielił się z nim starszy brat. Trzy młode wilki, dla których całym życiem jest ich stado i maleńka wioska. Jednak wkrótce oni także będą mieli szansę zaśpiewać swoją wilczą pieśń. Jest to kontynuacja moich wcześniejszych opowiadań, więc zachęcam do przeczytania ich chronologicznie, mimo że nie jest to konieczne, by zrozumieć fabułę (jednak znajdują się tu ogromne spojlery z innych części): 1. Samotny Wilk 2. Wataha 3. Wilcze Ścieżki 4. Wilcza Pieśń

Kontynuacja (spin-off) do opowiadań Samotny Wilk oraz Wataha. Przed przeczytaniem tego opowiadania polecam przeczytać poprzednie, aczkolwiek nie jest to konieczne. Wilcze Ścieżki opowiadają historię Noacha. Młodej i zagubionej omegi próbującej odnaleźć siebie. Alfy, bety i omegi. Wszyscy mają swoje role w stadzie. Od każdego oczekuje się czegoś innego i przekazuje się im inne wzorce. Kiedy rodzisz się omegą, przypisuje się do ciebie pewne cechy, które powinieneś posiadać. Jeśli ich nie masz, jest to wadą. W młodości uczy się ciebie rzeczy, których sensu możesz nie rozumieć, ale nie powinieneś ich podważać. Aż w końcu inni tworzą dla ciebie wizję doskonałej przyszłości. Narzucają ci, do czego powinieneś dążyć i co powinno zapewnić ci szczęście. Co jednak w sytuacji, gdy twoja wizja szczęścia wygląda inaczej? Przecież wszyscy nie mogą się mylić, więc to z tobą musi być coś nie tak. Więc czy lepiej posłuchać innych, którzy są pewni, że wiedzą, jaką ścieżką powinieneś podążyć... Czy może lepiej jest zaryzykować i wybrać swoją ścieżkę? Kolejność opowiadań: - Samotny Wilk - Wataha - Wilcze Ścieżki - Wilcza Pieśń

*Uwaga! Opowiadanie zawiera wątki homoseksualne, niewolnictwa oraz uprzedmiotowienia człowieka. Nie lubisz, nie czytaj* Luke od dziecka był szkolony na niewolnika, wiedział, że prędzej czy później będzie sprzedany i zostanie zabawką jakiegoś bogacza. Teraz ten dzień właśnie nadszedł...

Piąta część opowiadania "Alexis". (Kiedyś wymyślę porządny opis, obiecuję).