Kontynuacja. ...Czasami w nocy, tak jak dziś, budzę się jeszcze ze strachem, że to się nie skończyło, a ja nadal jestem przetrzymywana. Wstaję wtedy z łóżka i bezradna siedzę na podłodze z podkulonymi kolanami i czekam aż zawita dzień. Wtedy dopiero znika strach i mogę na nowo zacząć normalnie funkcjonować... ************ Opowiadanie było do tejpory publikowane przeze mnie na http://prostadrogadoserca.blogspot.com Jednak postanowiłam żeby dodać je również tutaj :)

...Czasami w nocy, tak jak dziś, budzę się jeszcze ze strachem, że to się nie skończyło, a ja nadal jestem przetrzymywana. Wstaję wtedy z łóżka i bezradna siedzę na podłodze z podkulonymi kolanami i czekam aż zawita dzień. Wtedy dopiero znika strach i mogę na nowo zacząć normalnie funkcjonować... ************ Opowiadanie ma tutaj swoją kontynuację ;)