"Bak, ben cerrahım; hemşire veya asistan değil. Bir yerlerini kesip kesip gelme bana." Lal Erdem ve Yankı Aybars'ın hikayesine hoş geldiniz! (İlk iki bölümde Kalp Atışı dizisinden alıntılar bulunmaktadır.) 21.08.2017 Romantizm #56 18.07.2018 Doktor #4 23.07.2019 Takıntı #1 06.11.2019 Barbara Palvin #6 31.07.2022 Barbara Palvin #2 Başlangıç Tarihi: 15.07.2017 Bitiş Tarihi: 31.07.2022 Instagram: doktorcumwatty Twitter: @DoktorcumWatty

Unuttuğu duyguları kalbinde kilitlemiş, kendini insanlardan uzak tutmuştu. Ama Winter ona duyguların ne demek olduğunu tekrar öğrenecekti. 1818

Diğer kızlar gibi olmadığım kesindi. Lanet olsun, cehennemde yanacaktım. || +18 ve küfür içerebilir.

Kendi halimde Wattpad'de hikayemi yazıyordum. Ta ki fotoğraflarını kullandığım Amerikalı aktör, 'Ne hakla fotoğraflarımı izinsiz kullanıyorsun??' diye çemkirene kadar... Tüm hakları Alfa Yayın Grubu'na aittir. Başlangıç tarihi: 9 Nisan 2018

Direttiğiniz güzellik anlayışının kurbanlarından sadece birisiydim.

Mizah içinde #1 Her bir yumruk inerken bir başka bedene, onun yüzüne aldığı her bir darbe benim yüreğime inmişcesine acı veriyordu. Normal olan bu muydu yoksa normalden uzak bir hayatın ortasına mı sürükleniyordu kalbim? Kimdi, neydi bu adam? Yumruklar kadar sert bakışları kalbimi dağlarken, galibiyetin sevincini bile taşımayan yüzüne rağmen kalkan eli belirsiz bir zaferin işareti miydi? Maçı kazanmıştı, akabinde merakımı.. Peki bu bendeki çekim farklılığın getirisi miydi yoksa elde etme hırsı mı? ............................ Demir Yumruk kara mizah amaçlayan bir hikayedir. Sizin klişe diye adlandırdığınız senaryoları mizahi bir dille tiye alarak yazılmıştır. O yüzden lütfen yargılamadan önce bunu bilin ve buna göre yorum yapın.

Ben Alara Yücegönül. Bir tane sevgili yapacağım demiştim. Onun bile gidip en karaktersizini bulmuştum. Burnumu çektim. "Ne ağlıyorum ben ya." dedim kendime kızarak. "O onun bunun evladı hiç üzgün değildi. Ben niye salak salak ağlıyorum!" etrafa bakıp kendi kendimi gaza getirdikten sonra eve doğru yürümeye başladım. Beş dakika sonra yeni bir ağlama krizi geçirdiğimde "Aptalım, büyük aptal." diye kendime kızmaya devam ettim. Telefonum çaldığında arka cebimden çıkardım. Ekranda gördüğüm isimle ufak çaplı bir kriz geçirdiğimde ayağımı yanımdaki çöp kutusuna vurdum. Büyük bir sızlama bileğimi sararken olduğum yere çöküp telefonu açtım. " Alara-" "Anne," dedim sinirden artık gülerken. "Sen benim bacaklarımı kır lütfen diyeceğim ama ben biraz önce bileğimi hallettim sanırım. Sen en iyisi beni yatılı okula ver. Ya da dur onu da yapma ben orada daha da kudururum -" Sözümü kestiğinde alt dudağımı ısırıp azarı bekledim. "Neredesin sen bakayım. Aklım çıktı haberin var mı senin? Hem ne abuk subuk konuşuyorsun?" "Anne eve gelecek gibi değilim. Ayağım çok kötü. Babam beni almaya Mehmet amcanın marketinin önüne gelirse gelebilirim. Ha diyorsan Allah 'ın cezası, ailenin yüz karası ne halt yersen ye-" telefondan gelen dıt dıt sesiyle kapatmış olduğunu anlayarak telefonu yanıma bıraktım. Bu ne halt yersen ye Alara demek değildi, değil mi?

Köy etiketi ile #122 hikaye arasından #1 Köyün korkulan ve dışlanmış perisi cadı tarafından cezalandırılınca köy büyük bir kutlama yapar...Biralar, sopada çevirilen domuz, gürültülü bir müzik...Peki bu kutlama ne kadar iyi bitebilir dersiniz. Bunun cevabı...İşte geliyor! Ortadaki ateşin ortasından fırlayarak gelen piyon bütün sarhoş insanları kendi yöntemi ile cezalandırmaya başlar.

Öncelikle şu konuda bir anlaşalım. Normal değilim, o da öyle.