Her Şey İmtihandan İbarettir. (Nasip ve Kader)

- Ağa oğlu da gelmek bilmedi. - Geldik komutan! Arkamdan duyduğum sesle birlikte başımı o tarafa çevirdim. Ani esen rüzgar ile başlığımın arasından taşan saç tutamlarım dalgalandı. Genç adamın kokusu burnumu sızlatırken gözlerimi gözlerinden alamaz oldum. Sanki bir ok saplandı ve ben kendimden geçtim. Gece gibi gözlerinde mavilerim kayboldu! Bana neler oluyordu? Kendime gelemiyordum. Karanlık gözleri beni içine hapsetti, keskin bakışları kalbime saplandı. - Hayrola komutan, bir yerden tanıdık mı geldim? *_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_*_* Umut, en hoyrat fırtınaya bile direnen bir çiçektir. Töre ve törenin getirdiği her şeye karşı olan genç bir Teğmen. Ağrı'nın ileri gelen aşiret ağasının tek varisi olan genç bir adam. Umut Altınbaş Baran Hanzade Murat ve Betül' ün kızı Kitaba başlama tarihi: 22 Haziran 2019 Yayımlanan tarih: 29 Mayıs 2020 Kapak tasarımı: -mahbub Tüm hakları saklıdır.

Başını yana yatırıp kollarını açtı. Parmak uçlarında, kesimlerde, her bir zerresinde esen rüzgarın huzurunu hissetti. Başını kaldırdı ve ellerini aşağı indirdi. Ayaklarında, ellerinde, her bir zerresinde denizin huzurunu hissetti. - Nilay Sude Özcan Bitiş: 31.12.2023 Tüm hakları saklıdır.

YİĞİT ALİ DEMİRHAN/ HAZEL BADE SONAY * Adını Türk Silahlı Kuvvetlerine altın harflerle yazdırmış bir yüzbaşı. Yaşadığı saldırı sonucu her şeyini kaybetmiş biri. * Arkadaşlarının emanetine sahip çıkmaya ant içmiş bir kadın. Doktor olmasının yanında Badem olması gerekiyordu. Küfür içerir. Tamamen hayal ürünüdür. Gerçek kişi ve kurumlarla ilgisi yoktur.

Her Değişim bir Dönüşüm değil. Ama her Dönüşüm bir Değişimdir... Ben İzel, İki çocuklu dağılmış bir ailenin hayatta kalan tek evladı, Hüzün bu hayatta bana doğru aktı ama hep benim tenimde kazılı kaldı. Aile olmak nasıldı? Sahi aile korur kolları değil mi? Benim ailem geçmişte kaldı. Şimdi görev arkadaşlarımdan bir aile yaratıyorum kendime... Aşk bana doğru akıyor şimdi de... Peki ya o kalacak mı hüzün gibi tenimde? Ben kendi gölgemden korkarken şimdi vatanımı korumak için and içiyorum... Benim bir Dönüşüm hikayem var size anlatacağım... Vatanım ve sevdam için Kozamdan çıkıyorum...

• Tamamlandı • • Aşktan Adamlar - III • Büyüleyici bir güzelliği vardı Efsun'un. Ve Tekin, onun gözlerine bakarken zamanın durduğunu hissediyordu. Tekin, böyle bir kadın karşısında çaresizdi. Taze bir çiçekti Efsun ve Tekin'in kokladığı hiçbir çiçeğe benzemiyordu. Onu dalından koparıp avuçlarında tutmak için delicesine bir arzu hissetse de, bunu yapmamakta kararlıydı, çünkü layık değildi Efsun'a. Ama kendini ne kadar uzak tutabilecekti bu büyüleyici kadından? Tek bir dokunuşta onu yerle bir eden kadına karşı delicesine bir istek duyarken, nasıl engel olacaktı ona dokunmak için çıldıran ellerine? Peki Efsun, hiç kendine göre olmayan bu adamla nasıl baş edecekti? Bay Yanlış'tı o. Ve Efsun, Tekin'in zaferlerinden biri olmak istemiyordu. Yine de kendini ondan uzak tutamıyor, ateşe çekilen pervaneler gibi Tekin'e çekiliyordu. Belki de yanmalıydılar birlikte. Tüm korkuları bir kenara bırakıp, birleştirmeliydiler kavuşmayı bekleyen ellerini. Aşk, bir yolunu bulurdu belki. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ 16 Yaşından büyük okuyucuların okumasını tavsiye ederim. Hikâyede yetişkin içerik bulunmaktadır. Efsunkâr, kitaplaştırma düşüncesiyle yayından kaldırılmıştır. Tanıtım amaçlı ilk üç bölümü yayındadır.

Yaren ♡ Bedirhan

Ellerini yavaş ve sakince belime yerleştirdi. Vücudumdaki hissettiğim titreme nasıl bir tehlikede olduğumun habercisiydi. Kulağıma eğildi nefesi ciğerlerimin en derinine kadar inerken. kalbim yerinden çıkacakmışcasına atıyordu. "Sen benimsin küçüğüm" dedi sakince kulağıma kullandığı cümle tüylerimi diken diken ederken üzerimdeki küçücük havluyu çekti ve yere bıraktı. dikkatlice beni incelerken refleks olarak ellerimle vücudumu kapatmaya çalıştım. ellerimi tuttu ve beni duvara yasladı. " Benim olanı benden gizleme küçüğüm"

Uğruna öl deseler düşünmeyecek kadar seven bir kadındı Deniz. Ama ölmekten beter edildi. Sevdiğinden ayrılırken ondan bir parça kalsın istemişti. En güzel parçayı aldı, oğlunu, Baranı.. 'Akşam üstü kucağında oğlu ile oturmuş karşısında ki denizi izliyorlardı. Arkalarında, kendisini üçüncü kez öldürmek için bekleyen adamdan habersiz. Oğlu anlamıştı sanki bu vedayı sessizce annesinin göğsünde bakıyordu karşısına, güneş battıkça denize vuran kızıllık hüzün düşürmüştü kadının yüreğine, bu son sarılışı mıydı oğluna? Nasıl gaddarlaşmıstı arkasında ki adam, aşkı ile yandığı adam... deniz tamamen kızıla döndüğünde oğlu konuştu bu kez ve belki de son kez... -anne Ilk yutkundu kadın sonra cevapladı -efendim annem Oğlu sağ elinin işaret parmağı ile kızıla dönen denizi gösterip konuştu -bak! DENIZ YANIYOR... BU BİR ACI HİKAYESİDİR !