Maks co roku przyjeżdża do W. (nie mylić z Wypizdowem), ale po raz pierwszy próbuje nie namieszać w relacjach swoich rówieśników. Nawet nie wiem, czy to skończę. Okładkę zrobiła Natalka (@nattssoo na Insta, koniecznie dajcie jej follow).

krótkie opowiadania, drabble, przemyślenia (albo po prostu - moje dziwne zlepki słów) © drobnosc; 2019

/the number you are trying to reach is currently unavailable, please try again later/ _ opublikowano; 03.09.16 zakończono; 26.01.17 rozdziały; [51/50]

I pocałowali się znowu, tak, jakby ten świat nie miał skończyć się za ledwie parę godzin; wszystko, co istniało było tutaj, oni, gwiazdy i światła, tańczące pomiędzy ich ciałami. W miejscach jak to, noce były długie, ale miłość, którą mieli w sobie, nie była w stanie wypełnić sekund, które ciągnęły się jak minuty, minut, które stawały się godzinami z każdym kolejnym dotykiem. Nie było w tym geście nic więcej, niż rozkoszowania się swoim własnym istnieniem, we wszechświecie, który doprowadził ich do tej chwili - i czymkolwiek były gorzkie łzy, z jakimi będą musieli się mierzyć przez nieskończoność bez siebie, nie istniały one jeszcze w tym momencie. To, ze wszystkich rzeczy, jakie Lance czuł przez dwadzieścia cztery lata swojego życia, było właśnie najczystszą definicją miłości. Byli tutaj, dla siebie, w czasie, który spowolnił tylko dla nich, w świecie, który pozwolił, żeby mogli się w sobie zakochać. Miłość, tak ze wszystkich rzeczy. Jak na ironię, to, co ostatecznie ich połączyło, było miłością. rozdziały: 3/3 słowa: 80k

❞Człowiek cierpiący na bezsenność tak naprawdę nigdy nie śpi i nigdy nie jest przebudzony.❝ Okładka jest dziełem @narkoza. Betowała @stokroteuka. Najwyższe notowania: #39 w general fiction [14.07]

everybody told me love was blind then I saw your face, and you blew my mind finally, you and me are the lucky ones this time; Życiem Viktora rządziły momenty; krótsze i dłuższe, te, które prowokowały w jego oczach łzy i te, które nadawały temu wszystkiemu sens.

Adam nadużywał słowa "cholera". Juliusz papierosów. Zygmunt nie wiedział, co ze sobą zrobić, a Fryderyk przysiągł, że już nie zagra na fortepianie. Cyprian mógł jedynie być dozgonnie wdzięczny niebiosom, że poznał ich tak późno. *** Za okładkę dziękuję cudownej @art-gurl.

XxZAKOŃCZONExX Od razu "mówię", że tylko udostępniam. Osobiście przeczytałam tą opowieść i muszę powiedzieć, że sama w sobie jest bardzo poruszająca. W opisie było tylko "Niewidomy Draco" więc nie będę nic od siebie dodawać, wszystkiego dowiecie się w trakcie czytania ^^ Mam nadzieję, że wam się spodoba. Okładka wykonana przeze mnie. Jako tako może być ;) Tu macie link do oryginału: http://www.debbiesfics.com/darkness00.html A tu do strony skąd wzięłam tą opowieść: http://drarry.pl/forum/viewtopic.php?f=8&t=89

.・゜-: ✧ :- dziewiętnastoletnia Kate opisuje w pamiętniku powody swojego przyszłego samobójstwa. przed śmiercią zamierza jednak spełnić swoje dwa ostatnie marzenia Początek: 07.08.2018 Koniec: 22.09.2018

Spotkanie w barze czasami przynosi więcej uczuć, niż można byłoby się tego spodziewać.