Młoda kobieta usiadła na lekko zniszczonym fotelu gubernatora kolonji -Oto nasza nowa królowa! Na jej cześć oddajmy jej hołd!- powiedział kapłan W świątyni w rozległy się gromkie brawa, po czym wszyscy uklękli przed dziewczyną. Nikt jednak nie spodziewał się, że młoda władczyni odmieni bałagan jaki tlił się na kontynencie od wieków. Wiedział jednak o tym pewien mędrzec i takie począł prawić morały na rynku: Już Jeden władca dał pokłon przed nią, Stoczy z nią walkę bardzo zaciętą, Bitwą i jedną, i ostateczną; Z nadzieją, módlmy się, o Boginio! Choćby więc jeden w miłości jest z nią: Pozostali z pewnością go przeklną, A północ zgarnięta mroczną ręką. Przyszłości świata wróżę niepewną! Jednak nikt nie brał na poważnie słów starca i niczemu się dziwić, bo kraj był biedny i słaby. Lecz to wszystko miało się jednak zmienić...

Wracasz do domu po dniu syzyfowych zmagań, maszerując po brukowanym chodniku, oglądając się po pozostałościach wiosennej zimy, która zamieniła tętniący żywymi kolorami świat w błotne i ponure pobojowisko... Stajesz przed drzwiami, szarpiesz za klamkę. Zamknięte. Obmacujesz kieszenie dżinsu, napada cię strach. Po minucie w końcu mówisz wściekły sam do siebie: "Zapomniałem swych cynkowych kluczy" Zaglądasz tam na własną odpowiedzialność!

Życie, Istnienie, Sens... Najmłodszy syn miał zniszczyć pięć, silnych światów. Starsza córa trzy normalne. Najstarszy... jeden, którego mieszkańcy naprawdę starają się doprowadzić siebie samych do destrukcji. Łatwe? No oczywiście, że nie! A czegoś byś się spodziewał po pierworodnym synu? A co jeśli ten bęcwał trafi na ten zapchlony świat i zostanie "porwany" przez organizację, która chroni ów planetę przed zagrożeniami takimi jak on sam? Ja już sam nie wiem. Wiem jedno. Żaden rodzic nie odpuszcza tak łatwo. Tym bardziej jeśli chodzi o pierworodnego syna!

Exodus Arcanium Tak nazwano najstraszliwszą tragedię w świecie magicznym, która 17 lat temu wykreśliła z życia jeden z elementów magii. Mimo, że została powstrzymana, to nie można było myśleć o odnowie... Bo gdy umiera korzeń, drzewo upada wraz z nim. Żyjący w świadomej nieświadomości, Daniel o magii wie tyle, co małpa o technologii. Jednak jego rodzice w końcu przestają odgrywać nieśmieszny kabaret pt. "Zero magii w domu", by wrzucić swego syna na głęboką wodę, czyli wysłać go do Arcanis - jedynej, więc renomowanej szkoły magicznej. I nagle Daniel staje się "obdarzonym wybrańcem", "bohaterskim bohaterem", "elitą elit". Kłamliwy teatrzyk ma krótkie i niejasne sceny... a gdy jego ofiarą staje się ksenofobiczny, powoli wystygający z nastoletniego rozemocjonowania człowiek... Exodus... Mundus... A w tle starsza kobieta wyrzucająca srebrne talenty do kosza... UWAGA/WARNING/ACHTUNG/ATTENTION/ПРЕДУПРЕЖДЕНИЕ Utwór może być grafomański i zawiera śladowe ilości brzydkich słów. Poezja - 14 miejsce - 20.11.2021 Poezja - 13 miejsce - 22.12.2021 Poezja - 5 miejsce - 06.02.2022

Opowiadanie o miłości dwóch bratnich dusz, które połączyło przeznaczenie.

"Dopóki nie skorzystałem z Internetu, nie wiedziałem, że na świecie jest tylu idiotów." Stanisław Lem