Potraktujcie tę historię jako niewielki prezent i przyjmijcie ode mnie ten dziwaczny kalendarz adwentowy. Codziennie będę dodawała rozdział, a Wy będziecie mogli przychodzić tu i "otwierać" kolejne okienka z numerkami. W taki sposób spędzimy razem dwadzieścia cztery dni - jak bohaterowie tego ff - odliczając do świąt. Hillary, odkąd pamięta, jest samotna; nie ma gromady przyjaciół, od dawna nie kontaktuje się z rodziną i mieszka całkowicie sama. Straciła dobrą pracę, nie ma chłopaka i niezbyt dba o święta, bo od jakiegoś czasu - już nie pamięta dokładnego momentu i powodu - przestały ją cieszyć. Justin nie pamięta niczego, prócz swojego imienia i faktu, że naprawdę uwielbia świąteczną atmosferę. Cały świat nie pamięta o nim. Kiedy, po ilu dniach bezdomności, Hillary spotyka go pewnego śnieżnego dnia w nowojorskim parku, śpiącego na ławce - bez pieniędzy, kluczy i dokumentów - postanawia mu pomóc. Spędzają ze sobą dwadzieścia cztery dni do świąt i uczą się tego, czym jest miłość. Cuda czasem się zdarzają. [Okładkę wykonała Eldoszka]

Coś czuli, ale żadne nie z nich nie potrafiło tego zdefiniować, a za bardzo bali się miłości, by przyznać, że z każdą sekundą zakochiwali się w sobie coraz bardziej. copyrighted © 2015 baeblues & bizzlepauline

"Prawdziwa miłość oznacza, że zależy ci na szczęściu drugiego człowieka bardziej niż na własnym, bez względu na to, przed jak bolesnymi wyborami stajesz" copyrighted © 2015 baeblues & bizzlepauline cover by loksiplier

Od roku Lily przebywa w zakładzie psychiatrycznym. Nie ufa nikomu i za wszelką cenę trzyma ludzi na dystans. Każda próba poznania jej kończy się tak samo - milczeniem. Justin trafia tam za karę. Chłopak, który jeszcze niedawno był kapitanem szkolnej drużyny hokejowej i wschodzącą gwiazdą, w jednej chwili stracił wszystko. Pół roku zawieszenia i prace społeczne miały być jego największym problemem... do czasu, aż poznaje Lily. Od pierwszego spotkania czuje, że dziewczyna skrywa coś, czego nikt nie chce mu wyjaśnić. Mimo jej chłodu i nieufności nie zamierza się poddać. Z każdym dniem coraz trudniej jest mu o niej zapomnieć. Ona boi się przyszłości. On próbuje naprawić własne życie. Żadne z nich nie przypuszcza, że jedno spotkanie, które miało nic nie znaczyć, zmieni ich bardziej, niż są gotowi przyznać. Czy Lily odważy się wyjawić prawdę, zanim będzie za późno? "- Ty mnie zranisz prawda? - Prawdopodobnie tak."

Oryginał: SupraBiebr Tłumaczenie: luvmyjcalm #91 in Fanfiction - 08.05.17

'' Ja.. Jestem niewolnicą seksualną. Osoba, która mnie kupiła, podporządkowała mnie sobie. Oddałam się całkowicie do dyspozycji dla niego, w zamian za pieniądze. Obejmuje, ale nie ogranicza mnie w lojalności, dyskrecji i wykorzystaniu mojego ciała pod każdym względem względem i kształtem, które odpowiadają jego potrzebom. Ironią jest to, że nie zostałam zmuszona do takiego życia. Wybrałam je. Cóż, tak na prawdę nie miałam innego wyboru, ani lepszej okazji zaprezentowania się. Nie zmuszał mnie. Nie szukał mnie. Nie zostałam porwana, ani brutalnie pobita. Poszłam tam chętnie.. Zrobiłam wszystko, żeby uratować życie. Nazywam się Isabella Groves, a to moja historia. ''

CZWARTA CZĘŚĆ MESSAGE FROM HIM Nie ma czegoś takiego jak my, nie ma czegoś takiego jak Ty i ja. Razem poprzez burzę.

DRUGA CZĘŚĆ MESSAGE FROM HIM - C-co to? - zapytałam. - Będziesz grzeczna dla mnie? - uśmiechnął się. Nerwowo pokiwałam głową, uchylając usta w panice. - Nie ruszaj się - poprosił łagodnym głosem, łapiąc mnie za łokieć. - Nie chcę tego - odepchnęłam jego rękę. - To dla twojego bezpieczeństwa. - Co to jest? - spytałam ponownie. - Ari - westchnął tracąc cierpliwość. - Powiedz mi - nalegałam w napięciu. Bez słowa szarpnął mnie za łokieć, ściskając go. Pisnęłam, szybko oddychając. - Nadajnik - opowiedział, gdy wbił już igłę. - Po co mi to? - bąknęłam. - Dla twojego bezpieczeństwa. No tak. Mogłam to przewidzieć.

NIEZNANY: Masz cudowny głos. JA: Kim jesteś? NIEZNANY: Twoim przyszłym mężem. JA: Bardzo śmieszny żart. NIEZNANY: Nie żartuję:) JA: Nie mam czasu na takich idiotów jak ty, wybacz. NIEZNANY: Mam wybaczyć ci, że nazwałaś mnie idiotą, czy, że nie masz czasu?