Sırtımda damla damla biriken ıslaklık ölüme yaklaşan adımlarımla hissettiğim o soğuk nefesti. Zaman nefesimi daraltan akrep ve yelkovandan ibaret derin bir bataklıktı ve ben o bataklıkta sona yaklaşmıştım. Parmak uçlarımdan kemiklerime değin buz kesmişken nefes almak dışında hiçbir şey yapmıyordum. Belli belirsiz ciğerlerime dolan bulanık hava zihnimi ele geçirivermişti. Sadece iç sesim vardı. Buz kesmiş vücuduma şakır şakır yağan yağmuru hissediyordum bir de. Ölüyor muyum , diyordum kendi kendime. Ama nasıl olurdu? Nasıl gelmiştim ben buraya? ~~~~