Elini kaldırdı ve ateşi kum gibi havaya saçtığında alevden bir çember etrafımızı sardı. ''Her şeyi ateşe vereceğim." dedi sakince. "İlk kıvılcım da sen olacaksın." •• Kapak tasarımı şahsıma aittir.

"Ben seni çok özledim. Seni sevmekten bir an olsun vazgeçmedim. Ama emin ol benle mutlu olduğun kadar Buğlem ile mutlu olamıyacaksın. Ben bunun olmasına asla izin vermem. Emin ol ki bana dönmen için herşeyi yaparım." "Evet ben senle çok mutluydum. Ama bir ayrıntıyı kaçırıyosun Deren. O eskidendi. Buğlem den ve benden uzak dur." "Ben seni seviyorum neden anlamıyosun? Bunu asla yapmam." "Eskiden sen ne kadar gururlu ve anlayışlıydın Deren. SEN BÖYLE DEĞİLDİN."

"Eğer birgün benim sevgimden şüpheye düşersen güzelim, gözlerimin içine bak. Orada asla yalana yer bulamazsın. Çünkü gözler kalbin aynasıdır." Bu sözlerinin ardından bana biraz daha yaklaştı. Siyah irislerini gözlerimden ayırmadan konuşmasını devam ettirdi. "Seni seviyorum Funda. Sen sevsen de sevmesen de seni seviyorum." Elimi tutup sol yanına, hızla atan kalbinin üzerine koydu. "Bu kalp durana kadar hep senin için atacak." Boşta kalan elimle gözlerimden akan yaşları sildim. Fakat bu birliktelik için yalnızca sevmek yeterli miydi? O ve ben biz olabilir miydik bilmiyordum... Funda ve Seçkin. Bir iş toplantısında karşılaşmaları bütün olacakların yalnızca başlangıcı, habercisi olmuştu. Oysa şimdi biri mum biri ateşti. Biri yandıkça diğeri can buluyor, onun tükenişiyle hayatta kalıyordu...

3 ay... Korumaya yeter mi sevdiğin insanı? Ya da gözyaşlarına engel olabilir misin kalbindeki acı dolu anılarla? İsteyebilir misin? Onun her anında yanında olmayı? Güldüğü, ağladığı, acı çektiği zamanlarda? Yetmez! Engel olamazsın! İsteyemezsin! Ama tam da her şeyin bittiğini sandığın an da belki de bir kurtarıcı çıkar karşına. Peki ya o kurtarıcı bir daha güvenmeyeceğine söz verdiğin biriyse? ... Zorluklarla mücadele etmeye çalışan bir annenin, umuda tutunma hikayesi...

Şiirlerimi bu kitapta topluyorum. ELEŞTİRİ VE OY BEKLİYORUM :) ''ŞEY'' isimli hikayem yolda :)) Günlük bir tane şiir veya yüreğim yandığınca..

3 kız, saf ve masum. Güneş: 20 yaşında. Üniversiteye gidiyor. Annesi ve babasıyla yaşıyor. Sidal: 22 yaşında. Tıp öğrencisi. Hayata pozitif bakan saf ve masum biri. Ailesini trafik kazasında kaybetmiş, hayatın acı gerçekleriyle küçük yaşta karşılaşmış bir kız. Eslem: 23 yaşında. İşinde oldukça başarılı bir mimar. Zeki, inatçı. Ailesinden ayrı yaşıyor. 3 erkek arkadaş, sert ve acımasız. Araf: 24 yaşında acımasız bir mafya. Ailesini bir trafik kazasında kaybetti. Ailesinden ona sadece küçük kardeşi Aras kaldı. Acımasız, sert ve duygusuz. Rüzgar: 24 yaşında. Dışarıdan bakınca sert ve acımasız. Aslında iyi yürekli, naif bir mafya. Ailesiyle arası bozuk biri. Esat: 23 yaşında. Hayatı takmayan, yeri geldiğinde çapkın yeri geldiğinde acımasız bir mafya. Murat Bey'in tek varisi. ZAMANI DURDURAN MAFYALARIN AŞKINI OKUMAYA HAZIR MISINIZ?

Sonunda eve vara bildiğimde kapıyı açıp arkamdan kitleyip yere çöktüm. Ağzımdan firar eden hıçkırıkları barstırmak amaçlı elimi ağzıma kapatıp ağlamaya başladım. Bunca zamandır bir vampire mi aşıktım ben? Kapı kırılırcasına çalındığında korkudan sıçrayıp geri geri gitmeyi başladım. "Kumsal dinle beni. Aç şu kapıyı!" "Git buradan seni canavar herif!" "Beni dinlemeden olmaz! Aç şu lanet kapıyı." "Hayır!" "O zaman kapının arkasından çekilsen iyi olur." Kapı birden kırıldığında koşarak mutfak tarafina geçtim. Lanet olsun!. Mutfak salonla birleşik olmak zorundamıydı. "Beni bir dinle!" Oda arkamdan gelirken masanın diğer tarafına geçtim. "Dur lütfen!." "Hayır bu sefer durmayacağım." arkasına geçtiğim masayı tek eliyle devirip bana doğru gelmeye başlayınca elimi arkaya atıp ona zarar verebileceğim bir nesnenin elime geçmesi için dualar ettim. Sonunda elime soğuk bir metal değdiğinde neredeyse gülebilirdim. Bıçak. Rüzgar'ın bana yaklaşmasına iki adım kala bıçağı ona doğrulttum. "Sana yaklaşma dedim! Hayatıma nasıl geldiysen aynı onun gibi defol. Beni babam ne kadara sana sattıysa sana o parayı bulup veririm. Ama lütfen hayatımdan çık git." Rüzgar şok olmuş bir ifadeyle önce bıçağa sonrada bana baktı. Tükenmiş bir şekilde ellerini yanlarına indirip elimdeki bıçağın düşmesine sepeb olan kelimeler dudaklarından döküldü. "Ben seni seviyorken gerçekten beni öldürecekmisin?" Vampir #10# Yazılma tarihi: 10.08.2017

"Aslında kalbimi attıranın Ilgın olduğunu düşünüyordum" "Artık atmıyor" dedim başımı gene tavana dikerek. "Sana bakınca değişiyor" diye bir anda üzerimde belirince şaşkınca ona baktım. "Bir deneme yapmak istiyorum" dedi ben robot gibi duruyordum tabi. Şaşkınlığım tavan yapmıştı. Yaklaştı yaklaştı Dudakları dudaklarıma değdiği anda şimşek çarpmış gibi geri çekildi. Nefesimi zor alıyordum hava yetmiyordu. "Devam etmek istiyorum" dedi gene yaklaştı yaklaştı. "Yağız" demeden dudakları dudaklarımı buldu. Benim aklımdakiler sanki onun aklına gidiyor gibiydi. Yavaşça nazikçe öperken. Ben altında öylece duruyordum. Öptükçe anıları tazeleniyor gibiydi... Geri çekilince derin bir nefes aldım. "Hatırladım seni" dedi elimi aldı kalbine koydu. "Atıyor" dedi tekrardan doğrulup bir anda sarılınca O da bana sarıldı.

13.05.17 kısa hikayede#1 Bilinmeyen Numara:Bugün yine gözlüklerimi takmak zorunda kaldım. Bilinmeyen Numara:Resmen parlıyordun.Bir güneş gibi. Bilinmeyen Numara:Keşke ismin Güneş olsaydı. Bilinmeyen Numara:Tam sana uygun bir isim. Bilinmeyen Numara:Evlenirsek annene ve babana soracağım. Bilinmeyen Numara:Benim minyonum. Görüldü:✔️✔️(18:12) *yayınlanma tarihi:06.02.17