İstanbul da ki okullarında kirli işlere bulaştıkları için disiplin suçu yiyen kızlar İzmir de ki Karahan Kolejine yazılırlar ve yaşadıkları şeyler... Kitap şarkısı: Mode; Pembe Mezarlık

" Siz benim abim olamazsınız. Beni terk eden biri, benim ancak hiçbir şeyim olur." dedim ve yetim haneden çıktım.Ama birden havalandım. " Senin için biz hiçbir şey olabiliriz ama biz seni çok aradık be abicim. O yüzden seni bırakamayız." dedi ve beni kucağında götürmeye başladı... 📌 EN UFAK BİR ALINTI YAPILDIĞINDA GEREKEN YAPILACAKTIR! :) 👉🏻 KAPAK TASARIM BANA AİTTİR... ⚠️KENDİ KİTABIMDA KİTAPLARINIZIN REKLAMINI YAPMAYINIZ⚠️

Annesinin kızı olduğunu her hareketiyle her cümlesiyle dik başlılığıyla ifade eden bir kız... Kural tanımaz (ailesinin koyduğu kurallar dışımda) yüzücü, kavga etmek hobisidir çok kincidir ve bu kız ADA KESKİNÖZÜN KIZI ARMAĞAN KESKİNÖZDÜR...

Element Serisi, İlk Hikâye (Adı değişti.) Ahenk Serisi - Kristalize adıyla kitaplaştırıldı. Dünya üzerinde Tanrı'nın verdiğine inanıldığı bazı güçler ya da bazı insanlara göre lanetler vardı. Önceden dünyanın sadece dört elementten oluştuğu düşünüldüğü bu elementlere hükmetmesi için bazı insanlar göndermişti yeryüzüne Tanrı. Kimisi suya, kimisi ateşe, kimisi toprağa, kimisi havaya hükmetmekteydi. Kara büyücüler, bu güçlerin hepsine sahip olabilmenin tüm dünyaya hükmetmek demek olduğunu anladığında elementlerin sahiplerini avlamaya başladılar. Onlar için ne yazık ki, bir türlü bu güce sahip olamadılar. Yaptıkları büyüler bu güçleri geçici bir süre kullanmalarını sağlıyor ve özünü emdikleri elementten başka bir elementi almaya çalıştıklarında önceki elementin gücünü kaybediyorlardı. Sahip olduğu güçten ve gerçek ailesinden bir haber olan Claire yirmi yaşının getireceği güzelliklerin hayalini kuruyordu. İyi bir meslek için bolca çabalıyor, aynı zamanda ailesinin maddi durumuna katkıda bulunabilmek amacıyla çalışıyordu. Bu yaşın ona getireceği lanetin ne o farkındaydı ne de üvey ailesi. Masallar küçük çocukların hayal dünyasını geliştirmek için oluşturulmuş sonu mutlu biten küçük hikâyelerdi. 'Bir varmış bir yokmuş' diye başlar, sonunda kahraman başına gelen tüm kötülüklerden kurtulur ve sonsuza kadar mutlu bir hayat sürerdi. Bir varmış bir yokmuş ile başlayan bu masal ne küçük bir hikâye olacaktı, ne de sonsuza kadar sürecekti.

Onu sevmek, yer çekimi gibiydi. Kendimi bıraktığım anda olacak bir şey. Nefes almak gibiydi. Onu nasıl sevmeyebilirdim? Bu imkansızdı. Ve o an kendimi bıraktım. Bu hissin güzelliğine. Doğallığına. Kalbimi yakışına, bıraktım. Bir saniyeliğine beynimde yeşil gözleri belirdi. Ve narin ellerinin, benim büyük ellerime nasıl tam olarak sığdığı. Sanki bana özel yapılmış gibi. Narin kollarını bana sardığında hissettiğim o duygu sarsıntısı. Bana baktığında, kalbimin sarsılması. Sonra gelecekten gelen bu görüntüler kesildi. Ölü, donmuş bir kalp tekrar atabilir miydi? Sanırım benimki atmak üzereydi. İçimi dolduran hisleri anlatacak kelimeleri bulmak için çabaladım ama onları tanımlayacak kadar güçlü kelimeler yoktu. Uzunca bir süre boyunca bu yeni, aykırı hislerin içinde boğuldum. Tekrar yüzeye çıktığımda bir zamanlar olduğum adam değildim. O an, yeniden doğmuştum. Gerçekten söylenen her şey doğruymuş. Eski zamandan bir söz vardı. Bir kurtadam üç kez doğar: Dünyaya geldiği zaman, ilk dönüştüğü zaman ve son olarak da mühürlendiği zaman. Ve ben onundum. Ve onun için her şeyi yapacaktım. Ve o ne isterse o olacaktım. (Alacakaranlık serisinin kurtadamlarından esinlenilmiştir.) 04.07.20~ #1- kurtadam 16.07.20~ #1- fantastik 23.08.20~ #1- mühür 12.11.20~ #1- teenfiction

•İnstagram ve Whatsapp bölümleri bulunur 🌻 "Arya görmüyor musun beni? Hiç mi görmedin beni" Ona dönüp baktım. Ağlamış mıydı yoksa bana mı öyle geliyordu? "Pardon da neyi görecektim? Sürekli benle dalga geçmeni mi?" dedim bağırarak. 🌻 "Daha önce çok güzel olduğunu söyleyen oldu mu" "Evet. Söyleyen oldu" 🌻 "Gol lan gol yine son dakika gol attık Aryaşkım" diyip bana sarılmaya çalışan Gökay'a dayanamayıp kahkaha attım. "Yalnız Gökaycım ben kara kartallıyım git kıvırcığıma sarıl" dediğimde ne yapmaya çalıştığının farkına vardı. Hemen yanımdan uzaklaşıp Mert abiye sarıldı. 🌻

Gelmesi imkansız olan bir gün, ölümsüz yapar mı insanı? Ölüm kendisini arzulayanın değil, kendisinden kaçanın peşine düşermiş. Kaçsan kurtulamaz, takılır yine önüne düşermişsin! Takıldı iki insan birbirine: Biri sonsuza düştü, diğeri asla gerçekleşemeyecek bir hayale... Azıcık ömrü kalan hayat dolu bir kız, her saniyesini ölümü arzulayarak geçiren bir adamı severse ne olur? Birisine 'kıymetli ama kısıtlı' olan zaman, diğerine 'uzun ve çekilmez' geliyorsa, nasıl çakışabilir iki farklı zamanda akan bu iki hayat? "Üç Dakika" Zaman onlara üç dakika ödünç vermiş. O üç dakikada sadece bir kereliğine de olsa ikisine birden yavaş geçmiş ve bu iki hayat, o üç dakikada kesişmiş...

AYKIRI SERİSİ'NİN SON KİTABIDIR! *** Bir, İki, Üç... Sıfır. Beria bir zamanlar terk etmek zorunda kaldığı küçük dünyasına geri döndü. Fakat artık hiçbir şey tozpembe değildi. Aklı ve kalbi geride kalmışken, şimdi bir parça eksik ama duygularına hakim başka bir kız vardı. O artık gerçek bir savaşçı! Ayaklarını bastığı yer: Şimdi, burası... Sıfır noktası. Burası her şeyin bittiği yer. En uç, en tepe, doruk noktası... Acının üst sınırı, onu hissedenin son anıdır. Tabii acının da... Burası eksinin ve artının ortası. Acının büyüdükçe büyüdüğü, sonunda kendi kendini tükettiği, bittiği nokta. İki zıt kutbun nötrleştiği, eşitlendiği nokta. Ne soğuk ne de sıcak... Ne gece ne de gündüz... Karanlık değil, tıpkı aydınlık da olmadığı gibi. Burası her şeyin bittiği yer, başladığı gibi... Her son bir başlangıçsa şayet ve efsaneler mutlu sonla bitemez diyenler çoğunluktaysa... HERKESİN SON DEDİĞİ YERDEN, BİZ YENİDEN BAŞLARIZ!

AYKIRI SERİSİ'NİN 3. KİTABIDIR! *** Zıtlıklar düğüm oldukları noktada da itebilirler mi birbirlerini? Yoksa verdikleri her tepki, bundan sonra onları itmek yerine birbirlerine mi çekecekti? Daha yakın! Şimdi herkes daha yakın! Hayaller ve gerçekler... Geçmiş ve gelecek! Ateş ve su... Elementa' da yeni ayak izleri var, uzaktan gelenler! Kimisi için beraberinde aşkı getirecek, kimisinin kaderini değiştirecek... Geçmişin geleceğe uzandığı anda, her şey tersine dönecek! Kimse neler olabileceğini kestiremezken, tereddüt etmeden bir sonraki adımını atacak! Güçler el değiştiriyor! Bilinmeze yürümek hiç bu kadar tehlikeli olmamıştı! Beria, artık yalnız değil! Aldığı nefes sadece kendisine ait değil. Ömrüne düğüm olan başka bir ömür onu ne kadar değiştirecek? Kendisine verdiği sözde durabilecek mi? Kimleri karşısına alıp, kiminle yürüyecek? Birbirlerinden kaçmaları imkansızlaşan bu ikilinin, düğümden kurtulmaları mümkün olabilecek mi? Ağızdan çıkan her sözün yemin sayıldığı bir ülkede geri dönüşü olmayan iki kelime beraberinde yaşamı mı getirecek... Ölümü mü? "YA YAŞAMIM OLACAKSIN YA DA ÖLÜMÜM! ÇÜNKÜ SEN ASLA DÖNEMEYECEĞİM, YEMİNİMSİN!"