Kimi zaman en güvendiklerimiz sırtımıza bir hançer saplar. Geçmişte oluşan küçücük bir kıvılcım gittikçe büyüyen şiddetli bir aleve dönüşebilir. Hayatınız kararır, belki bir hayatınız bile yoktur? Düşünsenize, her şeyi gerçek zannediyorsunuz fakat sizin bir ruhunuz bile yok. "Gerçekten yaşadım," dediğiniz şeylerin tamamı hayal ürününden ibaret. Duru o gece farkında bile olmadan hayatını değiştirecek bir olaya tanık oldu. Kurtuluşu olmayan bir kıza yardım etmeye çalıştı; fakat sonradan kendisini de çıkmaz yolda buldu. Üstelik ona yardım edecek kimse yoktu. Acımasız katille sonu olmayan bir anlaşmaya girdi. Peki ya o anlaşma neydi?

Her için ürperdiğinde söylemesende sebebini biliyorsun ve bu gerçeği hatırladıkça ürpermekten bile korkuyorsun. Bu plan yapanların bile unuttuğu tarihte, karanlık dehlizlerde, vicdanların sustuğu, masumların çığlıklarının karanlık yüreklere şarkı olduğu ve plan yapanların bile mühürledikleri kitabı açmaya korktukları bir zamandı... VE SEN EY KRAL, beklediğin gerçek gelmesini istemesende suların karanlıklarından çıkacak. Ulaşılmaz dağların zirvesinde bıraktığınız karanlık tohumlar antlaşmayı bozup şeytani ruhların zincirlerinin kırılmasıyla savaşın umutları esir alan gölgesinde Dünyanın alt üst olmasından sonra Sirenlerin avuçlarında yeşerdi. VE İNTİKAM GÜNÜ kaybetmek için hiçbir şeyiniz kalmadığında aciz bir halde kilitlenmiş,soğuk ve çürük bir et parçası olan kalbinize bakacaksınız. Orada ilk defa bir duygu canlanıp sizi esir edecek... Nasıl olsa ACI hissedilmeyi büyük bir arzu ile bekler... ♡♤♡ Bütün hakları bende saklıdır. ♡♤♡

"Birlikte öleceğimiz güne içelim." Wattys deki ' Umudun Pençesinde' adlı ilk eserdir. Bu isim daha önce hiç kullanılmamıştır...

Unutmayın!! "HİÇ BİR ZAMAN YALNIZ DEĞİLSİNİZ!!!" Bu kitapta efsaneleri, bilinen hikayeleri sizin için bir araya getiricem..!! Korku İçinde #26 😘😍😇💕💞💖💗💝💜💙💚💛💓💘 #22 #21 #19 😇😇😇😇😇😇 #33

Sensiz gecelerde dostum olan kelimelerle yazıyorum seni. Birazda gözümden eksilmeyen yaşlarla. Sana yazıyorum burada dökülen her mısrayı her cümleyi. Seni yazıyorum buraya. Sana olan sevdamı yazıyorum. Sensiziliğin biz oluşunu yazıyorum. Nasıl pes edilmez onu yazıyorum tüm pes etmişlere.

Ayda ALTAY 19 yaşına kadar ikizi Arda ile büyümüş daha çok küçükken anneleri onları terk etmiştir.Hayata tutunma sebebi sadece Arda'dır ama Arda'da gözlerinin önünde ölmüş hayata tek tutunma sebebini kaybetmiştir. Babası herkesçe bilinen ALTAY holdingin sahibi Doğan ALTAY'dır onun için tek önemli şey işidir.Arda'da gidince Ayda için yaşamak anlamsızdır ta ki karşısına Barkın ATEŞ çıkana kadar ama bir gün yaşama sebebi olan adam birden düşmanı olursa Ayda artık intikam için yaşıyor olursa... Ayda neyin intikamını nasıl alacaktır?

Gelecek geçmişte saklıydı. Mavinin içinde siyah gizliydi. Suyun içinde ateş vardı. Ve o ateş, yakıp yıkmaya; kül etmeye geliyordu. Aydınlığın satırlarında haps olmuş ruh ve o ruhu, kurtarmaya gelen karanlık. Kötülüğün içine gizlenmiş iyilik. Cehennem karası gözlerde hayat, mavi okuyanusların içinde yaşam. Bu gelen karanlık ışıktan daha iyiyse? Cennet gözler, cehennemse? "Gözler ruhun aynasıdır ve ben gözlerine her baktığımda ruhunu görüyordum hem de tüm, çıplaklığıyla." İlk Yayınlanma tarihi 25.05.2015

Burçak,İz,Janset ve Nova...Dört arkadaştık biz.Biraz komik,biraz duygusal,biraz veryansın,biraz vurdumduymaz,biraz da hayalperest...Dört ay öncesine kadar birbirini hiç tanımayan insanlardık oysaki şimdi neredeyse her şeyimizi beraber yapıp,beraber paylaşıyoruz.Liseliydik ya,elbette bizim de bir aşk hikayemiz olmalıydı.Her teneffüs gelmesini beklediğimiz,uçuk hayaller kurduğumuz o birileri için kalbimizin hızlanması gerekiyordu.Belki romantik olmasa bile yüzünüze bir gülümseme bırakabilecek bir lise hikayesi bu.

Kumdan bir kalenin içinde büyümüştüm. Kör ve dilsiz olarak. Kalem üstüme yıkılıyordu ve ben altında eziliyordum. Birden öldürmüyordu beni. Önce nefesime doluyordu kumlar, Sonra bedenime, En sonda kalbime. Yavaş yavaş... "Kendini bırakma. Eğer bırakırsan kaybolursun. Bu koca labirentte asla yolunu bulamazsın." Kulak tıkadım bu sefer sözlerine. Ben artık ne istediğimi bilmiyordum. Dünyada gerçekten bu kadar kötülük varken artık ben iyi ve saf kalmak istediğimi sanmıyordum. Geçmişim bir muammaydı, ailem dediğim insanlar bir muammaydı, peşimde olan adamlar ise o muammaların sebebiydi. ## wattpad de paylaştığım ilk hikayem olacak bu ama yazdığım üçüncü hikayedir ve belirtmekte istiyorum ki bu hikaye iki yıl önce kurgulanıp yazılmaya başlandı. Bazı nedenlerden dolayı paylaşamadım. Saygı çerçevesinde her türlü yoruma eleştiriye açığımdır. Hatta hatam varsa bunu duymakta isterim. Yaza yaza gelişir insan sonuçta... ## Yayınlanma tarihi: Mayıs 2017

Çok küçük yaşta ailesini trafik kazasında kaybeden ve yetimhaneye bırakılan bir kız. Ailesini kaybettikten sonra hiç yüzü gülmeyen Almila, arkadaşları tarafındanda dışlanıp ezilmesi onu içine kapanık bir kız yapar. Peki ya Almila'nın yüzüne şans gülerse?