(καταρχήν, αν δεν είχες αυτή την έκρηξη θυμού σου, τότε θα άκουγες ότι αυτή η συμφωνία θα κρατήσει μόνο για έναν χρόνο) (ένας χρόνος; ένας χρόνος μαζί σου; μέσα στο ίδιο σπίτι; Θεέ μου, γιατί δεν πεθαίνω τώρα;) (ούτε και για μένα είναι ευχάριστο όλο αυτό, εντάξει;) Πετάω κάπως απότομα και το έκπληκτο βλέμμα της, συναντά το δικό μου (μπα! Έχεις και νεύρα;) (τέλος πάντων, δεν θα το αναλύσω παραπάνω...) Λέω ενώ σηκώνομαι από το κρεβάτι και πηγαίνω προς την πόρτα (αυτή η συμφωνία μας συμφέρει. Σκέψου το καλά) Αυτά είναι τα τελευταία μου λόγια πριν βγω από το δωμάτιο της. Πραγματικά, έχω την ελπίδα ότι θα το σκεφτεί καλύτερα. Στο κάτω κάτω, δεν είναι και κανένα μωρό. Μπορεί να καταλάβει πως αυτή η συμφωνία, γίνεται για εμάς. Ενας γάμος από συμφέρον, μια συμφωνία εκατομμυρίων, μια δουλειά και δύο παιδιά... Δύο εχθροί βασικά. Πως θα εξελιχθεί όλο αυτό άραγε;

Η Μαρίλια άκουσε το διακριτικό βήξιμο πίσω απο την πλάτη της και γύρισε αργά με καρδιά πού έτρεμε να δεί απο πού προερχόταν,παρακαλόντας στον Θεό να μην ήταν αυτός που φανταζόταν. -Δεσποινίς Οικονόμου έλατε σας παρακαλώ λίγο στο γραφείο μου. Της είπε με βαριά,σταθέρη φωνή ο άντρας που βρισκόταν απέναντι της. Αυτό ήταν,σκέφτηκε η Μαρίλια,πέθανα! -Μάλιστα κύριε Εγγλεζόπουλε,μόνο δώστε μου σας παρακαλώ ενα λέπτο και έφτασα αμέσως....Απάντησε και άρχισε να μαζεύει κάτι χαρτιά που βρίσκονταν μπροστά της,μόνο και μόνο να για του δώσει τον χρόνο να ξεκουμπηστεί απο μπροστά της και να μπορέσει να αναπνεύσει κανονικά...

«Και ποια είναι η πρότασή σου;» «Συνεργασία Βολκόβ. Μια συνεργασία που δεν θα σπάσει εύκολα, θα είναι από τους δεσμούς που είναι ιεροί και δεν τους καταπατάς.» Ο Αρσένι τον κοίταξε περιμένοντας να συνεχίσει. «Θέλω να παντρευτώ την κόρη σου.» *** Ο Μαξιμιλιάν Ιωάννου έχει βαριά κληρονομιά να συνεχίσει στα χνάρια του πατέρα του και να αναλάβει τα ηνία της πιο διαβόητης μαφίας στη Ρωσία. Το να παντρευτεί μια πριγκίπισσα της μαφίας για να φτάσει πιο κοντά στον στόχο του είναι ένα αναγκαίο κακό που δεν τον αφορά. Όμως η Ελισαβέτα Βολκόβα δεν είναι η υπάκουη και πειθαρχημένη σύζυγος που φανταζόταν...

"Η συμφωνία μας θα έχει διάρκεια εξαμήνου και μέσα σε αυτό το διάστημα θα διαλύουμε μαζί τη ζωή σου βήμα - βήμα."δήλωσε ψυχρά και τα μάτια μου άστραψαν με απορία στην απειλή του. Το σχέδιο της Γκρέις Κίνγκστον ήταν άψογα σχεδιασμένο για να επενδύσει κανείς στη φαινομενικά πετυχημένη εταιρεία της. Ο Άντονι Σίντλερ σιχαινόταν τα ψέματα και η δική της απερισκεψία ήταν η καταλληλότερη ευκαιρία για να πάρει την εκδίκηση που χρόνια περίμενε. Από τη θανάσιμη εχθρό του. Αλλά το μίσος και ο έρωτας είναι δυο δυνάμεις μόνο φαινομενικά αμφίδρομες...

''Θα σου μάθω εγώ.'' μου είπε και έσμιξα τα φρύδια μου. ''Τι πράγμα;''τον ρώτησα με απορία. ''Να φιλάς ρε Μητσάκο.''μου είπε σαν να ήταν αυτονόητο και κόντεψα να πνιγώ με το ίδιο μου το σάλιο. Ο Ανδρέας και η Δήμητρα ήταν κολλητοί από τότε που θυμούνται τον εαυτό τους. Τι θα γίνει όταν αναπτυχθούν διαφορετικά αισθήματα και είναι μονόπλευρα; Με φόντο το πανέμορφο νησί της Χίου, δύο παιδιά μεγαλώνουν, ωριμάζουν και ανακαλύπτουν τους εαυτούς τους και τον έρωτα.

Όταν κάποιος ξεπερνάει την δυσκολότερη στιγμή της ζωής του με τη βοήθεια κάποιου άλλου, το λιγότερο που οφείλει, είναι να πει ένα ευχαριστώ. Έτσι τουλάχιστον πίστευε η Άννα Μανιάτη, όταν αποφάσισε να βοηθήσει έναν άγνωστο άντρα μετά το σοβαρό ατύχημά του, που λίγο έλειψε να του στοιχίσει την ίδια του τη ζωή. Μα για τον Πήτερ Θόρτον φαίνεται πως η ευγνωμοσύνη, και η αναγνώριση της προσπάθειας των άλλων δεν σήμαινε τίποτα μπροστά στην δική του καινούρια αρχή. Ξαφνικά και εντελώς αναπάντεχα, έφυγε από την ζωή της όπως ήρθε, έτσι απλά, χωρίς ένα ευχαριστώ, χωρίς ένα αντίο, χωρίς να ξέρει πόσο είχε σημαδέψει ανεπανόρθωτα την καρδιά της για πρώτη και τελευταία φορά.... Και όταν αργότερα η μοίρα θέλησε να τους φέρει και πάλι αντιμέτωπους, ήταν ώρα πια για την Άννα να μάθει με κάθε τρόπο τον πραγματικό λόγο που είχε εξαφανιστεί έτσι άξαφνα από την ζωή της! Και τότε, η αλήθεια αρχίζει να ξεδιπλώνεται σαν ξέμπλεκο κουβάρι μπροστά της, οδηγώντας της σε αναπάντεχα μονοπάτια που ποτέ δεν φαντάστηκε.... Σε 10,9 Κ ιστορίες αγάπης... # 9 (4-09-2020 & 19-09-2020) #10 - love (3-09-2020)

Η Νεφέλη, μετά από χρόνια μακριά του, συναντά και πάλι τον Αλέξη, τον εφηβικό και ανεκπλήρωτό της έρωτα. Ενήλικη πια, με τις πληγές του βαθιά ριζωμένες στην καρδιά της, πρέπει να προσποιηθεί πως τίποτε από εκείνον δεν μπορεί πια να την επηρεάσει. Μα ο Αλέξης ήρθε για να μείνει και η ζωή φαίνεται πως έχει τα δικά της σχέδια, αφού οι μοίρες τους μπλέκονται ξανά στα αδίστακτα γρανάζια της...Αραγε θα συνέχιζε μόνο η δική της καρδιά να χτυπά για μια ανεκπλήρωτη Αγάπη; #1 - "καλοκαίρι" (10/5/18), # 8 στις " ρομαντικές" (4/11/2016) #12 - "love" (από 11,7 K ιστορίες!) (20/5/2023)

Έλενα Ιωάννου και Αντρέα Καναβάρο. Εκείνη Δασκάλα... εκείνος Φωτογράφος... Εκείνη στην Αθήνα... εκείνος κάπου μεταξύ Λονδίνου Ρώμης και Τοσκάνης... Εκείνη οκτώ χρόνια με τον ίδιο άντρα ενώ εκείνος απελευθερωμένος και σεξουαλικά ενεργός σε υπερθετικό βαθμό... Η μοίρα θα τους φέρει κοντά και το μίσος θα θεριέψει πριν ακόμα συναντηθούν... © 2016 - DON'T COPY THE STORY. ✔

Η Μαρίνα, μία επιπόλαιη και απερίσκεπτη δημοσιογράφος θα κάνει ένα λάθος που θα της στοιχίσει την καριέρα της... ο μόνος τρόπος για να κερδίσει πάλι την δουλειά της είναι να φέρει στο κανάλι ένα θέμα που θα κάνει πάταγο! Άθελα της, θα μπλεχτεί στα πόδια ενός μυστηριώδη, μοναχικού συγγραφέα και θα νιώσει αισθήματα πρωτόγνωρα... Ο Αλέξανδρος Μαυρινός προσπαθεί εδώ και καιρό να ολοκληρώσει το βιβλίο του, όταν επιτέλους καταφέρνει να βρει την χαμένη έμπνευση του, εμφανίζεται μπροστά του εκείνη και αναστατώνει περισσότερο την ήδη τρικυμιασμένη ζωή του. Νιώθει να πνίγεται... το παρελθόν ξυπνάει και η αιτία είναι εκείνη! Και οι δύο θα προσπαθήσουν να μείνουν μακριά ο ένας από τον άλλο... Η ησυχία, η ηρεμία και η γαλήνη που αναζητούν θα αλλάξει μορφή και σύντομα όταν οι χτύποι της καρδιάς γίνουν δυνατότεροι, θα καταλάβουν ότι όλα τα υπόλοιπα είναι υπερεκτιμημένα...

"Σου απαγορεύω να τον ξαναδείς!" Φώναξε ο Ίαν και Η Φαιθ τον αγριοκοιταξε... "Δεν καταλαβαίνεις! Πότε δεν θα καταλάβεις!" απάντησε και αμέσως τα πανέμορφα διχρωμα μάτια της άλλαξαν χρώμα. "Είναι θνητός που να πάρει η οργή! Πότε δεν σου απαγορεψα τίποτα αλλά κατάλαβε το ! Μας βάζεις όλους σε κίνδυνο!" Χτύπησε το χέρι του στο τραπέζι δίχως να φοβάται την άγνωστη ακόμα φύση της. "Τον αγαπάω... Όπως κι εσύ αγαπας την μαμα πατέρα" Ο Ίαν πλησίασε και κοίταξε έξω από το παράθυρο. Είδε την γυναίκα του να κάθεται στον κήπο και αναστέναξε. Δεν μπορούσε καν να βρει το κουράγιο για να της πει πως η Φαιθ μπλέχτηκε με έναν θνητό... "Πρέπει να τον ξεχάσεις. Αν εμοιαζες λιγο με την αδερφή σου όλα θα ήταν τόσο διαφορετικά...Παει και τελειωσε! Από δω και πέρα θα κυκλοφορείς με τον Λιαμ παντού!" Ακούγοντας τις τελευταίες του λέξεις ένιωσε θυμό. Τον Λιαμ τον σιχαινοταν ... Η πόρτα άνοιξε με μόνο ένα της νεύμα... Έφυγε δίχως να πει λέξη αλλά η σιωπή της τα έλεγε όλα... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα