Avuç içi duvara değdiğinde zaman acıya karıştı. Elini duvara sürterken yavaş adımlar attı. En az tanık olduğu gece kadar siyaha boyanmış saçları, belinde sallandı ve gündüzü karaladı. Botlarının tanıdık sesi artık yabancılaşmıştı. Duvarların bittiği yerde basamaklar vardı. Soğuk duvardan çektiği eli, ölü bir ruhu resmetmek istermiş gibi zayıf bedeninin yanında sallandı. Basamaklardan inerken, ölen bir zamanı temsil eden çerçevelerde gözleri yerine elleri dolaştı. Son basamak aslında ilk basamaktı. Tamamen buz tutmuş şömineyi geçtiğinde, botlarının tabanları karla kaplı yerle buluştu. Artık kan kokusu bir silahın sesi kadar yakındı. Gözlerini yavaşça kapadığında, artık geriye dönüşü yoktu.

#2 +18 şiddet içerir Karanlık hüküm sürer ruhunu kaybetmiş bedenlerde. Bakanlar onları güçlü sanırlar. Hasta bedenlerdir onlar. Ruhları kayıptır. Acı çekmeye alışmak kolay bir duygu mu sanılır? Acı ile yaşamak zevklimi geliyor sana? Yere düşünce kırılan kolun açısını bağırarak dindiremezsin. Bir trafik kazası geçirirsin ve annen baban oracıkta gözlerinin önünde ölü verir. Sen kırılan boynunun acısı ile onlara bakar ve kendi acını unutursun. Yedi yaşında bir çoçuksundur ama artık büyümüşsündür. Kayıp ruhlar acıların keyif verdiği bir hayatı ideme ettirmez. Acılar ile yaşamayı emreder sana. Başlayacağınız bu kitap bağımlılık yapabilir. Aşırı merek ve heyecana yol açabilir. Büyük ihtimal kitaba başladığınızda vaktiniz varsa bitirmeden elinizden bırakamayacaksınız. Yani uykusuzluğa yol açabilir. "İddialı konuşuyorsun yazar" diyenler, okumayı bitirdikten sonra "yeni bölüm gelsin bir an önce" de diyeceksiniz

Bir grup genç arkadaş çocukların oynadığı bir oyunu oynamaya karar verirken başlarına gelecekleri bilselerdi hiç oynamamayı tercih ederlerdi. Kurallara uyulmadığında ne oluyordu? "Anlamıyorsun! Çocukların oynadığı bir oyundu bu.Hayatımızı değiştiren bir oyun olmaması gerekirdi..." Tanıtım Filmi: https://www.youtube.com/watch?v=CoW6lbrgcqs&t=38s #1 hızlı #1 şişeçevirmece #1 aras #2 korku #2 oyun #5 heyecan Tüm hakları saklıdır.

"Beni arzuluyorsun" fısıltım odada yankı yarattı. Kahveleri şaşkınlıkla büyüdü, gözlerini kaçırıp yutkundu. "Hayır",dedi benden başka her yere bakarak. Dudaklarım kıvrıldığında yalan söyleyemediğini fark ettim. "Emin misin?",dedim. Gözleri yavaşça gözlerimi buldu. "Evet",dedi gerilerek. Gülüşüm genişlerken yavaş adımlarla ona doğru yaklaştım. Uzaklaşmadı,beni durdurmadı. Parmaklarım yavaşça çıplak üstünü buldu. Bakmak serbesti,dokunmak, koklamak,her şey serbesti. Elimi yavaşça boynuna değdirdim. Elimin altındaki damarı belli olacak bir şekilde atmaya başlarken bakışlarımı gözlerine sabitledim. Kahveleri koyulaşmış elimin altındaki bedeni kasılmıştı. Gözlerine bakmaya devam ederek elimi aşağılara göğsüne indirdim. Elimin altındaki teni yumuşacıktı. Adem elması aşağı yukarı hareket etti. Her zamanki Melek şimdi yoktu,karşısındaki artık olgun bir Melekti. Elimi aniden kavrayıp belimden sıkıca tuttu. Sırtım soğuk duvara yapışırken dudaklarımın üstündeki baskıyla gözlerim kapandı. _ "Kitabın eski adı "Mecruh"tur. "Son avcı" olarak ismi 15 temmuz 2020 de değiştirilmiştir." "Nereye yoksa......beni bırakacak mısın?" son cümlemle dudakları kıvrıldı. "Ölürüm de seni bırakmam, unut özgürlüğünü" ___ Gözlerim yara izine denk geldiğinde yutkundum. Yarası çok derindi. Ters v şeklindeydi. İki ucu da omuz kemiğinden başlayıp beline kadar iniyordu. Yarasının içindeki kanları görebiliyordum. Sırtında neden böyle bir yara vardı? Daha önce hiç böyle bir şey görmemiştim. ___ +18 Kurgumda şiddet,kan ve küfür bulunmaktadır. Kurgum Wattpad'deki diğer kitaplardan çok farklıdır. Yayımlandığı tarih ; 8 Aralık 2019 Bittiği tarih; 24 Ocak 2020 22/05/2020 = "Kan" 1.sırada 20/02/2020 = "Melek" 2.sırada 04/02/2020 = "Düşmüşmelek" 1.sırada 14/03/2020 = "Psikopat" 2.sırada 29/06/2020 = "Gerili

Güneş doğdu ve güneş battı. Fırtınalı bir gecede bir kız bebek daha gözlerini dünyaya açtı. Gözbebeklerindeki yabancılık, masumiyetle dans ediyordu, omuzları hafifti çünkü dünyanın ağırlığından habersizdi. O her güldüğünde başucunda kelebekler varmışçasına annesini büyülüyordu. Küçük ellerini açtığında cennetten bir koku yayılıyordu. Annesi ona gülümseyerek bakarken yaşamak için sebep buldu. Kalbi sevgiyle dolarken sesleri duymadı, sevginin sesinden başka yankı yoktu. Sırtında bir kesik hissetti, ardından onlarcasını. Yere yığılırken konuşamadı, nefes alamadı, anlamadı, düşünemedi, hareket edemedi. Tek gördüğü krem rengi erkek paltosu oldu. Son düşüncesi çok uzun zamandır görmediği oğlunu çok sevdiği oldu. Gözünden bir damla yaş aktı. Kadın son bıçak darbesiyle gözlerini dünyaya kapattı. Fırtına şiddetlendi, hiç durmayacakmış gibi. Bebek ağladı, hiç durmayacakmış gibi. Ve hayat çoktan zor bir seçim sundu.

\\+18 Lütfen hikayeyi uyarıyı dikkate alarak okuyun// Tanıtım: Kaybolmak istedim, yok olmak. O adamın tenime elleri her dokunduğunda hissettiğim şey tam da buydu. Bedenimden iğreniyordum. Kendimden ve bu karnımda her geçen gün büyümeye başlayan şeyden nefret ediyordum. Ağlamak bir çözüm değildi; artık kaybetmiştim bu savaşı, tek sağ kalan ailem ve teselliğim olan o adam tarafından ihanete uğradığım zaman. Müebbet mahkûmları gibi ölümümü bekliyordum: yavaş yavaş; acı çeke çeke... İnfaz reddedilmişti. O kadar kolay paçayı yırtmamı istemiyordu, ne tanrı ne de beni sevenler. Gökyüzünü özlemiştim. Yağmuru tenimde hissetmeyi, toprağın kokusunu, kalabalık insan guruplarının kaldırımlarda bir nehir gibi akmasını; gecenin rengini, yıldızların parlaklığını ve benim hayatıma hiç doğmayacak olan güneşi... Kısacası özgürlüğün ruhuma yarattığı afrodizyak etkisine hasrettim. Her şeyi geriye bırakınca tek bir sonuç çıkıyordu ortaya öyle ya da böyle ben asla serbest bırakılmayacak bir TUTSAK'tım